ترامپ در باتلاق ایران تسلیم می‌شود؟ گاه‌شمار تناقض‌گویی‌های کاخ سفید

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، «ابراهیم کیراس» روزنامه‌نگار و تحلیلگر ترکیه‌ای در یادداشتی که در روزنامه «قرار» منتشر شده است، به بررسی اظهارات به شدت متناقض و آشفته دونالد ترامپ و مقامات دولت او در جریان جنگ با ایران پرداخته است.

وی در این گزارش تحلیلی با ارائه یک گاه‌شمار دقیق، نتیجه‌گیری می‌کند که ماشین جنگی آمریکا در میدان نبرد به بن‌بست خورده و کاخ سفید اکنون در به در به دنبال راهی برای خروج از این بحران، بدون خدشه‌دار شدن اعتبار سیاسی خود است.

از توهم پیروزی 4 روزه تا اعتراف به طولانی شدن جنگ

کیراس در ابتدای یادداشت خود می‌نویسد: ترامپ پیش از آغاز حملات به ایران، با اعتماد به نفس کامل به پایتخت‌های متحدین خود و همچنین خبرنگاران حاضر در هواپیمای ویژه ریاست‌جمهوری (Air Force One) گفته بود که «رژیم ایران در عرض چهار روز تغییر خواهد کرد!» اما در همان روزهای نخست جنگ، متوجه شد که حساب و کتاب‌هایش کاملاً اشتباه بوده است.

او سپس پیش‌بینی خود را به پنج تا شش هفته تغییر داد، اما باز هم برای حفظ ظاهر ادعا کرد که «ما بسیار جلوتر از زمان‌بندی خود هستیم» و روند عملیات نظامی را «فوق‌العاده عالی» توصیف کرد.

گاه‌شمار تناقضات در واشنگتن؛ از لاف‌زنی تا استیصال

نویسنده با استناد به سایت حقیقت‌سنجی «پولیتی‌فکت» (PolitiFact)، روند آشفته اظهارات مقامات آمریکایی را در ماه مارس و آوریل این‌گونه مرور می‌کند:

روزهای هشتم و نهم نبرد: ترامپ ادعا کرد: «فکر می‌کنم در یک هفته، بیش از آنچه هر کسی تصور می‌کرد دستاورد داشته‌ایم.» فردای آن روز، «پیت هگست» وزیر دفاع او در تلویزیون گفت: «مخاطبان باید بدانند که این تازه شروع کار است!»

10 و 11 مارس: در حالی که هگست در یک کنفرانس خبری می‌گفت «ما هرگز زمان‌بندی مشخصی برای پایان جنگ ارائه نداده‌ایم»، ترامپ فردای آن روز گفت: «این جنگ آسان‌تر از آن چیزی بود که فکر می‌کردیم... ما در همان ساعت اول پیروز شدیم و کار تمام شد!» او مدعی شد دیگر هدفی برای زدن باقی نمانده و هر وقت بخواهد جنگ را تمام می‌کند.

15 تا 20 مارس: ترامپ ادعا کرد که ایران خواهان توافق است و گفت: «ما آن‌ها را از بین بردیم، اما هنوز پیروزی را رسماً اعلام نمی‌کنم.»

در 20 مارس او با لاف‌زنی گفت: «نیروی دریایی و هوایی و پدافند آن‌ها را ناک‌اوت کردیم. تنها کاری که از نظر نظامی می‌توانند بکنند، بستن تنگه هرمز است؛ آن‌ها از نظر نظامی تمام شده‌اند!»

21 تا 27 مارس: ترامپ تهدید کرد که اگر تا دو روز دیگر تنگه هرمز باز نشود، زیرساخت‌های انرژی ایران را نابود می‌کند. اما دو روز بعد (23 مارس) گفت حمله را 5 روز به تعویق انداخته، زیرا «مذاکرات بسیار قدرتمندی» در جریان است. در 27 مارس او مدعی شد ایران برای توافق «التماس» می‌کند.

29 تا 30 مارس: ترامپ در هواپیمای خود ادعا کرد ایران به عنوان «نشانه‌ای از احترام» 10 محموله نفت برای آمریکا فرستاده است! همان شب گفت: «ما اصلاً به توافق نیازی نداریم، چون پیروز شده‌ایم.» روز بعد دوباره تهدید کرد که اگر بر سر بازگشایی هرمز فوراً توافق نشود، جزیره خارک و چاه‌های نفت را منفجر خواهد کرد.

31 مارس تا 1 آوریل: ترامپ در چرخشی آشکار اعلام کرد: «ما خیلی زود از ایران خارج خواهیم شد؛ شاید دو هفته، شاید هم سه روز دیگر.» او خطاب به متحدان اروپایی‌اش که او را تنها گذاشته بودند گفت: «خودتان به تنگه هرمز بروید و هر نفتی می‌خواهید بردارید!» در اول آوریل نیز در شبکه‌های اجتماعی مدعی شد که ایران درخواست آتش‌بس کرده است، اما تهدید کرد که تا باز نشدن تنگه هرمز، آن‌ها را به «عصر حجر» بازخواهد گرداند!

دست برتر ایران در میز مذاکره

ابراهیم کیراس در جمع‌بندی این گزارش راهبردی می‌نویسد: همان‌طور که مشاهده می‌شود، استخراج یک ارزیابی منطقی و هدفمند از میان انبوه اظهارات رئیس‌جمهور آمریکا در یک ماه گذشته، تقریباً غیرممکن است. اما یک حقیقت از میان این سخنان متناقض و نیازمند تفسیر به وضوح پیداست: جنگ علیه ایران به هیچ وجه «فوق‌العاده عالی» پیش نمی‌رود!

می‌توان نتیجه گرفت که این رئیس‌جمهور «دیوانه»، از همان مراحل اولیه به دنبال راهی برای خلاص کردن خود و کشورش از شر این باتلاق بوده است؛ اما به دلیل نگرانی از خدشه‌دار شدن اعتبار سیاسی و شخصی‌اش، در حال درجا زدن و دست‌وپازدن است.

از سوی دیگر، نوسانات نامنظم در اظهارات ترامپ نشان می‌دهد که روند مذاکرات با ایران نیز برای واشنگتن «عالی» پیش نمی‌رود. دولت تهران که اکنون چیزی برای از دست دادن ندارد، در میز مذاکره در موضع ضعف قرار نگرفته است. در سخنرانی‌های چند روز اخیر ترامپ، به وضوح می‌توان دید که بادبان‌های غرور او پایین کشیده شده‌اند. با این حال، اگر او نتواند راه خروجی بیابد که آن را در افکار عمومی آمریکا و جهان به عنوان یک «پیروزی» بفروشد، دست کشیدن از این جنگ برایش به این سادگی‌ها نخواهد بود.

انتهای پیام/