به گزارش خبرگزاری تسنیم، ستاره‌های چلسی از وضعیت باشگاه ناراضی هستند و در این میان، مقصر اصلی این نارضایتی منچسترسیتی دانسته می‌شود. رهبران باشگاه به‌ طور علنی از جدایی مارسکا انتقاد کرده‌اند اما بخش عمده‌ای از این اتفاق به مذاکرات او با منچسترسیتی بازمی‌گردد.

چلسی قهرمان فعلی جام جهانی باشگاه‌ها است اما بعید است در شرایط کنونی کسی این تیم لندنی را حتی در میان 10 تیم برتر جهان قرار دهد. تیمی بی‌ثبات با بازی‌هایی کسل‌کننده. چلسی تحت هدایت انزو مارسکا روندی رو‌به‌رشد داشت و مورد تحسین قرار می‌گرفت اما پس از تصمیم مدیران برای برکناری او و انتصاب لیام روسنیر، مشکلات به شکل گسترده‌تری نمایان شد. نکته جالب این است که یکی از عوامل اصلی بحران کنونی چلسی، منچسترسیتی است. چرا؟ توضیح می‌دهیم.

سال 2026 به شکلی غیرمنتظره آغاز شد. در نخستین روز ژانویه، مدیریت چلسی خبر اخراج مارسکا را اعلام کرد. این تصمیم با موجی از پرسش‌ها روبرو شد: چگونه؟ چرا؟ با چه دلیل؟ بله، چلسی مدعی قهرمانی لیگ برتر نبود اما تنها سه امتیاز با سهمیه لیگ قهرمانان اروپا فاصله داشت. در خود لیگ قهرمانان نیز برای صعود مستقیم به مرحله یک‌هشتم نهایی می‌جنگید. تیم به نیمه‌نهایی جام اتحادیه رسیده بود و رقابت‌های جام حذفی نیز در پیش بود.

پس از انتشار خبر اخراج، افراد مطلع به سرعت جزئیاتی درباره دلایل تصمیم باشگاه منتقل کردند. بن جیکوبز گزارش داد که مارسکا داوطلبانه از تیم جدا شده است. به گفته او، تنش‌ها مدت‌هاست در باشگاه جریان دارد. اختلاف نظرهای جدی میان مارسکا و مدیریت درباره مسائل فنی و دخالت مدیران در انتخاب ترکیب و تعویض‌ها وجود داشته است. مارسکا تأکید داشت که این امور باید کاملاً بر عهده کادر فنی باشد. او باور داشت مشکلات چلسی ریشه عمیق‌تری دارد؛ از جمله رویکرد مالکان و چشم‌انداز کلی آنها برای توسعه باشگاه.

در همین زمان، نشریه اتلتیک گزارشی جامع درباره وضعیت داخلی تیم منتشر کرد. در این گزارش، موضوعات گوناگونی مطرح شده بود. از جمله اینکه مارسکا از نبود حمایت عمومی مدیریت از عملکرد او ناراضی بوده است. در مقابل، باشگاه معتقد بود اقداماتی که از زمان حضور او انجام شده، از جمله جلسات مداوم با مربی باید خلاف این تصور را نشان دهد.

مارسکا در اواسط دسامبر 2025 پس از پیروزی 2 بر صفر مقابل اورتون در نشست خبری از کوره در رفت و گفت: 48 ساعت گذشته بدترین دوران حضور من در باشگاه بود، چون خیلی‌ها از ما حمایت نکردند.

گمان می‌رفت اشاره او به اختلافات با مدیریت باشد اما توضیح بیشتری ارائه نشد. افراد نزدیک به او اعلام کردند که دلیل عصبانیت مارسکا فشارهای مکرر بخش پزشکی برای محدود کردن زمان بازی برخی بازیکنان بوده است. طبق وظایف کادر پزشکی، این اقدامات برای جلوگیری از تشدید مصدومیت‌ها ضروری بود اما منابع داخل باشگاه مدعی‌ هستند که مارسکا بارها توصیه‌های پزشکی درباره دقایق بازی نفرات خاص را نادیده گرفت.

مدیریت چلسی از نشست‌های خبری او نیز نگران بود. مارسکا بارها در فصل گذشته باشگاه را به‌ طور عمومی نقد کرده بود. نمونه آشکار آن، درخواست صریح او برای جذب یک مدافع میانی پس از پارگی رباط صلیبی لوی کولویل در ماه آگوست بود. هیئت مدیره همچنین از کم‌اعتمادی او به بازیکنان جوان ناراضی بود؛ مثلاً آندری سانتوس، جورل هاتو، جاش آچیمپونگ و استوائو هرگز نزد این مربی ایتالیایی به بازیکنان ثابت تبدیل نشدند.

