به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم ، رهبر شهید انقلاب در کتاب انسان 250 ساله به رازی مهم از دوران امامت امام صادق علیه‌السلام اشاره می‌کنند، که قرار بود دگرگونی بزرگی را در دل تاریخ رقم بزند.

وقتی امام باقر از دنیا می‌رود، بر اثر فعالیت‌های بسیاری که در طول این مدت خودِ امام باقر و امام سجاد علیهماالسلام انجام داده بودند، اوضاع و احوال به سود خاندان پیامبر(ص) بسیار تغییر کرد. در دو کلمه می‌خواهم نقشه امام باقر و امام صادق علیهماالسلام را برایتان افشا کنم؛ نقشه‌ای که البته آن زمان جزو اسرار بود. همان اسراری که شنیده‌اید می‌گفتند مثلاً جابر بن یزید جعفی از صاحبان سرّ بود و هر کس راز ما را منتشر کند لعنت خدا بر او باد، و… آن اسراری که اگر آن روز منتشر می‌شد، مورد لعن قرار می‌گرفت. همین‌هاست که من می‌خواهم افشا کنم، منتها امروز دیگر افشایش اشکالی ندارد؛ بلکه واجب است که مردم بدانند امام چه قصدی داشته است.

نقشه امام صادق علیه‌السلام این بود که بعد از رحلت امام باقر علیه‌السلام، کارها را جمع‌وجور کند، یک قیام علنی به راه بیندازد و حکومت بنی‌امیه را ـ که هر روز دولتی عوض می‌شد و نشان‌دهنده نهایت ضعف دستگاه اموی بود ـ واژگون سازد. از خراسان و ری و اصفهان و عراق و حجاز و مصر و مراکش و همه مناطق مسلمان‌نشین ـ که در همه آن‌ها شبکه حزبی امام صادق علیه‌السلام، یعنی شیعه، گسترده بود ـ نیرو به مدینه بیاید و امام از آنجا به سمت شام لشکرکشی کند، حکومت شام را ساقط کند و خود پرچم خلافت را برافرازد و حکومت پیامبر(ص) را در مدینه برپا کند. این نقشه امام صادق علیه‌السلام بود.

لذا وقتی در روزهای آخر عمر امام باقر علیه‌السلام، در خدمتشان صحبت می‌شود و سؤال می‌کنند که «قائم آل محمد»کیست، حضرت نگاهی به امام صادق علیه‌السلام می‌کنند و می‌فرمایند: «گویا می‌بینم که قائم آل محمد اوست.» البته می‌دانید که «قائم آل محمد» یک اسم عام است، اسم خاص نیست و نام ولی عصر صلوات‌الله‌علیه به طور اختصاصی نیست.

حضرت ولی عصر صلوات‌الله‌علیه، قائم نهایی آل محمد است، اما همه کسانی که از آل محمد در طول زمان قیام کرده‌اند ـ چه پیروزی به دست آورده باشند، چه نیاورده باشند ـ قائم آل محمد محسوب می‌شوند. و آن روایاتی که می‌گوید: «وقتی قائم ما قیام کند این کارها را می‌کند، آن عدل را می‌گستراند، آن رفاه را ایجاد می‌کند» منظور صرفاً حضرت ولی عصر نبوده است، بلکه در آن زمان منظور این بوده که هر کس از آل محمد که بناست حکومت حق و عدل را برقرار کند، وقتی قیام کند، این کارها را انجام خواهد داد. و این درست هم بود؛ امام صادق علیه‌السلام قرار بود قائم آل محمد در آن روز باشد. در چنین وضعیتی، امام صادق علیه‌السلام به امامت می‌رسد. (1359/6/14)

منبع: کتاب انسان 250 ساله،حضرت آیت‌الله شهید سید علی خامنه‌ای، ص 311

انتهای پیام/