به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، جنگ تحمیلی سوم از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی، پس از 41 روز نبرد همه‌جانبه در عرصه‌های نظامی، امنیتی، رسانه‌ای و شناختی، به نقطه آتش‌بس رسید. این توقف درگیری، نه پایان منازعه، بلکه تغییر شکل آن است. جمهوری اسلامی ایران، به فضل الهی، رهبری خردمندانه، اراده پولادین نیروهای مسلح و نیز وحدت و همبستگی مثال‌زدنی مردم و سطح بالای تاب‌آوری ملی، توانست دشمن را وادار به عقب‌نشینی کرده و او را به پذیرش آتش‌بسی موقت، در چارچوب قواعد مورد نظر خود، سوق دهد.

با این حال، آتش‌بس را باید آغاز مرحله‌ای جدید از نبرد دانست؛ مرحله‌ای که میدان آن از جغرافیای نظامی به عرصه‌های سیاسی، دیپلماتیک، حقوقی و رسانه‌ای منتقل شده است. اکنون «مذاکرات» به مثابه امتداد همان نبرد، اما با ابزارها و قواعد متفاوت، در جریان است. دشمن تلاش خواهد کرد آنچه را که در میدان جنگ از دستیابی به آن ناکام مانده، از مسیر گفت‌وگو و فشارهای چندلایه به دست آورد؛ از این رو، ساده‌انگاری در این مرحله می‌تواند هزینه‌های سنگینی در پی داشته باشد.

در چنین شرایطی، ایران باید با همان منطق و روحیه دوران دفاع، یعنی هوشمندی راهبردی، انسجام داخلی، بهره‌گیری از همه ظرفیت‌ها و تبعیت از رهبری، وارد این میدان شود. «تیم مذاکره‌کننده» در این مقطع، در حکم خط مقدم یک نبرد پیچیده و ترکیبی است و موفقیت آن، نیازمند پشتیبانی ملی، اجماع سیاسی و اعتماد عمومی است.

در عین حال، واقع‌گرایی ایجاب می‌کند که نسبت به ماهیت و رفتار دشمن، به‌ویژه آمریکا، دچار خطای محاسباتی نشویم. سابقه عهدشکنی، رفتارهای دوگانه و تلاش برای اعمال فشار همزمان با مذاکره، نشان می‌دهد که این مسیر، مسیری پرچالش و نیازمند هوشیاری مستمر است. با این وجود، در شرایط کنونی، ورود به این میدان اجتناب‌ناپذیر است و باید آن را به‌مثابه فرصتی برای تثبیت دستاوردهای میدانی و استیفای حقوق ملی مدیریت کرد.

از سوی دیگر، آمریکا که در این جنگ بخشی از اعتبار و وجاهت بین‌المللی خود را از دست داده، ناگزیر است برای پاسخ‌گویی به فشارهای داخلی و ترمیم موقعیت جهانی خود، به نتایجی در میز مذاکره دست یابد. این وضعیت، همزمان می‌تواند یک فرصت و یک تهدید برای ایران باشد: فرصت از آن جهت که طرف مقابل در موضعی نسبتا تدافعی قرار دارد، و تهدید از آن جهت که ممکن است برای جبران ناکامی‌ها، به تاکتیک‌های فریبکارانه یا تشدید فشارها متوسل شود.

در نهایت، باید تأکید کرد که صحنه تقابل با دشمن، صحنه‌ای پیوسته و چندلایه است؛ اگرچه شکل آن از جنگ سخت به مذاکره تغییر یافته، اما ماهیت آن همچنان «مبارزه» است. چنانچه دشمن بار دیگر مسیر تقابل نظامی را برگزیند، ایران نیز با همان آمادگی و عزم پیشین، در سنگر دفاع از منافع و عزت ملی ایستادگی خواهد کرد و درسی ماندگار به او خواهد داد.

داود عامری دبیر کل مجمع جهانی صلح اسلامی

انتهای پیام/