عمان؛ الگوی جدید بازترسیم سیاست خارجی کشورهای عربی خلیج فارس
- اخبار بین الملل
- اخبار تولیدات دفاتر خارجی
- 14 فروردين 1405 - 17:53
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، «علیرضا مجیدی»، کارشناس مسائل غرب آسیا در ویدئویی تحلیلی ضمن مقایسه الگوی سیاست خارجی عمان و امارات متحده عربی در خلال جنگ رمضان از دلایل موفقیت سیاست خارجه متوازن و محافظه کارانه مسقط در مصون ماندن از آسیب های جنگ اخیر و بهبود شاخص های اقتصادی این کشور در مقایسه با سیاست تهاجمی و مداخله گرای امارات سخن می گوید:
مجیدی در این ویدئو اظهار میدارد:
مقایسه کنشگری عمان و امارات عربی متحده به عنوان دو کشور همسایه در قبال جنگ اخیر حائز اهمیت است. به لحاظ تاریخی امارات بخشی از اراضی عمان به شمار میرفت و تحت عنوان «امارات سواحل عمان» شهرت داشت و در حقیقت حاشیهای بر کشور عمان قلمداد میشد.
امارات در حال حاضر کشوری است که با بحران جدی در تامین ذخایر پدافندی در برابر حملات پهپادی و موشکی ایران روبرو شده است. این کشور در جریان جنگ اخیر به دلیل همدستی با آمریکا و رژیم صهیونیستی متحمل خساراتی ساختاری شد و روند خروج سرمایههای خارجی از این کشور شدت گرفت. اما در مقابل عمان کشوری است که از ثبات و امنیت کافی برخوردار است و به جز حملات معدود و انگشت شمار در مناطق ساحلی خود از این جنگ آسیب چندانی متحمل نشده و حتی با رونق اقتصادی مواجه شده تا جایی که مقامات بندر صلاله عمان از افزایش 200 درصدی ترانزیت از این بندر در خلال جنگ اخیر خبر دادند.
برای پاسخ به دلایل تفاوت کنشگری این دو کشور در مقطع جنگ رمضان باید گفت عمان برخلاف سایر کشورها از میزبانی پایگاههای نظامی آمریکا خودداری کرد و در رفتار خود دو مسئله را لحاظ کرد:
1. استقلال پررنگ و محافظه کارانه و ممانعت از ایجاد تنش در سطح منطقه به صورت مستقیم و غیرمستقیم؛
2. تلاش برای درک ملاحظات و خطوط قرمز همه کشورها و طرفهای درگیر؛
این دو مولفه در نقطه مقابل رویکرد ابوظبی قرار دارد که در روابط با رژیم صهیونیستی تا حدی شتاب کرد که به تعبیر «گیدعون صعر»، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی به عنوان متحد راهبردی اسرائیل معرفی شد و سیاست خارجی تهاجمی و متهورانهای را در سطح منطقهای در پیش گرفت.
این دو مولفه به وضوح بیانگر میزان تاثیرپذیری این دو کشور از پیامدهای جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران است. تفاوت سرنوشت عمان و امارات در این نبرد میتواند الگویی برای بازترسیم سیاست خارجی سایر کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس در برهه پس از جنگ باشد.
انتهای پیام/