به گزارش خبرگزاری تسنیم از شیراز، در روز‌هایی که تحولات سیاسی و امنیتی منطقه با سرعتی کم‌سابقه در حال رقم خوردن است، صحنه‌ای متفاوت در شهر‌ها و میدان‌های استان فارس شکل گرفته است؛ صحنه‌ای از حضور خودجوش مردمی که هر شب، پس از غروب آفتاب، در کنار یکدیگر گرد هم می‌آیند.

تجمع‌هایی که از یک روز پس از تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران آغاز شد، اکنون به سی‌وهفتمین شب متوالی رسیده و در بسیاری از نقاط استان فارس ادامه دارد.

ناظران تحولات سیاسی چهار دهه گذشته ایران، این حضور مستمر و شبانه مردم را رخدادی کم‌سابقه توصیف می‌کنند؛ رخدادی که نه تنها جنبه اعتراضی دارد، بلکه نمادی از انسجام اجتماعی و همبستگی ملی نیز به شمار می‌آید.

شامگاه دوشنبه هفدهم فروردین‌ماه نیز شهرستان آباده در شمال فارس یکی از کانون‌های این گردهمایی مردمی بود؛ جایی که خیابان‌ها و میدان‌های شهر بار دیگر شاهد حضور پرشمار شهروندانی شد که برای اعلام همبستگی با رزمندگان کشورشان گرد هم آمده بودند.

در ساعات ابتدایی شب، فضای شهر به‌تدریج رنگ و بوی دیگری می‌گیرد. پرچم‌های سه‌رنگ ایران در دست مردم به اهتزاز درمی‌آید و جمعیت از نقاط مختلف شهر به سمت میدان‌ها و خیابان‌های اصلی حرکت می‌کنند.

حضور مردمی که بدون سازماندهی رسمی و تنها با انگیزه‌ای مشترک کنار هم قرار می‌گیرند، جلوه‌ای از وحدت و همدلی را به نمایش می‌گذارد؛ وحدتی که در آن تفاوت‌های سیاسی، سنی و اجتماعی رنگ می‌بازد و تنها یک خط قرمز مشترک باقی می‌ماند: ایران و امنیت آن.

برنامه این گردهمایی‌ها با آیینی ساده، اما پرمعنا آغاز می‌شود. شرکت‌کنندگان در آغاز مراسم، به صورت دسته‌جمعی سوره فتح را قرائت می‌کنند و پس از آن سرود جمهوری اسلامی ایران در میان جمعیت طنین‌انداز می‌شود.

این لحظات، فضایی معنوی و در عین حال حماسی ایجاد می‌کند که بسیاری از حاضران آن را یادآور روز‌های مهم و سرنوشت‌ساز تاریخ معاصر کشور می‌دانند.

برخلاف بسیاری از مراسم رسمی، در این تجمع‌ها خبری از تشریفات و برنامه‌های از پیش طراحی‌شده نیست. همه چیز در نهایت سادگی برگزار می‌شود و همین سادگی، صمیمیتی خاص به فضا می‌بخشد. گاه مجریان یا مداحان شعار‌هایی را مطرح می‌کنند و جمعیت آن را تکرار می‌کند، اما در بسیاری از لحظات نیز این خود مردم هستند که شعار‌ها را شکل می‌دهند؛ شعار‌هایی که اغلب بازتابی از رویداد‌ها و اخبار همان روز است.

یکی از جلوه‌های قابل توجه این گردهمایی‌ها، حضور گسترده خانواده‌هاست. بسیاری از شهروندان همراه با همسر و فرزندان خود در مراسم شرکت می‌کنند. در میان جمعیت می‌توان سالمندانی را دید که برای تحمل ایستادن طولانی، صندلی‌های کوچکی با خود آورده‌اند و در گوشه‌ای نشسته‌اند، در حالی که همچنان با شعار‌ها و همخوانی‌ها همراهی می‌کنند.

در کنار آنان، کالسکه‌های نوزادان و حضور کودکان و نوجوانان نشان می‌دهد که این تجمع‌ها محدود به یک گروه سنی خاص نیست و طیف گسترده‌ای از شهروندان را دربر می‌گیرد. برخی خانواده‌ها نیز زیرانداز‌هایی به همراه آورده‌اند و آن را بر روی آسفالت خیابان پهن کرده‌اند تا ساعاتی را در کنار دیگران سپری کنند.

در میان جمعیت، حضور زنان و دختران با لباس‌های رنگی جلوه‌ای ویژه به مراسم داده بود. بسیاری از آنان پلاکارد‌هایی در دست داشتند که بر روی آنها جملاتی درباره مقاومت، استقلال و دفاع از کشور نوشته شده بود. این نوشته‌ها، که گاه با خطی درشت بر روی مقوا یا پارچه نقش بسته بود، بازتابی از باور و احساس مشترکی بود که در میان شرکت‌کنندگان جریان داشت.

در گوشه‌ای دیگر از میدان، کودکان و نوجوانان با در دست داشتن ماکت‌هایی از موشک‌های دوربرد ایرانی دیده می‌شدند؛ نماد‌هایی که برای آنان نشانه‌ای از توان دفاعی و بازدارندگی کشور به شمار می‌رفت. شور و هیجان این نسل جوان، در کنار حضور پررنگ بزرگسالان، تصویری چندنسلی از این گردهمایی‌ها را به نمایش می‌گذاشت.

با گذشت زمان، جمعیت حاضر در میدان مرکزی آباده افزایش یافت و شعار‌ها و همخوانی نماهنگ‌های حماسی در فضای شهر طنین‌انداز شد. مردم ساعت‌ها در کنار یکدیگر ایستادند و با اعلام مواضع خود، بار دیگر بر حمایت از نیرو‌های مسلح و دفاع از امنیت کشور تأکید کردند.

تجمع‌های شبانه در آباده و دیگر شهر‌های استان فارس اکنون به بخشی از فضای اجتماعی این روز‌ها تبدیل شده است؛ حضوری که به گفته بسیاری از شرکت‌کنندگان، تا زمانی که شرایط کنونی ادامه داشته باشد، همچنان تداوم خواهد داشت.

آنچه در خیابان‌ها و میدان‌های این شهر دیده می‌شود، تنها یک تجمع معمولی نیست؛ بلکه نمایشی از همبستگی مردمی است که در بزنگاه‌های حساس تاریخ، تلاش می‌کنند صدای وحدت و همدلی خود را به گوش جهان برسانند.

انتهای پیام/424/