در مقابل، مارسکا از اینکه به او توصیه شده بود از بازیکنان به شکلی استفاده کند که ارزش نقل‌وانتقالاتی‌شان حفظ شود، خشمگین بود؛ موضوعی که منابع باشگاه آن را تکذیب می‌کنند. به‌گفته آنها، تنها توصیه شده بود به‌ منظور حفظ طروات بازیکنان تا پایان فصل از سیستم چرخشی بهره ببرد. همچنین  از او خواسته شده بود که توسعه و پیشرفت بازیکنان جوان در اولویت باشد.

با این حال، مهمترین عامل اخراج مارسکا احتمالاً مذاکرات او با منچسترسیتی بود. اتلتیک در دسامبر 2025 گزارش داد که مارسکا گزینه جدی جانشینی گواردیولا در پایان فصل است (در صورت جدایی پپ). مارسکا واکنش نشان داد و گفت: این موضوع به من مربوط نیست، چون صد درصد حدس و گمان است. من برای این چیزها وقت ندارم. تا 2029 قرارداد دارم و روی این باشگاه تمرکز کرده‌ام. هفته گذشته هم همین حرف‌ها در ایتالیا درباره یوونتوس زده شد. نباید به این شایعات توجه کرد.

با این وجود، در اوایل ژانویه، مت لاو تأیید کرد که مارسکا با منچسترسیتی و یوونتوس در حال مذاکره است. دیوید اورنشتاین نیز گزارش داد که مارسکا این تماس‌ها را به مدیریت چلسی اطلاع داده بوده است. او در اواخر اکتبر و اواسط دسامبر 2025 گفته بود که مذاکراتی درباره احتمال پیوستن به سیتی انجام داده است.

حتی پس از اخراج مارسکا از چلسی، اخبار مربوط به احتمال جانشینی او برای گواردیولا ادامه یافت. در فوریه 2026، Topskills Sports گزارش داد که منچسترسیتی قراردادی پنج‌ ساله برای انزو آماده کرده است که قرار است بلافاصله پس از پایان دوران گواردیولا امضا شود. گفته شد که گواردیولا شخصاً مارسکا را به هیئت‌مدیره توصیه کرده و او را جانشین ایده‌آل خود دانسته است.

روشن شد که گفت‌وگوهای مارسکا با منچسترسیتی به یکی از دلایل اصلی و قانع‌کننده چلسی برای اخراج او تبدیل شده است. پس از جدایی مارسکا، او توسط لیام روسنیر جایگزین شد اما نتایج بهبود نیافته و ستاره‌های تیم نیز علناً از باشگاه انتقاد می‌کنند.

لیام روسنیر جایگزین مارسکا در چلسی شده است. این مربی انگلیسی پیشتر هدایت استراسبورگ، باشگاهی تحت مالکیت کنسرسیوم BlueCo (مالک هر دو باشگاه) را بر عهده داشت. چلسی با او قراردادی بلندمدت تا تابستان 2032 امضا کرده است تا نشان دهد به پروژه تحت رهبری روسنیر باور دارد و قصد دارد به او زمان کافی بدهد.

با این حال، پس از پیشرفت تیم تحت هدایت مارسکا، قهرمانی در لیگ کنفرانس، قهرمانی جهان در 2025 و صعود به لیگ قهرمانان، انتخاب یک مربی 41 ساله با تجربه محدود کمی عجیب به نظر می‌رسید. پیش از استراسبورگ، روسنیر تنها به عنوان سرمربی موقت در دربی‌کانتی و سپس به مدت دو سال مربی هال‌سیتی بوده است؛ رزومه‌ای که برای یک جهش بزرگ به سطح یک قدرت جهانی چندان چشمگیر نیست.

اوضاع پس از حضور او بهتر شده؟ بعید است. بر اساس امتیازات از 6 ژانویه 2026 (تاریخ انتصاب)، چلسی در لیگ برتر رتبه ششم را به دست آورده، در حالی که تحت هدایت مارسکا پنجم بود. این باشگاه از جام اتحادیه نیز حذف شد (با شکست مقابل آرسنال در نیمه‌نهایی). در لیگ قهرمانان، روزنیور تیم را مستقیم به مرحله یک‌هشتم رساند اما مقابل پاری‌سن‌ژرمن با نتایج 5 بر 2 و 3 بر صفر حذف شد. تنها موفقیت تیم، ادامه مسیر در جام حذفی است؛ رقابتی که چلسی پیشتر به نیمه‌نهایی رسیده بود و قرار است با لیدز روبرو شود.

