به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از رویترز؛ شش هفته از آغاز حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران می‌گذرد؛ جنگی که بدون تأیید کنگره آغاز شد، بازار انرژی را به شوک انداخت و نگرانی از رکود اقتصادی را در سراسر جهان تشدید کرد. اگرچه روز چهارشنبه گذشته، آمریکا و ایران با میانجیگری پاکستان بر سر آتش‌بسی شکننده به توافق رسیدند، اما شهروندان آمریکایی هنوز با پیامدهای عمیق این مناقشه دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

خبرنگاران رویترز روز پس از اعلام آتش‌بس، در پنج ایالت کلرادو، کالیفرنیا، جورجیا، ایندیانا و نیویورک با 16 شهروند عادی گفت‌وگو کردند تا تصویری واقعی از نگرانی‌ها، امیدها و ترس‌های مردم آمریکا ترسیم کنند. حاصل این گزارش، روایتی از جامعۀ چندپاره ای است که هم از منافع ملی، هم از جیب خود و هم از آینده نیروهای نظامی می‌ترسد.

 آمریکایی ها چگونه در مورد جنگ فکر می‌کنند؟ 

تری لموین، 82 ساله، بازرگان بازنشسته از شهر ثروتمند کارلسبد کالیفرنیا، گفت: این جنگ هرگز نباید رخ می‌داد. ترامپ فقط هر کاری دلش بخواهد انجام می‌دهد. به هیچکس جز خودش اهمیت نمی‌دهد. جنگ احمقانه و بی‌دلیل بود. به نظرم نتانیاهو بود که او را قانع کرد.

چاد گارد، 50 ساله، فروشندۀ نان و شیرینی در بازار کشاورزان چسترتون، ایندیانا، هم با اشاره به وعده‌های انتخاباتی ترامپ برای صلح جهانی گفت:از اول که قول می‌داد، باور نداشتم. حالا سؤال این است؛ بعداً به کدام کشور حمله خواهیم کرد؟ داریم جایگاه خودمان را در جهان خراب می‌کنیم و داریم نقش آدم‌بد را بازی می‌کنیم.

گرانی بنزین، درد مشترک همه آمریکایی‌ها

صرف‌نظر از موضع سیاسی، تقریباً همۀ مصاحبه‌شوندگان از افزایش قیمت بنزین به عنوان جدی‌ترین تهدید زندگی روزمره خود نام بردند. ایران در واکنش به حملات، تنگۀ هرمز را مسدود کرده و همین امر زنجیرۀ تأمین انرژی را مختل ساخته است.

ملانی کرتیس، 50 ساله، صاحب شرکت پذیرایی «جین» در شیکاگو، گفت: من هر هفته به هفت بازار کشاورزان در غرب میانه سر می‌زنم. قیمت سوخت دارد کسب و کار مرا نابود می‌کند. هدف درآمد 100 هزار دلاری من دیگر کافی نیست. هنوز زیر آب هستیم و نمی‌توانیم مخارجمان را تأمین کنیم.

والتر موران، آتش‌نشان 69 سالۀ بازنشستۀ نیویورک، که سوار بر کشتی از منهتن به استتن‌آیلند بود، با اشاره به آمار دقیق گفت: خودم رانندگی نمی‌کنم، اما چشم دارم. دو هفته پیش قیمت بنزین 3.50 دلار بود. چند روز پیش دیدم شده 4.19 دلار. حتی اگر فردا تنگه هرمز را باز کنند، آنقدر ترافیک و عقب‌ماندگی هست که قیمت‌ها یک‌شبه پایین نمی‌آید.

کریستین اندرسون، دانشجوی 22 سالۀ دانشگاه کلارک آتلانتا، اما صریح‌تر حرف زد: اقتصادمان افتضاح است. اقتصاددان نیستم، اما می‌بینم این جنگ بی‌هدف دارد اقتصاد ما را نابود می‌کند.

ترس از طولانی شدن جنگ و اعزام نیروی زمینی

یکی از حساسترین بخش‌های گزارش رویترز، نگرانی از تبدیل جنگ هوایی به درگیری زمینی و اعزام نیروهای آمریکایی به منطقه است.

دانا کافی، 32 ساله، تکنسین رفتاردرمانی در آتلانتا، با چشمانی پر از نگرانی گفت:«خواهرم در نیروی ذخیرۀ ارتش است. همین هفته به او گفتند احتمالاً تا ماه آگوست، یا حتی زودتر، به کویت اعزام می‌شود. می‌گوید نگران نباش، اما چطور نگران نباشیم؟ هر روز با ترس زندگی می‌کنیم، هرچند سعی می‌کنیم نشان ندهیم.»

آرون کلاگ، 34 ساله، فروشندۀ گل و سبزی در بازار چسترتون، نگران حملات تلافی‌جویانه ایران علیه شهروندان آمریکایی است:«اگر در ایالت‌های ساحلی زندگی می‌کردم، حسابی می‌ترسیدم. متأسفانه آن‌ها هدف آسانی روی لبه هستند.»

کنت فلاورز، 63 ساله، کارمند بازنشستۀ بخش بهداشت در آتلانتا، معتقد است اگر جنگ طول بکشد، افکار عمومی آمریکا علیه ترامپ خواهد چرخید:
«هنوز مردم کاملاً بیدار نشده‌اند. اما اگر این جنگ زمینی شود، جمهوری‌خواهان هم پشت ترامپ را خالی می‌کنند. آمریکایی‌ها جنگی دیگر نمی‌خواهند.

چشم‌انداز آینده 

جامعۀ آمریکا پس از شش هفته جنگ با ایران، بیش از آنکه متحد باشد، چندپاره و سردرگم است. بسیاری از شهروندان، صرف‌نظر از گرایش سیاسی، از تبعات اقتصادی جنگ آسیب دیده‌اند. کهنه‌سربازان جنگی از آن دفاع می‌کنند، جوانان آن را دور از واقعیت خود می‌دانند و خانواده‌های نظامیان شب‌ها با ترس از تماس تلفنی به خواب می‌روند.

آتش‌بس موقت در پاکستان فرصت اندکی است و هیچ کس مطمئن نیست که این پایان ماجرا باشد. همانطور که یکی از فروشندگان در بازار کشاورزان ایندیانا گفت: همین الان هم بزرگترین حرف مردم این است: آیا جنگ ادامه می‌یابد یا تمام می‌شود؟ 

انتهای پیام/