به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، زیرساخت‌های حمل‌ونقل، ستون فقرات اقتصاد و رفاه هر کشوری هستند. وقتی چنین پروژه‌ای هدف قرار می‌گیرد، دیگر نمی‌توان آن را صرفاً «اقدام نظامی» نامید؛ این حمله مستقیماً به جریان عادی زندگی مردم ضربه می‌زند. حمله امروز آمریکا به پل B1 در پروژه آزادراه شمالی کرج، دقیقاً همین واقعیت تلخ را نشان داد: یک طرح کاملاً غیرنظامی و ملی به هدفی برای تخریب تبدیل شد.

آزادراه شمالی کرج با طول 18.5 کیلومتری یکی از مهم‌ترین طرح‌ها برای باز کردن گره‌های ترافیکی در محورهای پرتردد بین تهران، البرز، قزوین و سایر استان‌هاست. طبق برآوردها، این آزادراه روزانه ظرفیت جابه‌جایی حدود 60 هزار خودرو را دارد؛ ظرفیتی که مستقیماً با زمان، هزینه و کیفیت زندگی مردم گره خورده است.

پل B1 شاخص‌ترین سازه این پروژه، به گفته مسئولان به دلیل ارتفاع و پیچیدگی فنی، یکی از خاص‌ترین پل‌های ساخته‌شده در کشور است و تا امروز نمونه مشابهی در ایران نداشته‌ایم.

فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی اوایل آذرماه سال گذشته در بازدید از پروژه گفته بود: از طراحی تا ساخت این پل، همه‌چیز با دست مهندسان و جوانان ایرانی انجام شده و این پروژه در ردیف برترین‌های کشور قرار دارد.

وی این طرح را نه فقط یک مسیر ارتباطی، بلکه نمادی از توان مهندسی داخلی و خودکفایی دانسته بود.

وزیر راه همچنین اعلام کرده بود که این آزادراه صرفاً ترافیک کرج و تهران را کاهش نمی‌دهد، بلکه پروژه‌ای بین‌استانی است که بیش از 10 استان از منافع آن بهره‌مند می‌شوند. بر اساس محاسبات، حدود 23 درصد از ترافیک محورهای منتهی به قزوین به این مسیر منتقل خواهد شد؛ رقمی که اهمیت راهبردی آن را به‌خوبی نشان می‌دهد.

هوشنگ بازوند، مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور نیز با اشاره به حجم سرمایه‌گذاری انجام‌ شده در این پروژه گفته بود: حدود 5000 میلیارد تومان  در این پروژه هزینه شده و برای تکمیل پروژه حدود 4 هزار میلیارد تومان دیگر نیاز است؛ یعنی مجموع سرمایه‌گذاری به حدود 9 هزار میلیارد تومان می‌رسد. این ارقام نشان می‌دهد که پروژه نتیجه سال‌ها برنامه‌ریزی و تلاش مستمر بوده است.

وی با اشاره به مزایای اقتصادی و زیست‌محیطی پروژه افزود: با بهره‌برداری از آزادراه، ماهانه حدود یک میلیون و 800 هزار لیتر در مصرف سوخت صرفه‌جویی خواهد شد؛ موضوعی که هم به کاهش هزینه‌ها کمک می‌کند و هم اثر مثبتی بر آلودگی هوا دارد.

به گزارش تسنیم، حمله به پل B1 تنها تخریب یک سازه مهندسی نبود؛ بلکه نابودی بخشی از سرمایه ملی به شمار می‌رود. این پروژه‌ها با منابع عمومی، بودجه دولت و مشارکت نهادهای شهری تأمین مالی شده‌اند و در نهایت متعلق به مردم هستند. هر آسیبی به آن‌ها، مستقیماً به هزینه‌های زندگی شهروندان تحمیل می‌شود.

از منظر حقوق بین‌الملل نیز، هدف قرار دادن زیرساخت‌های غیرنظامی و حیاتی، اقدامی غیرقابل دفاع محسوب می‌شود؛ چرا که این نوع حملات، مستقیماً رفاه عمومی و روند توسعه پایدار را هدف قرار می‌دهد.

آزادراه شمالی کرج قرار بود در ماه‌های آینده به بهره‌برداری برسد و بخشی از بار ترافیک سنگین منطقه را کاهش دهد. اکنون با تخریب پل B1، نه تنها زمان افتتاح به تعویق می‌افتد، بلکه هزینه‌های سنگین بازسازی نیز به پروژه تحمیل خواهد شد.

پل‌های مهم ارتباطی کشورهای حاشیه خلیج فارس؛ اهداف مشروع 

در کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز پل‌های ارتباطی مهمی وجود دارد که دقیقاً مانند آزادراه شمالی کرج، ستون فقرات اقتصاد، تجارت و زندگی روزمره مردم به شمار می‌روند و ماهیتی کاملاً غیرنظامی دارند.

به‌عنوان مثال پل شاه فهد (King Fahd Causeway) بین عربستان سعودی و بحرین با طول حدود 25 کیلومتر و هزینه ساخت نزدیک به 800 میلیون دلار، از سال 1986 به عنوان اصلی‌ترین مسیر ارتباطی دو کشور عمل می‌کند. این پل روزانه هزاران خودرو و میلیون‌ها مسافر را جابه‌جا می‌کند، نقش کلیدی در توسعه گردشگری و تجارت دارد و به نماد اتصال اقتصادی دو کشور تبدیل شده است.

 پل شیخ زاید در ابوظبی امارات، با طول 842 متر و ارتفاع 64 متر، یکی از پیچیده‌ترین سازه‌های مهندسی منطقه به شمار می‌رود. این پل با هزینه‌ای در حدود 300 میلیون دلار ساخته شده و ظرفیت عبور ساعتی حدود 16 هزار خودرو را دارد. پل شیخ زاید جزیره ابوظبی را به سرزمین اصلی متصل می‌کند و تأثیر قابل‌توجهی در کاهش زمان سفر و بهبود جریان ترافیک داشته است.

در کویت نیز جسر الشیخ جابر الأحمد الصباح (Sheikh Jaber Al-Ahmad Al-Sabah Causeway) با طول کلی 48.5 کیلومتر (که بخش اصلی آن حدود 36 کیلومتر است)، یکی از طولانی‌ترین پل‌های دریایی جهان محسوب می‌شود.

این پروژه عظیم که در سال 2019 میلادی به بهره‌برداری رسیده، کویت‌سیتی را به مناطق شمالی از جمله شهر ابریشم و جزیره بوبیان متصل می‌کند. زمان سفر در این مسیر از بیش از 90 دقیقه به کمتر از 30 دقیقه کاهش یافته و این پل به عنوان یکی از ارکان اصلی برنامه توسعه ملی 2035 کویت شناخته می‌شود. هزینه ساخت آن حدود 3 میلیارد دلار بوده و روزانه هزاران خودرو از آن عبور می‌کنند.

در سیزدهمین روز فروردین 1405 دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، به مردم ایران «کمک» کرد؛ کمکی که چیزی جز تخریب یک زیرساخت عمومی و تحمیل هزینه‌ای تازه به زندگی مردم نبود.

در چنین شرایطی این واقعیت قابل تأمل است که زیرساخت‌های حیاتی در هر نقطه‌ای از جهان در صورت ورود به چرخه تقابل، می‌توانند به اهداف متقابل تبدیل شوند.

بر این اساس پل‌های مهم ارتباطی کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس، می‌توانند در چارچوب معادلات درگیری، به عنوان اهداف مشروع برای حمله از سوی ایران تلقی شوند.

انتهای پیام/