در حالی که تا اواسط فوریه اوضاع نسبتاً قابل‌قبول بود، مشکلات ناگهان رو به افزایش گذاشت. یک پیروزی از دست‌ رفته مقابل لیدز ( 2 - 2)، یک تساوی مقابل برنلیِ ضعیف (یک - یک) و یک شکست سنگین مقابل پاری‌سن‌ژرمن (5 بر 2) موج انتقادها از روسنیر را آغاز کرد. به‌ ویژه تصمیم او برای قرار دادن فیلیپ یورگنسن، دروازه‌بان در ترکیب اصلی بازی نخست در پاریس که عملکرد ضعیفی داشت، پاس‌هایش را بد مدیریت کرد و گل سوم را دریافت کرد. رسانه‌های انگلیسی این انتخاب را به‌ شدت زیر سؤال بردند.

به‌ سرعت گزارش‌هایی از داخل باشگاه منتشر شد. ساشا تاوولیری از اسکای اسپورت مدعی شد که بسیاری در چلسی معتقدند روسنیر قادر نیست تیم را به سطح بالاتر برساند. برخی از اعضای هیئت‌مدیره حتی آماده‌اند در تابستان قرارداد او را فسخ کنند. بعدها افراد نزدیک به باشگاه این خبر را تکذیب کردند و گفتند مدیریت به روسنیر اعتماد دارد اما بعید است انتشار چنین اطلاعاتی کاملاً بی‌پایه باشد.

این وضعیت زمانی جدی‌تر شد که برخی بازیکنان شاخص نیز نارضایتی خود را آشکارا بیان کردند. برجسته‌ترین نمونه، انزو فرناندز بود. پس از حذف از لیگ قهرمانان توسط پاری‌سن‌ژرمن، او گفت: آینده من در چلسی؟ نمی‌دانم. هشت بازی لیگ و جام حذفی باقی‌ مانده. بعد از آن جام جهانی است؛ بعدش می‌بینیم چه می‌شود.

پس از آن، بن جیکوبز گزارش داد که فرناندس از احتمال انتقال به رئال‌مادرید استقبال می‌کند و این انتقال را «یک رؤیا» می‌داند. او همچنین از اخراج مارسکا و تضعیف پروژه چلسی ناامید شده است.

رابطه او با باشگاه پس از اظهاراتش در رسانه‌ها تیره‌تر شد. در مصاحبه‌ای با رادیوی آرژانتینی اعلام کرد: «به همسرم همیشه می‌گویم اگر قرار باشد شهری را برای زندگی در اروپا انتخاب کنم، قطعاً مادرید است. واقعاً دوستش دارم؛ شبیه بوئنوس‌آیرس است.» او سپس از بازیکنانی که بیشتر او را تحت تأثیر قرار داده‌اند، نام برد: «تونی کروس هنگام بازی ما در برنابئو کاملاً بازی را کنترل کرد. همچنین باید از لوکا مودریچ نام ببرم.» منظور او کاملاً مشخص بود.

اینها مشکلات ترجمه یا سوءتعبیر نبود. فرناندز طی تعطیلات بازی‌های ملی سه مصاحبه دیگر نیز انجام داد و در آنها به انتقاد از مدیریت چلسی پرداخت:

انزو فرناندس گفت: من این تصمیم (اخراج مارسکا) را درک نمی‌کنم. جدایی او ضربه سختی به ما زد، چون با او ما هویت بازی داشتیم. او ساختار و نظم ایجاد کرده بود، حتی اگر نتایج همیشه ثابت نبود که در فوتبال طبیعی است. نکته مهم این بود که انزو ایده روشنی داشت؛ هم در تمرین و هم در مسابقات. به نظر می‌رسد جدایی او در اواسط فصل همه‌ چیز را نیمه‌ تمام گذاشت.

البته این ماجرا بدون پیامد نبود. روسنیر اعلام کرد که فرناندس از دو بازی چلسی محروم شده است؛ برابر پورت‌ویل در جام حذفی و مقابل منچسترسیتی در لیگ برتر. او گفت: حدود یک ساعت پیش با او صحبت کردم. او فردا و همچنین در بازی مقابل سیتی به‌ عنوان بازیکن باشگاه ما در دسترس نخواهد بود. از مصاحبه او بسیار ناامید هستم؛ این رفتار درست نیست. من هیچ مشکل شخصی با او ندارم اما او از خط قرمز و مرز اصولی که ما می‌خواهیم در این باشگاه رعایت شود، عبور کرد.

برخی از بازیکنان چلسی نیز از اظهارات انزو ناراضی بودند. به گزارش تلگراف، در چنین مقطع حساسی از فصل، بهتر است تیم متحد بماند، نه اینکه به‌ دنبال مقصر بگردد یا به فکر آینده شخصی باشد.

