به گزارش خبرگزاری تسنیم، روایت شماره 41 بخش عبری تسنیم برای ساکنان سرزمین های اشغالی را می‌خوانید:

 בעולם שבו קולם של אנשים מכל פינה—מדרום אמריקה ועד אוסטרליה—קורא לסיום המלחמה, מתבלטת אמת כואבת: המשך המלחמה אינו נובע מרצון העמים, אלא מרצונו של אדם אחד שמציב את האינטרסים האישיים שלו מעל הכול.

 במצב שבו התלקחה מערכה חדשה מול איראן, ואף ארצות הברית נסחפה אליה, היה נדמה שהיעדים המוצהרים יושגו במהירות. אך כעת, לאחר שימוש בכל העוצמה הצבאית, לא ארצות הברית ולא ישראל הצליחו להשיג הישג שניתן לכנותו ניצחון. המבוי הסתום הזה אומר דבר אחד ברור: לנתניו, להמשך הדרך אין עוד הצדקה, מלבד שמירה על מעמד פוליטי.

 עבור רבים מאזרחי ישראל, סיום המלחמה יכול להיות תחילתה של רגיעה; אך עבור נתניהו, הסיום הזה עשוי להיות גם סופה של הקריירה הפוליטית שלו. ולכן, המלחמה הפכה מצורך ביטחוני לפרויקט אישי. פרויקט שגם בתוך המעגלים הקרובים ביותר—בצבא ובמוסדות המודיעין—מעורר התנגדויות רציניות.

 כעת עולה השאלה המרכזית: האם חברה שלמה צריכה להישאר בת ערובה לאינטרסים אישיים? או היא יכולה לבחור בדרך אחרת—דרך של מודעות והתנגדות? כפי שחלק מהציבור בארצות הברית כבר הבין, ייתכן ש גם בישראל הגיע הזמן לראות את האמת ולקבל החלטה שונה: החברה הישראלית עוברת מנתניו.

خلاصه و ترجمه:

 اکنون، پس از به کارگیری تمام توان نظامی خود، نه آمریکا و نه اسرائیل نتوانسته‌اند به دستاوردی دست یابند که بتوان آن را پیروزی نامید. این بن‌بست به وضوح یک معنی دارد: برای شهروندانش، دیگر هیچ توجیهی برای ادامه این مسیر وجود ندارد، جز حفظ جایگاه سیاسی.

برای بسیاری از شهروندان اسرائیلی، پایان جنگ می‌تواند آغاز یک آرامش باشد؛ اما برای نتانیاهو، این پایان می‌تواند پایان دوران سیاسی او نیز باشد. بنابراین، جنگ از یک ضرورت امنیتی به یک پروژه شخصی تبدیل شده است. پروژه‌ای که حتی در نزدیکترین حلقه‌ها - در ارتش و در نهادهای اطلاعاتی - مخالفت‌های جدی را برمی‌انگیزد.

 اکنون سوال اصلی مطرح می‌شود: آیا کل یک جامعه باید گروگان منافع شخصی بماند؟

انتهای پیام/