همبستگی کارگران غرب تبریز با بلبرینگ‌سازی پس از حمله صهیونی آمریکایی

به‌گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، در پی حمله هوایی دشمن آمریکایی صهیونیستی به شرکت بلبرینگ‌سازی تبریز که یکی از مهم‌ترین واحدهای صنعتی کشور در غرب تبریز بود، موجی از همدلی و حمایت در میان کارگران صنایع مستقر در غرب تبریز شکل گرفته است؛ اقدامی که با هدف کاهش تبعات اجتماعی و اقتصادی این حادثه برای کارگران آسیب‌دیده دنبال می‌شود.

شرکت بلبرینگ‌سازی تبریز به‌عنوان یکی از صنایع پیشرفته غیرنظامی و برندهای شناخته‌شده جهانی، طی بیش از پنج دهه فعالیت، نقشی کلیدی در تأمین نیازهای زیرساختی کشور ایفا کرده است. این مجموعه که در قالب شرکت گسترش صنعت بلبرینگ ایران (IBC) در هشتم آبان‌ماه 1348 با مشارکت شرکت سوئدی SKF و در زمینی به مساحت بیش از 14 هکتار تأسیس شد، با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین و نظام‌های پیشرفته کنترل کیفیت، سالانه بالغ‌بر 18 میلیون قطعه در اندازه‌ها و کاربردهای مختلف تولید می‌کرد.

با این حال، این واحد صنعتی باسابقه، صبح 23 اسفندماه 1404 هدف بمباران مستقیم قرار گرفت؛ حمله‌ای که منجر به توقف کامل خطوط تولید و بیکاری تمامی کارکنان آن شد و نگرانی‌های گسترده‌ای در خصوص وضعیت معیشتی کارگران و آینده تولید در این بخش به‌دنبال داشت.

در واکنش به این جنایت جنگی تمام‌عیار که به دست آمریکای جنایتکار و رژیم صهیونیستی رقم خورد، شورای اسلامی کار شرکت ماشین‌سازی تبریز با صدور نامه‌ای خطاب به مدیران عامل واحدهای صنعتی همجوار در منطقه صنعتی غرب (قراملک)، خواستار همیاری فوری برای حمایت از کارگران بیکار شده بلبرینگ‌سازی شد.

در این نامه، ضمن ابراز همدردی با خانواده‌های کارگران و کارکنان این مجموعه، تأکید شده است که شرایط پیش‌آمده نیازمند همبستگی و اقدام مشترک صنایع منطقه است.

شورای اسلامی کار ماشین‌سازی تبریز از مدیران واحدهای صنعتی خواسته است تا با به‌کارگیری بخشی از نیروهای بیکار شده، زمینه کاهش فشارهای معیشتی بر این قشر را فراهم کنند.

این شورا همچنین تصریح کرده است که چنین اقدامی، علاوه بر ایفای مسئولیت اجتماعی بنگاه‌های اقتصادی، می‌تواند به تقویت بنیه صنعتی استان و تسریع در روند بازسازی و بازگشت این واحد تولیدی به چرخه فعالیت کمک کند.

کارگران غرب تبریز در روزهای اخیر، با شکل‌دهی به جریان همدلانه‌ای در حمایت از یکدیگر، بار دیگر نقش تعیین‌کننده نیروی انسانی در پایداری تولید و عبور از بحران‌های صنعتی را به نمایش گذاشته‌اند؛ ظرفیتی که می‌تواند به‌عنوان پشتوانه‌ای مؤثر برای احیای سریع‌تر زیرساخت‌های آسیب‌دیده مورد توجه قرار گیرد.

انتهای پیام/