خاویر پاستوره، ایجنت انزو فرناندس نیز گفت: انزو ستون و رهبر تیم است و طبیعتاً از حضور در چلسی خوشحال است. او سال گذشته جام‌های مهمی به‌ دست آورد و احترام لیگ برتر و هواداران را کسب کرد اما عوامل دیگری هم وجود دارند که بر تصمیم‌گیری‌ها تأثیر می‌گذارند؛ از جمله دستمزد، احترام و نحوه برخورد با مسائل. چیزهایی وجود دارد که ما یا حداقل من به‌ عنوان ایجنت در حال حاضر نمی‌بینیم که نشان دهد باشگاه به بهترین شکل ممکن با وضعیت او برخورد می‌کند. این محرومیت دو جلسه‌ای که از نظر من بی‌معنی است، نشان می‌دهد باشگاه می‌خواهد پیامی بفرستد؛ فکر می‌کنم با گذشت زمان دلیل آن روشن‌تر خواهد شد.

فرناندس تنها بازیکنی نیست که از مدیران چلسی علناً انتقاد کرده است. اینکه این انتقادها از سوی رهبران تیم مطرح شده، موضوع را دوچندان تکان‌دهنده می‌کند.

برای مثال، مارک کوکوریا گفت: با انزو مارسکا احساس ثبات بیشتری داشتیم، چون 18 ماه با او کار کرده بودیم. برای اینکه هر بازیکن دقیقاً بداند چه باید انجام دهد، به یک روند مشخص نیاز است. در ماه‌های آخر با مارسکا تقریباً به‌ صورت خودکار بازی می‌کردیم. حتی وقتی سیستم تغییر می‌کرد، دقیقاً می‌دانستیم باید چه کنیم. این فرآیند زمان‌بر است. به آرسنال نگاه کنید؛ تیمی که برای هر جامی می‌جنگد. آنها نزدیک به هفت سال است با میکل آرتتا کار می‌کنند و در این مدت چیز زیادی نبرده‌اند اما اعتماد به پروژه در نهایت نتیجه می‌دهد.

او افزود: ما دقیقاً می‌دانستیم مارسکا از ما چه می‌خواهد. قهرمانی در جام جهانی باشگاه‌ها نیز کمک شایانی کرد؛ چنین موفقیتی پیوندهای درون‌تیمی را تقویت می‌کند و در طول جشن‌ها رابطه‌های فوق‌العاده‌ای شکل می‌گیرد. وقتی یک مربی به شما اعتمادبه‌نفس می‌دهد و فرصت رقابت برای جام‌ها را فراهم می‌کند، شما آماده‌اید برای او بجنگید. به همین دلیل اخراج مارسکا تأثیر عمیقی بر ما گذاشت. باشگاه تصمیم خود را گرفت اما اگر از من نظر می‌خواستند، چنین تصمیمی نمی‌گرفتم. بهتر است برای ایجاد چنین تغییراتی تا پایان فصل صبر کرد؛ این فرصت به بازیکنان و مربی جدید زمان می‌دهد تا آماده شوند و یک پیش‌فصل کامل در اختیار داشته باشند.

مویسس کایسدو نیز به جریان اظهارنظرهایی پیوست که برای روسنیر و مدیریت چندان خوشایند نبود.

هافبک اکوادوری گفت: بله، کمی سخت است، چون ما با مربی‌ کار می‌کردیم که به سبک او عادت داشتیم اما حالا روسنیر با ماست. وفق دادن خودمان آسان نیست، در نهایت فقط مسئله زمان است تا به شرایط جدید عادت کنیم. ایرادی ندارد؛ گاهی زودتر وفق پیدا می‌کنید، گاهی کمی بیشتر طول می‌کشد. فکر می‌کنم کل تیم اکنون دوران سختی را پشت سر می‌گذارد. ما باید به پیشرفت ادامه دهیم و تلاش کنیم از این فصل عبور کنیم، چون کارهای بزرگی پیش‌رو داریم.

در همین حال، رسانه‌ها کول پالمر را از قلم نینداخته‌اند. طبق گزارش TEAMtalk، او در چلسی احساس ناراحتی می‌کند. باشگاه او را «غیرقابل فروش» می‌داند اما خود پالمر درباره آینده و پروژه باشگاه مطمئن نیست. او با مارسکا رابطه نزدیکی داشت و پس از اخراج سرمربی ایتالیایی نگران شد که چلسی نتواند تیمی پایدار برای رقابت در لیگ برتر و حضور قدرتمند در اروپا بسازد.

عملکرد چلسی و بحران روانی حاکم بر تیم کاملاً مشهود است. هنوز مشخص نیست که این تیم می‌تواند با روسنیر از این وضعیت خارج شود یا نه. آینده ستاره‌های کلیدی نیز نامطمئن است؛ اگر چلسی نتواند سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند، احتمال جدایی آنها به‌ طور قابل‌ توجهی افزایش می‌یابد. از قضا، منچسترسیتی تا حدی در ایجاد بحران چلسی نقش داشته و می‌تواند با شکست دوباره لندنی‌ها و فاصله گرفتن از پنج تیم بالای جدول اوضاع را وخیم‌تر کند.

 

انتهای پیام/