خبرگزاری تسنیم - گروه امام و رهبری: حجت‌الاسلام ذبیح‌الله نعیمیان، استاد حوزه و دانشگاه در یادداشتی با عنوان حکمرانی توحیدیِ «سه رهبر تمدّنی» به تبیین کیفیت حکمرانی رهبران الهی انقلاب اسلامی پرداخته است. 

متن این یادداشت که به صورت اختصاصی در اختیار تسنیم قرار گرفته به شرح زیر است: 

«نهضت امام خمینی(ره) آغاز جدیدی در جهان بود برای بازگرداندن نام خدا در روی زمین. انقلاب اسلامی تلاشی بود برای احیای توحید در برهوت انسان‌بنیادی مدرن. تأسیس حکومت اسلامی نیز جلوه‌ای بود از مجاهدات مردان خدا برای نهادینه‌سازی دین خدا در برابر صف‌آرایی فرعون‌ها و نمرودها. خمینی کبیر(ره) چند دهه درس توحید خواند. درس توحید داد. فلسفه او توحید بود. اخلاق او توحید بود. فقه او توحید بود. و بس.نگاه او توحید بود.رفتار او و همۀ اقدامش نیز توحید بود. زندگی خصوصی، سلوک اجتماعی و حکمرانی او نبود جز توحید و بس. یک دهه پرخاطرۀ حکمرانی امام خمینی کبیر(ره) سراسر توحید بود و توحید. و دیگر هیچ. او در عمل نشان داد که چیزی جز خدا نمی‌بیند و چیزی جز توحید نداشت.

 شاگرد دلبند او خامنه‌ای، خمینی مشهد نیز فرزند این توحید بود. او جام توحید از دست استاد را با چند دست گرفت. او قطره قطرۀ رحیق توحید را از جام استاد نوشید. او با توحید بزرگ شد. او در دوران نهضت امام خمینی(ره) سخنگوی توحید در قاب مبارزۀ سیاسی بود. او در دوران تأسیس جمهوری اسلامی فقط زمزمه‌کنندۀ توحید در خطابۀ تهران و در کنار سنگرنشینان جبهه‌ها نبود .او فقط توحید را در کوی و برزن، در منبر، در همایش سعدی، همایش نهج‌البلاغه، در لباس رزم ارتش، در شورای عالی دفاع، در ورود به خیمه‌گاه قزافی، در مسافرت به پاکستان، کشورهای شرق یا حتی پشت تریبون سازمان ملل زیر لب زمزمه نمی‌کرد، به خطبه درنمی‌آورد، بلکه آن را به نمایش می‌گذاشت. توحید؛ بی‌تعداد دوره‌های آموزشی دارد. دوره‌های توحید پایان‌ناپذیر است. او نیز این را می‌دانست.

 اما خامنه‌ای رئیس جمهور، کلاس توحید ریاست جمهوری را به پایان رساند. هرچند ناقص.او گواهی برتر توحید را پیش از پایان دوره آموزشی دریافت کرده بود. او به دوره دیگری آموزشی ـ پرورشی فراخوانده شد بود.او از نوجوانی سفر سوم یعنی سفر از حق به خلق را هم شروع کرده بود، با همان جام استاد حاج آقا روح‌الله. او از نوجوانی سفر چهارم سفر از خلق با خلق به خدا را هم شروع کرده بود، با همان جام استاد حاج آقا روح‌الله. پس دورۀ بالاتر دیگر چه دوره‌ای بود؟ مگر می‌شود؟ مگر چنین دوره‌ای اصلاً در دوره‌های تحصیلات تکمیلی تعریف شده بود؟ اما این دورۀ تحصیلات تکمیلی، نیز مانند قبلش نه صرفاً آموزش بود و نه پرورش خشک. بلکه، سیر عمیق‌تری از توحیدی بود.

 نام این دوره، چند دهه رهبری توحیدی بود. این ‌سلوک نیز ژرفاهای ناگشودنی از همان سفر چهارم سفر از خلق با خلق به خدا بود. او در این دوره درس‌آموز حکمرانی داود نبی(ع) و حکمرانی سلیمان نبی(ع) بود. از خرمن توحید آنان بسیار برگرفت. با این تفاوت که مجاهدت بسیجیان توحیدی خود در سراسر جهان را بر سربازی و سرداری جنیان در ارتش خویش ترجیح داد. او تابلوی توحید ابراهیم پیامبر اولی‌العزم(ع) را همیشه پیش چشم داشت و مرغکان تمدّن خودبنیاد مدرن را برای اطمینان دل قربانی کرد، تکه‌تکه‌ کرد، در هم کرد و در بالاترین کوه‌های قاره‌های کشف شدۀ جهان گذاشت و آنها را با یک ندا فراخواند و قدرت توحید را برای تغییر جهان استعمار در درون توحیدی خود به تماشا نشست. او صبر و حلم توحیدی را در همآوردی با برخی از تبار یوسف نبی(ص) از آن حضرت به یادگار داشت. اما و اما او در این سفر با موسای کلیم(ع) و هارون نبی(ع) هم‌درد بود. او هم می‌بایست گاو بنی‌اسرائیل را زنده می‌کرد و هم سحر سامری را باطل می‌کرد. او این کارها را با توحید می‌کرد. او برترین درس‌های آموزشی، پرورشی و سلوکی توحید را در همۀ وجود پیامبر اعظم(ع)، در همۀ وجود اهل بیت(ع)، در همۀ لحظه‌های آنان می‌دید.

