به گزارش خبرنگار خبرگزاری تسنیم؛ سی‌وپنج شب است که خیابان‌ها و میادین اصلی شهرها، قد و قامت واقعی مردم ایران را می‌بینند؛ مردمی که با تمام خستگی‌ها، اما با قلب‌هایی سرشار از امید و عشق، همچنان ایستاده‌اند.

در این شب‌ها اگر فقط چند قدم در خیابان محله های مختلف راه بروی، می‌بینی ایران چه فرزندانی دارد. 

پیرمردی که عصا به دست آمده، مادری که نوزادش را در آغوش گرفته، نوجوانی که چشم‌هایش از امید برق می‌زند، دختران کم حجابی که چفیه به سر بسته اند و پرچم ایران را محکم و با اقتدار در دست گرفته اند؛ مردمانی که شاید کمتر در کنار هم دیده می‌شدند، حالا شانه‌به‌شانه هم ایستاده‌اند… انگار همه اختلاف‌ها در برابر نام ایران رنگ می‌بازد.

این روزها اتحاد مردم، مثل نبضی گرم در رگ‌های شهر جریان دارد؛ وحدتی که هر کسی می ببیند، ناخودآگاه مکث می‌کند، لبخندی آرام می‌زند و از ته دل می‌گوید: چقدر این مردم بزرگ‌اند.

باوجود اینکه حملات دشمن سنگین‌تر شده، اما انگار مردم دلیرتر شده اند. هر انفجار نه آنها را می‌ترساند، که بیدارترشان می‌کند؛ قلب‌ها بیشتر می‌تپد، قدم‌ها محکم‌تر می‌شود، صدای ایران رساتر.

خیابان‌ها هر شب شلوغ‌تر از قبل می‌شود؛ نه از هیاهو، که از حضور آدم‌هایی که می‌خواهند بمانند، که می‌خواهند وطنشان را زنده نگه دارند. این مردم، این شب‌ها، خودِ حماسه‌اند.

به همه دلیرانی که این روزها نام ایران را روی شانه‌هایشان بلند نگه داشته‌اند…

خداقوت به این ایمان و ایستادگی.
انتهای پیام/