به گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم ، حنیف غفاری کارشناس مسائل سیاسی در یادداشتی نوشت: طی ساعات سپری شده از مذاکرات اسلام آباد، شاهد القای برخی گزاره های هدفمند و کاملا طراحی شده از سوی کاخ سفید و شبکه رسانه ای -تبلیغاتی وابسته به آن هستیم.

این گزاره، معطوف به کنترل ناپذیری رژیم صهیونیستی از سوی آمریکا و در نتیجه، تلاش برای مستثنی نمودن مطالباتی مانند آتش بس لبنان در مذاکرات است. به عبارت بهتر، واشنگتن در صدد القای این پیش فرض و انگاره است که واشنگتن و تل آویو دو بازیگر مختلف در منطقه و نظام بین الملل محسوب می شوند و اختیار مهار تل آویو در دستان واشنگتن نیست. در این خصوص دو نکته اساسی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرد:

نخست اینکه اساسا پیش فرض تفکیک واشنگتن و تل آویو از یکدیگر و تشبیه آنها به دو بازیگر مستقل در نظام بین الملل، خبط راهبردی و آدرس غلطی است که حتی دولتهای دموکرات و جمهوریخواه در طول دهه های متمادی قدرت انکار آن را نداشته اند.

تاثیر لابی هایی مانند آیپک و جی استریت بر تصمیمات کلان، میان مدت و کوتاه مدت حوزه سیاست خارجی آمریکا، موضوعی نیست که محصول دوران ریاست جمهوری ترامپ باشد و تبدیل به یک "اتصال راهبردی"در این عرصه شده است. این همپوشانی در دوران حضور همزمان ترامپ و نتانیاهو در راس معادلات سیاسی واشنگتن و تل آویو به نقطه اوج خود رسیده است.

نکته دوم اینکه در جریان جنگ رمضان، کاخ سفید و رژیم صهیونیستی به صورت مشترک عملیات تروریستی و توحش آمیز خود را علیه سرزمین مقدس ما کلید زدند و در طول 40 روز جنگ اخیر نیز مشترکا مرتکب سخت ترین جنایات علیه ملت مقاوم ایران شدند. بدون شک دولت آمریکا نمی تواند در زمان جنگ خود و رژیم صهیونیستی را یک روح در دو کالبد تلقی کند و در صحنه دیپلماسی و مذاکره، آدرس تفکیک و تمایز خود با تل آویو را به نظام بین الملل مخابره نماید.

این مسئله نه تنها توجیه عقلانی و راهبردی ندارد، بلکه به لحاظ حقوقی نیز کمترین توجیهی ندارد. در چنین شرایطی لازم است به صورت قاطعاته در برابر چنین القای خطرناک و نادرستی ایستاد و همپوشانی و همسانی ماهوی و کارکردی واشنگتن و تل آویو را به طرف آمریکایی یادآور شد.امروز آمریکا نه تنها مسئول تصمیمات و رفتارهای خود در قبال ایر ان محسوب می شود، بلکه باید عواقب و تبعات همپیمانی با رژیم صهیونیستی در تقابل با ایران و جبهه مقاومت را نیز بپذیرد. صحنه مذاکرات محل مناسبی برای اثبات این واقعیت در نزد افکار عمومی دنیاست.

انتهای پیام/