مهدی حمزه‌پور، عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق در گفت وگو با خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری تسنیم گفت: پذیرش 10 شرط کلیدی ایران برای طرف مقابل برای آتش‌بس، به‌عنوان پایان یک دوره فشار و شروع فصلی نوین از اقتدار ملی توصیف شده است. این موفقیت نتیجه محاسبات دقیق و به‌کارگیری روش‌های پیشرفته «تحلیل تقابلی» عنوان شده که توانسته اراده کشور را بر رقبای قدرتمند تحمیل کند.

وی با اشاره به پیچیدگی‌های محیط تصمیم‌گیری در مذاکرات تصریح کرد: هرچند از منظر کلاسیک، این رویارویی بر پایه نظریه بازی‌ها قابل تحلیل است، اما به دلیل پویایی بالای رفتار طرفین و تغییرات لحظه‌ای در مواضع، لزوم بهره‌گیری از «تحلیل تقابلی» (Confrontation Analysis) بیش از پیش احساس می‌شود. این متدولوژی با شناسایی دقیق تنگناهای استراتژیک، به ما اجازه می‌دهد تا علی‌رغم نبود اعتماد، به یک ساختار پایدار دست یابیم.

اولویت‌بندی هوشمندانه، امنیت قبل از اقتصاد

وی با اشاره به یکی از سوالات کلیدی درباره اولویت‌بندی 10 شرط مطرح شده گفت: با استفاده از مدل‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره (MCDM) مشخص شد که "خروج نیروهای رزمی بیگانه" وزنی بسیار بالاتر از "رفع تحریم‌ها" دارد. چرا؟ زیرا حضور بیگانه، امنیتِ کل سیستم را نوسان می‌دهد و هرگونه رفع تحریمی را بدون خروج نیروها، به ابزاری برای باج‌خواهی مداوم تبدیل می‌کند. پاکسازی منطقه از قوای بیگانه، متغیر زیربنایی (Fundamental) برای هرگونه پایداری راهبردی است.

مدیریت بحران با منطق فازی؛ شکست جنگ روانی

عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق(ع) در ادامه با تأکید بر نقش اطلاعات غیرقطعی در تصمیم‌گیری افزود: ما اطلاعات نرم، شایعات و اخبار ضد و نقیض را با "منطق فازی" مدیریت می‌کنیم. در این منطق، گزاره‌ها سیاه و سفید نیستند. ما با تخصیص "درجه عضویت" به هر خبر، احتمال صحت آن را می‌سنجیم. این کار مانع از تصمیم‌گیری‌های شتاب‌زده بر اساس اخبار جعلی شده و ما را از غافلگیری راهبردی مصون نگه داشته است.

پیروزی استراتژیک یا تاکتیک بقا؟

مهدی حمزه‌پور ادامه داد: پذیرش شروط توسط دشمن، یک "پیروزی استراتژیک" قطعی است. در مدیریت استراتژیک، پیروزی یعنی "تحمیل اراده بر رقیب". وقتی دشمنی که داعیه قدرت مطلق دارد، پای میز مذاکره با شروط طرف مقابل می‌نشیند، یعنی نظم پیشین فروپاشیده و جایگاه منطقه‌ای ما از یک "بازیگر اثرگذار" به یک "قدرت تنظیم‌گر" ارتقا یافته است.

اهرم ژئواکونومیک: کنترل تنگه هرمز

دانشیار گروه علوم تصمیم و سیستم‌های پیچیده دانشکده مدیریت دانشگاه امام صادق(ع) تهران با اشاره به اهمیت شرط کنترل عبور تنگه هرمز گفت: تنگه هرمز قلب زنجیره تأمین انرژی جهانی است. کنترل بر این گلوگاه، "قدرت لجستیک" ما را به یک "اهرم ژئواکونومیک" تبدیل می‌کند. کسی که بر جریان (Flow) حاکم است، بر قیمت و امنیتِ رقبا نیز حاکم است. این شرط، تضمین‌کننده امنیت ملی ما در برابر تهدیدات اقتصادی آینده است.

آینده‌نگری: سه سناریوی پیش‌رو

این استاد دانشگاه در بخش دیگری از سخنان خود، سه مسیر احتمالی پس از آتش‌بس را ترسیم کرد: در سناریوی خوش‌بینانه اجرای کامل شروط، ثبات منطقه‌ای و شکوفایی اقتصاد مقاومتی با تکیه بر ترانزیت جهانی مدنظر است و در حالت سناریوی بدبینانه نقض عهد دشمن، بازگشت به درگیری‌ها با شدت بیشتر و افزایش فشارهای ترکیبی است و در سناریوی حد وسط آتش‌بس شکننده، رفع بخشی از تحریم‌ها و تداوم رقابت‌های ژئوپلیتیک در فضای نه جنگ، نه صلح کامل را پیش رو خواهیم داشت.

نقش اندیشکده‌ها و نظام جانشینی در حکمرانی

مهدی حمزه‌پور همچنین با اشاره به ترور راهبران کشور و تلاش دشمن برای تضعیف ساختار مدیریتی گفت: در مدیریت اسلامی، شهادت نه یک ضایعه سازمانی، بلکه یک محرک هویتی است که پویایی سیستم را دوچندان می‌کند. انسجام فعلی نشان‌دهنده بلوغ سازمانی است که در آن "تفکر رهبری" تکثیر شده و وابستگی به شخص، جای خود را به وفاداری به آرمان داده است. بنابراین، حتی در صورت بروز چنین تهدیدهایی، اگر نظام جانشینی و خودسازمانی‌دهی وجود داشته باشد، روند اداره کشور دچار اختلال نخواهد شد.

ترکیب صبر راهبردی و عقلانیت عملیاتی

عضو هیئت علمی دانشکده معارف اسلامی و مدیریت دانشگاه امام صادق(ع) در پایان سخنان خود تأکید کرد: پیروزی نهایی در این نبرد، متعلق به سیستمی است که "صبر راهبردی" را با "عقلانیت عملیاتی" ترکیب کند. ما در آستانه نظمی هستیم که در آن، دانشِ مدیریتِ ایرانی-اسلامی، کارآمدی خود را در سخت‌ترین آزمون‌های جهانی به اثبات رسانده است. آینده‌پژوهی این مسیر نویدبخشِ نظمی نوین است که در آن ثباتِ پایدار، ثمره تکیه بر عقلانیت و عزت‌مداری است.

انتهای پیام/