به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، این روزها رفتار و مواضع دونالد ترامپ بیش از هر زمان دیگری نشانه‌ای از عصبانیت و درماندگی اوست؛ عصبانیتی که ریشه در یک اشتباه بزرگ محاسباتی دارد. او گمان می‌کرد با شهادت رهبر ایران، ستون‌های کشور فرو می‌ریزد و خیابان‌ها به صحنه آشوب تبدیل می‌شود. تصورش این بود که مردم به استقبال حملات خارجی می‌آیند و درهای کشور از درون  به روی پیاده نظام امریکایی گشوده می‌شود. اما آنچه در این ایام رخ داد، درست نقطه مقابل این خیال خام بود.

نزدیک به چهل شب است که خیابان‌های شهرهای مختلف ایران شاهد حضور مردمی است که نه برای آشوب، بلکه برای ایستادگی و اعلام وحدت و اتحاد به میدان آمده‌اند. از همان لحظه‌ای که خبر شهادت امام خامنه‌ای منتشر شد، بسیاری از مردم خیابان‌ها را ترک نکردند. میدان‌ها و خیابان‌های اصلی شهرها هر شب شاهد جمعیتی است که خود را برای خونخواهی از «امام شهید» به صحنه رسانده‌اند. مردم با هر گرایش سیاسی و اعتقاد مذهبی این شب ها در کنار هم ایستاده‌اند تا به مدافعان کشور بگویند: میدان با شما، خیابان با ما.

حضور میدانی مردم در شهرهای مختلف ایران تنها به یک جریان یا یک تفکر خاص محدود نیست. در این چهل روز، مردم با سلایق سیاسی مختلف و باورهای مذهبی گوناگون در کنار هم دیده شده‌اند؛ مردمی که شاید در بسیاری از مسائل با یکدیگر اختلاف داشته باشند، اما وقتی پای ایران به میان می‌آید، در یک نقطه مشترک می‌ایستند. آنها آمده‌اند تا به ترامپ و همفکرانش نشان دهند که ایران را نمی‌توان از درون فروپاشید و این سرزمین با تهدید و ترور تسلیم نمی‌شود.

همین واقعیت، رؤیای ترامپ برای تصاحب ایران در 48 ساعت را به کابوسی برای خودش تبدیل کرده است. کسی که تصور می‌کرد با ترور رهبر ایران خیابان‌ها به دست عواملش می‌افتد و مدیریت کشور دچار تزلزل می‌شود، حالا با صحنه‌ای روبه‌روست که هیچ شباهتی به محاسبات اولیه‌اش ندارد. با تهدیدهای سنگین ترامپ، مردم نه‌تنها عقب ننشسته‌اند، بلکه حضوری پررنگ‌تر در میدان پیدا کرده‌اند.

شاید به همین دلیل است که لحن ترامپ این روزها تندتر و تهدیدهایش خشن‌تر شده است. کسی که تا دیروز از «کمک به مردم ایران» سخن می‌گفت، حالا بی‌پرده زیرساخت‌هایی را هدف قرار می‌دهد که مستقیماً با زندگی همین مردم گره خورده است. حمله به مدارس، خانه‌های مسکونی، بیمارستان‌ها و حتی شرکت‌های دارویی تنها بخشی از اقداماتی است که در این مدت رخ داده؛ اقداماتی که نمونه آشکار جنایت جنگی تلقی می شوند.

در کنار این حملات، صنایع پتروشیمی و فولاد نیز از بمباران‌های ترامپ در امان نمانده‌اند. پل‌ها، مسیرهای ارتباطی و خطوط راه‌آهن نیز هدف قرار گرفته‌اند؛ زیرساخت‌هایی که شریان‌های حیاتی اقتصاد و زندگی روزمره مردم به شمار می‌آیند. این یعنی جنگی که آغاز شده، فقط جنگ با یک دولت نیست؛ جنگی است که مستقیماً زندگی مردم را نشانه گرفته است.

ترامپ ، بارها ایران را به «جهنم» تبدیل کردن تهدید کرده است. او از هدف قرار دادن شبکه برق کشور گفته است هرچند دراینروزهابه دفعات پست های برق و گاز را بمباران کرده است و الان دنبال بمباران نیروگاه های کشور افتاده است.

هرچند بررسی های تسنیم نشان می دهد صنعت برق کشور برای هر سناریوی ممکن و ناممکنی آمادگی حداکثری دارد و جای نگرانی نیست؛ 

اولا، شبکه برق ایران یک شبکه به  هم پیوسته اما با دکترین نامتقارن، به شدت منعطف و طراحی شده برای شدیدترین نیازهای پدافند غیرعاملی است؛ این شبکه برق، بیش از یک میلیون کیلومتر طول دارد و هیچ نقطه ای در ایران نیست که تنها متکی به یک منبع تأمین برق باشد.

از سوی دیگر، ده ها نیروگاه کوچک و بزرگ در سراسر پهنه ایران در حال تولید برق هستند و اینطور نیست که یک منبع متمرکز تولید برق داشته باشیم که با یک یا چند حمله، به خاموشی برسیم.

با این حال برای تمام مردم ایران و دنیا مشخص شده مردی که روزی ادعا می‌کرد به دنبال آزادی و کمک مردم ایران است، جنگی را پیش می‌برد که بیش از هر چیز زندگی همین مردم را نشانه گرفته است.

اما واقعیتی که در خیابان‌های ایران دیده می‌شود، نشان می‌دهد این سرزمین بارها در برابر فشار و تهدید ایستاده و هنوز هم مردمی دارد که وقتی پای ایران در میان باشد، از میدان عقب نمی‌کشند.

انتهای پیام/