به گزارش گروه امام و رهبری خبرگزاری تسنیم، دویست و نود و پنجمین شماره از روزنامه اینترنتی صدای ایران از سوی رسانه دفتر حفظ و نشر آثار امام شهید،‌ حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای (قدس‌سره) منتشر شد.

این شماره به روح مطهر سرهنگ شهید سیدسعید موسوی، از نیروهای زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران که فروردین ماه جاری در حمله آمریکایی-صهیونی در اصفهان به شهادت رسید، تقدیم شده است.

در سرمقاله این روزنامه آمده است: 

«ایران کارت برنده‌ای ندارد!» این را رئیس‌جمهور آمریکا گفته است. رئیس‌جمهوری که از نهم اسفند تاکنون بارها مدعی نابودی ایران، حذف کردن ایران از روی نقشه، تغییر دادن حاکمیت سیاسی، نابودی زیرساخت‌ها و نیروی دریایی ایران شده بود. حالا همو مدعی شده که ایران کارت برنده‌ای ندارد. رئیس‌جمهوری که سه ماه قبل در مذاکرات مسقط در عمان پای میز مذاکره آمده و قرار بود یک معضلِ به تعبیر خودشان مهم ایران را حل کند. قرار بود در این مذاکرات تصمیم بگیرند با ذخایر اورانیوم 60 درصد ایران چه کنند. آن زمان تنها معضل آمریکا و ترامپ همین ذخایر بود. 

حالا کمی بیش از دو ماه از آن مذاکرات دوباره هیئت عالی آمریکایی در اسلام‌آباد پای میز مذاکره آمده بود تا دربارۀ معضلات آمریکا با ایران گفت‌وگو و رایزنی کند تا شاید بتواند راه‌حلی بیابند. سه ماه قبل اگر معضلات کاخ سفید یک موضوع بود حالا در اسلام‌آباد اما تبدیل به دو معضل شده بود. ترامپ، مَست از طول و عرض ناوگان نظامی ایالات متحده به ایران لشکرکشی کرد تا شاید بتواند معضل 440 کیلو اورانیوم را با مدل ونزوئلایی حل کند. حالا 44 روز بعد از شروع جنگ نه تنها آن معضل حل نشده بلکه از کنار اقدام احمقانۀ ترامپ که برای حل معضل اول تدارک دیده بود یک معضل دیگر به معضلات آمریکایی‌ها اضافه شده: تنگۀ هرمز!

طنز ماجرا آنکه همان به زعم خودشان معضل اول هم به دلیل رفتار سابق احمقانۀ ترامپ حاصل شده بود؛ زمانی که مست از طول و عرض قدرت ظاهری آمریکا زیر کاسه و کوزۀ برجام زد و یک‌طرفه از آن بیرون آمد. به زعم خودش با تند و رادیکال کردن فضا به دنبال تسلیم ایران بود. حالا هم به تعبیر خودش برای حل این معضل دوم (تنگه هرمز) باز مبتنی بر همان مدل شکست‌خوردۀ ونزوئلایی دنبال محاصرۀ دریایی ایران است تا دو معضل قبلی را حل کند. فارغ از آنکه این ادعا چقدر در میدان شدنی است و فارغ از اینکه ایران چقدر با ونزوئلا یکی است اما گذشت زمان نشان خواهد داد که این لفاظی احمقانه هم نه تنها مشکلی از ایالات متحده حل نخواهد کرد بلکه با اقدامات و تدارکات میدانی ایران، کارت‌های برندۀ ایران را افزایش داده و یک گره دیگر به گره‌های آمریکایی‌ها خواهد افزود. 

 رئیس‌جمهور آمریکا در برابر دوربین رسانه‌ها لفاظی می‌کند و رجزهای تووخالی می‌خواند. اینها اما هیچ‌کدام زورشان به حافظۀ تاریخ نمی‌رسد. این آمریکا بود که برای تحمیل اراده‌ و تحقق اهدافش از تجزیۀ ایران تا سرنگونی جمهوری اسلامی به ایران لشکرکشی کرد. بعد از 40 روز جنگ، نه تنها آن اهداف محقق نشده، نه تنها ایران تجزیه نشده، نه تنها مردم به نفع دشمن به خیابان‌ها نریخته‌اند، نه تنها حاکمیت تغییر نکرده، نه تنها تعرضی به تمامیت ارضی ایران وارد نشده و نه تنها برای آن 440 کیلو اورانیوم اتفاقی نیفتاده بلکه موضوع اصلی جنگ موضوعی است که ایران آن را تبدیل به راهبرد اصلی آمریکایی‌ها کرده. راهبرد اصلی کاخ سفید شد: باز کردن تنگۀ هرمز. 

وقتی بعد از 40 روز جنگ، زورش در میدان به ایران نرسید و تن به همان شرایطی داد که ایران در هفتۀ دوم جنگ وضع کرده بود، حاضر شد مبتنی بر سندی که ایران برای گفت‌وگو تعیین کرده بود پای میز بیاید. حالا بعد از آنکه در میدان دیپلماتیک هم زورش به ایران نرسیده دوباره زبان به تهدید باز کرده. چه کسی؟ کسی که کارت حملۀ نظامی را به عنوان کارت روانی همۀ روسای جمهوری قبلی ایالات متحده برای همیشه سوزاند. کسی که آخرین مرحلۀ تشدید تنش را هم آزمود. کسی که تمام قدرت ایالات متحده را به منطقه کشاند و حالا نه تنها ایران فرو نپاشیده، تجزیه نشده، معضل قبلی‌اش حل نشده و هرمز را هم نتوانسته باز کند بلکه کارت‌های برندۀ ایران را افزایش داده و معضلات آمریکایی‌ها را هم. حالا بهتر می‌توان جملۀ نخست این متن را خواند و به آن خندید!

نسخه پی‌دی‌اف روزنامه اینترنتی «صدای ایران» را از  اینجا  دریافت کنید.

انتهای پیام/