 او از سلالۀ نور بود و نمایش‌گر توحید. او با توحید، در ذیل سایۀ توحید، تحت عنایت توحید با همه، سخن توحید گفت.این امام شهید پس از امام راحل ادامۀ توحید در زمین در دوران مدرن بود. توحید او، زندگی توحیدی او، سخن توحیدی، نگاه توحیدی او و اقدام توحیدی او وضعیت پسامدرن، چندخدایی و حتی بی‌خدایی را برهم زد. حکمرانی توحیدی او سیاهی «بغی»، «عدوان»، «فحشا» «منکر» را به ملیّت ایرانی فهماند.

 حکمرانی فراملّی توحیدی او به ملّت‌های عرب نشان داد که توحید فقط «امّت اسلامی» را برمی‌تابد. توحید او بر وجدان عقب‌نگاه داشته شدۀ عرب‌ها فریاد بیدارباش زد که دوران گاو شیرده بودن گذشته است. توحید او نسبی‌گرایی سیاه، خشن و زمخت پسامدرن را باطل کرد. توحید او به مستعضفان جهان فهماند که آنان ولیّ تمدّنی می‌خواهند تا از انحطاط تمدّنی به سراپردۀ تعالی توحیدی برسند. او حقیقت توحید را به نمایش گذاشته بود.دوران حکمرانی توحیدی امام شهید، با شهادت توحیدی او آغاز جدیدی بر دوران توحید در زمین است.

 توحید برای مردان خدا همیشه، همه چیز بود، هست و خواهد بود. خدا برای دیروز، امروز و فرداست. بلکه، خدا خدای پس‌پریروز و پس‌فرداست. بلکه و بلکه، او خدای پس‌پریروزها و پس‌فرداهاست.

 آغاز سخنان و پیام‌های خامنه‌ای جوان نیز نشان داده است که توحید، بر بیان و اقدام او حاکم است. سیدمجتبای ما به روشنی در همین آغاز نشان داده است که از اعماق وجود خود توحیدباور است. نزدیک به یک اربعین جهاد نظامی با محور کفر عریان، سلطه‌جویی خونین، تفرعن پرنیرنگ و استکبار خشن جز با توحید نمی‌توانست به پیروزی برسد. ذوق انقلابی، سخنان پرمهر، اشارات دلنیشین و تأکیدهای آرامش‌بخش پیام اربعین امام شهید آیت‌الله العظمی خامنه‌ای از رحیق توحید مایه گرفته بودند.

 توحیدباوری اوست که مردم را در خیابان نگاه می‌دارد و جهت‌ می‌دهد. توحیدباوری اوست که خدمت دولت‌مردان در این ایام را به مردم یادآور می‌شود. توحیدباوری اوست که آتش‌بس را به عنوان گذرگاه عبور از تردید سران کفر برای پذیرش شکست و قبول ذلّت غرب سلطه‌جو تعریف می‌کند. بدانیم که راهبری توحیدی در دورۀ امام آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای حفظه‌الله قرار است بیش از پیش فراملّی باشد و تمدّنی.

 پس توحید را بیش از پیش در عمق وجود خود استوار کنیم.سیاست‌ورزی ما توحیدی باشد. جهاد ما توحیدی باشد. وحدت کلمۀ ما توحیدی باشد. یادمان باشد که توحید همیشه راهگشاست. ضرورت است که اگر هنوز نفس می‌کشیم، برای توحیدی شدن، توحیدی ماندن و ارتقای توحید خود و جامعه؛ با عنایت و همیشه تصریحات و اشارات توحیدی امام راحل و امام شهید را بازخوانی کنیم.

 یادمان باشد که؛ توحید برای مردان خدا همیشه، همه چیز بود، هست و خواهد بود. خدا برای دیروز، امروز و فرداست. بلکه، خدا خدای پس‌پریروز و پس‌فرداست. بلکه و بلکه، او خدای پس‌پریروزها و پس‌فرداهاست.»

انتهای پیام/