به گزارش خبرگزاری تسنیم از اصفهان، از دیرباز تاکنون ورزش و به طور ویژه‌تر فوتبال به عنوان پدیده‌ای برای پیوند ملت‌های مختلف شناخته می‌شود و قاعدتا باید پیام‌آور صلح و دوستی ملت‌ها باشد اما مدت‌هاست که جنایت‌کاران و خناسان جهان با بمب‌هایشان روح ورزش را به خاک و خون کشیده‌اند‌؛ تلخ‌تر آنکه مدعیان شعار "سیاست از ورزش جداست" مقابل تهدید آشکار جان بازیکنان ایرانی سکوت کردند و خودشان را به ندیدن زدند. همان جا که بمب‌های آمریکایی _صهیونی دخترکان بی‌گناه والیبالیست ایران را به شهادت رساندند و ورزشگاه دوازده‌ هزار نفری آزادی را ویران کردند، پوچ بودن این شعار خاری شد در چشم جهانیان.

حال تعدادی از فوابالدوستان ایرانی با به راه انداختن کمپین "کارت قرمز" از فیفا درخواست دارند تا آمریکا را از میزبانی جام جهانی کنار بگذارد و با راه‌اندازی این کمپین هر کس را که در مقابل جنایت‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی سکوت کرده را به چالش کشیده‌اند

در متن این کمین آمده که فوتبال زبان مشترک جهان است اما وقتی مدارس و ورزشگاه‌ها هدف بمب می‌شوند، سکوت یعنی همدستی با جنایت.

در آستانه جام جهانی 2026، یک پرسش ساده پیش روی همگان است؛ آیا می‌شود میزبانی را به کشوری داد که دختران والیبالیست را در حال تمرین با سلاح ممنوعه به خاک و خون می‌کشد؟

آیا می‌شود کشوری را میزبان جام‌جهانی دانست که ورزشگاه‌ها و زیرساخت‌های ورزشی را تخریب می‌کند؟! فوتبال متعلق به صلح است، نه به جنگ‌افروزان.

به همین دلیل، همه مردم دنیا به‌ویژه هواداران فوتبال در سراسر دنیا کارت قرمز را بالامی‌گیرند:کارت قرمز به ترامپ؛کارت قرمز به کودک‌کشی؛کارت قرمز به هر که سکوت می‌کند!

از فیفا می‌خواهیم که میزبانی آمریکا را لغو کند. جنایات جنگی دولت ترامپ به ویژه بمباران مدرسه میناب و شهادت 167 کودک و معلم را در دیوان کیفری بین‌المللی بررسی کند.

بیانیه‌ای تاریخی در محکومیت بمباران اماکن ورزشی ایران صادر کند و در اعتراض به رفتارهای جنگ‌طلبانه ترامپ که مغایر با اصل بازی جوانمردانه در فوتبال است، باید از ورود او به کلیه ورزشگاه‌های برگزارکننده فوتبال جلوگیری شود.

ششم آوریل، «روز جهانی ورزش برای صلح و توسعه» روزی که بر نقش ورزش در ایجاد دوستی و صلح تأکید دارد، اما سیاست جنگ‌طلبانه ترامپ در بمباران مدارس و ورزشگاه‌های ایران و کشتن ورزشکاران، تناقضی آشکار با این آرمان جهانی است.

جام جهانی نمادی از اتحاد است؛ نه سفیدنمایی یک کودک‌آزار. فوتبال صلح می‌خواهد، نه جنگ. از همه ورزشکاران، مربیان، فعالان ورزش، جامعه فعالان خبری و رسانه ای ورزش و ورزش دوستان برای پیوستن به این کمپین دعوت می‌شود تا قبل از آنکه دیر شود در مقابل این رفتار ضدبشری و این چهره ضدصلح اعلام موضع کنند.

کمپین بین‌المللی فوتبال برای صلح  

انتهای پیام/170