افول صهیونیسم در آمریکا؛ انزوای بی‌سابقه اسرائیل در واشنگتن

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، «فکرت آکفیرات» روزنامه‌نگار و تحلیلگر ترکیه‌ای در یادداشتی که در روزنامه «آیدینلیک» منتشر شده است، به بررسی تغییرات بنیادین و بی‌سابقه در افکار عمومی و ساختار سیاسی آمریکا نسبت به رژیم صهیونیستی پرداخته است.

وی در این گزارش تحلیلی تاکید می‌کند که جنگ‌افروزی‌های اخیر و جنایات ادامه‌دار محور واشنگتن-تل‌آویو، نه تنها دستاوردی برای آن‌ها نداشته، بلکه به یک نقطه عطف تاریخی منجر شده است: رژیم اسرائیل در حال از دست دادن بزرگ‌ترین و مهم‌ترین حامی خود، یعنی جامعه و نخبگان آمریکاست. این ریزش پایگاه اجتماعی و سیاسی، یک شکست استراتژیک برای لابی‌های صهیونیستی محسوب می‌شود.

سقوط آزاد محبوبیت اشغالگران در افکار عمومی آمریکا

آمارها و نظرسنجی‌های اخیر در آمریکا نشان می‌دهد که نگاه مثبت به رژیم اسرائیل با شیب تندی در حال سقوط است.

بر اساس نظرسنجی شبکه «فاکس نیوز» که در فاصله 27 فوریه تا 2 مارس 2026 انجام شده است، تنها 32 درصد از مردم آمریکا نگاهی مثبت و مطلوب به اسرائیل دارند، در حالی که 39 درصد از آن‌ها صراحتاً ارزیابی منفی و نامطلوبی از این رژیم ارائه داده‌اند.

حتی در نظرسنجی‌هایی که پیش از آغاز دور جدید تجاوزات مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران انجام شده بود، وضعیت برای اشغالگران قدس به شدت تکان‌دهنده است.

بر اساس نظرسنجی موسسه معتبر «گالوپ» (منتشر شده در پایگاه ووکس در 27 فوریه 2026)، برای نخستین بار در تاریخ آمریکا، میزان همدردی و همبستگی با ملت مظلوم فلسطین (41 درصد) از میزان حمایت از رژیم اسرائیل (36 درصد) پیشی گرفته است.

امروز که در نخستین ماه از گسترش دامنه جنگ و درگیری‌ها قرار داریم، به راحتی می‌توان تخمین زد که این آمارها با شدت بیشتری به ضرر رژیم صهیونیستی تغییر کرده است.

کارشناسان معتقدند این وضعیت دیگر یک نوسان مقطعی نیست، بلکه یک «گسست ساختاری و ماندگار» در گرایش‌های حامی اسرائیل است که بیش از نیم قرن بر جامعه آمریکا سایه انداخته بود.

شکاف بی‌سابقه در پایگاه دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان

بزرگترین زلزله سیاسی در پایگاه رای‌دهندگان حزب دموکرات در حال رخ دادن است. در میان دموکرات‌ها، روند حمایت از رژیم صهیونیستی به شدت سقوط کرده است و نکته مهم‌تر اینکه، بدنه این حزب اکنون به صراحت با ارسال هرگونه کمک نظامی و تسلیحاتی به ماشین جنگی اسرائیل مخالفت می‌کند.

تا پیش از این، حتی کوچک‌ترین و ملایم‌ترین انتقاد از سیاست‌های تل‌آویو در درون حزب دموکرات، بلافاصله با برچسب سنگین «یهودستیزی» سرکوب و منزوی می‌شد؛ اما امروز شاهد آن هستیم که انتقادات تند، بی‌پرده و ساختارشکنی علیه رژیم اسرائیل در میان دموکرات‌ها به یک رویه عادی تبدیل شده است. این گرایش ضدصهیونیستی به ویژه در میان نسل جوان آمریکا بسیار قدرتمندتر و ریشه‌دارتر است.

از سوی دیگر، حتی در میان جمهوری‌خواهان که به طور سنتی و تاریخی حامیان سرسخت و ایدئولوژیک رژیم اسرائیل محسوب می‌شوند، شکاف‌های عمیقی سر باز کرده است.

در پایگاه حامیان افراطی دونالد ترامپ موسوم به «مگا» (MAGA - عظمت را دوباره به آمریکا برگردانیم)، مخالفت‌های جدی با اسرائیل در حال رشد است. این پرسش کلیدی که «چرا آمریکا باید برای منافع اسرائیل وارد جنگ شود و هزینه بدهد؟» روز به روز در میان طرفداران مگا حمایت بیشتری جلب می‌کند.

گزارش خبرگزاری رویترز در 28 مارس 2026 نیز تایید می‌کند که مخالفت با حمایت بی‌قیدوشرط از اسرائیل، به ویژه در میان جوانان حزب جمهوری‌خواه، به شدت در حال افزایش است و رویکرد ضدجنگ در هر دو حزب اصلی آمریکا نهادینه می‌شود.

