گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم (روز 36 - گزارش شماره 220)

 برای فهم «تصویر کلان» از جنگ، بد نیست به تحلیل برخی چهره‌های آکادمیک در داخل اسرائیل توجه کنیم. از جمله پروفسور آوی برالی (אבי בראלי) مورخ و استاد دانشگاه تل‌آویو و رئیس یکی از مهم‌ترین اندیشکده‌های حوزه تاریخ معاصر اسرائیل (مرکز مطالعات بن‌گوریون)—که ارزیابی قابل‌تأملی از وضعیت کنونی ارائه کرده است.

 او در تحلیل خود، با نگاهی به حدود دو سال و نیم اخیر، به این نکته اشاره می‌کند که پیش از ورود به این مسیر، هشدارهایی جدی وجود داشت. به تعبیر خودش، «کلاغ‌های سیاه» یعنی جریان‌هایی که نسبت به گسترش جنگ هشدار می‌دادند بارها توصیه کرده بودند که اسرائیل وارد تقابل گسترده با حزب‌الله و ایران نشود. با این حال، به گفته او، این هشدارها نادیده گرفته شد. از قرائن سخنانش برمی‌آید که منظور او از این جریان‌های هشداردهنده، عمدتاً طیف‌هایی در دولت وقت آمریکا و محافل نزدیک به آن بوده‌اند که از همان پس از 7 اکتبر نسبت به تبعات چنین رویکردی هشدار می‌دادند.

 برالی معتقد است که اکنون، پس از گذشت این دوره، جامعه اسرائیل با هزینه‌ها و آسیب‌های قابل‌توجهی مواجه شده، اما مسئله اصلی یعنی همان «تهدید وجودی» که از ابتدا مطرح می‌شد همچنان پابرجاست و از میان نرفته است. به بیان دیگر، با وجود عملیات‌های گسترده نظامی، بمباران‌ها و کشاندن چندین بازیگر به میدان درگیری، آن هدف بنیادین محقق نشده است.

 او این وضعیت را به نوعی شکست راهبردی تعبیر می‌کند: اگر پس از این حجم از اقدامات نظامی و گسترش دامنه جنگ، همچنان تهدید وجودی باقی مانده باشد، به این معناست که راهبرد اتخاذشده نتوانسته مسئله اصلی را حل کند. از نگاه او، این همان نقطه‌ای است که شکاف میان انتظارات اولیه و نتایج واقعی را به‌وضوح نشان می‌دهد.

انتهای پیام/