بحران هویت و شورش در جامعه یهودیان آمریکا

ابعاد این انزوا تنها به احزاب سیاسی محدود نمی‌شود؛ بلکه در درون جامعه یهودیان آمریکا نیز یک بحث و شکاف عمیق و تاریخی آغاز شده است. اختلافات و دودستگی‌ها بر سر سیاست‌های جنگ‌طلبانه رژیم صهیونیستی به حدی رسیده که حتی در درون کنیسه‌ها نیز درگیری و تنش گزارش شده است.

یک نمونه بسیار بارز و نمادین از این شورش داخلی، برداشته شدن تابلوهای «ما در کنار اسرائیل ایستاده‌ایم» (We stand with Israel) از سردر بسیاری از کنیسه‌ها و مراکز یهودی در آمریکاست (به نقل از نیویورکر، 30 مارس 2026).

در میان جوانان یهودی آمریکایی، یک بحث جدی پیرامون بحران هویت شکل گرفته است. بسیاری از این جوانان اکنون با اتخاذ مواضع صریح «ضدصهیونیستی»، به شدت با رویکردهایی که تلاش می‌کنند سیاست‌های جنایتکارانه رژیم اسرائیل را با هویت یهودی پیوند بزنند و یکسان جلوه دهند، مخالفت می‌کنند و صف خود را از ماشین کشتار تل‌آویو جدا ساخته‌اند.

فرار سیاستمداران از باتلاق آیپک (AIPAC)

یکی دیگر از تحولات بسیار مهم و استراتژیک که پیامدهای بلندمدتی در سیاست داخلی آمریکا خواهد داشت، فروپاشی هیمنه و ترس از کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل موسوم به «آیپک» (AIPAC) است.

آیپک همواره به عنوان قدرتمندترین، مخوف‌ترین و ثروتمندترین گروه لابی‌گر حامی اسرائیل در واشنگتن شناخته می‌شد. اما امروز کار به جایی رسیده که حتی نمایندگان دموکراتی که پیش از این با حمایت‌های مالی و سیاسی آیپک به قدرت رسیده بودند، آشکارا انتقاد از رژیم اسرائیل را آغاز کرده‌اند (به نقل از روزنامه گاردین، 26 مارس 2026).

فراتر از این، شاهد پدیده‌ای بی‌سابقه هستیم: سناتورها و فرمانداران آمریکایی در تلاشند تا با قسم، هرگونه ارتباط خود با لابی آیپک را تکذیب کنند! یکی از این چهره‌های شاخص، «گوین نیوسام» (Gavin Newsom) فرماندار ایالت کالیفرنیاست؛ ایالتی که بزرگترین اقتصاد و بیشترین جمعیت را در میان ایالت‌های آمریکا دارد.

نیوسام که از او به عنوان یکی از گزینه‌های اصلی حزب دموکرات برای نامزدی در انتخابات ریاست‌جمهوری آینده یاد می‌شود، صراحتاً اعلام کرد که «هرگز در گذشته از آیپک کمک مالی دریافت نکرده و در آینده نیز هرگز از این نهاد پولی نخواهد گرفت.»

در پی این اقدام، سایر فرمانداران ایالت‌های بزرگ و سناتورهایی که پیشتر از آیپک کمک مالی دریافت کرده بودند نیز تحت فشار افکار عمومی اعلام کردند که «از این پس هیچ پولی از این لابی صهیونیستی دریافت نخواهند کرد» (به نقل از پولیتیکو، 24 مارس 2026).

این مسئله نشان می‌دهد که ارتباط با آیپک که روزگاری رمز پیروزی در انتخابات آمریکا بود، اکنون به یک نقطه ضعف و لکه ننگ سیاسی تبدیل شده است.

سردرگمی در حاکمیت واشنگتن؛ اسرائیل، باری بر دوش آمریکا

این گسست استراتژیک تنها به افکار عمومی و احزاب محدود نمانده، بلکه در درون نخبگان حاکم و دستگاه‌های تصمیم‌ساز آمریکا نیز شکاف‌ها بر سر حمایت از تل‌آویو عمیق‌تر شده است.

امروز ساختار حاکمیتی واشنگتن شاهد یک تضاد و تقابل جدی میان دو رویکرد است: گروهی که همچنان بر طبل «حمایت از اسرائیل تا آخر خط» می‌کوبند و جریان فزاینده‌ای که معتقدند آمریکا باید هرچه سریع‌تر «از شر بار سنگین و پرهزینه اسرائیل خلاص شود».

در نهایت، نتیجه‌گیری روشن این است که چشم‌انداز آینده برای تل‌آویو بسیار تاریک است؛ تابلویی که در آن رژیم صهیونیستی به طور قطع در حال باختن بازی در داخل خاک آمریکاست، روز به روز واضح‌تر و نمایان‌تر می‌شود و استکبار جهانی دیگر قادر به پنهان کردن انزوای متحد نامشروع خود نیست.

انتهای پیام/