به گزارش خبرگزاری تسنیم،  محمد حسن تقی‌زاده مدیرکل امور بین الملل وزارت ورزش و جوانان در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری تسنیم قرار داده نوشته است:

در حالی که برخی روایت‌های بیرونی و رسانه‌های معاند سعی در القای وجود شکاف در جامعه ایران دارند، حضور میدانی چهره‌های ورزشی در کنار مردم، به نمادی از همبستگی و بازتولید سرمایه اجتماعی تبدیل شده است.

در سال‌های اخیر، واژه‌هایی از قبیل بی ثبات سازی بیش از آنکه صرفاً مفاهیمی در محافل سیاسی باشند، به بخشی از یک جنگ روایت‌ها علیه ایران بدل شده‌اند؛ روایت‌هایی که تلاش دارند تصویری ناپایدار، گسسته و مستعد مداخله خارجی از ایران ارائه دهند. در این چارچوب، پیچیدگی‌های اجتماعی و تاریخی کشور نادیده گرفته می‌شود تا این گزاره با تکنیک‌های زبانی القا شود که جامعه ایرانی در وضعیت فروپاشی قرار دارد.

با این حال، آنچه در متن جامعه و در کف خیابان جریان دارد، لزوماً با این تصویرسازی‌ها همخوان نیست. انسجام اجتماعی در ایران، نه مفهومی انتزاعی، بلکه پدیده‌ای زنده و در حال بازتولید است که خود را در کنش‌های روزمره مردم، به‌ویژه در بزنگاه‌های حساس، نشان می‌دهد.

در این میان، نقش ورزشکاران بیش از گذشته برجسته شده است. چهره‌هایی که سال‌ها در ذهن و حافظه جمعی جامعه جای گرفته‌اند، امروز فراتر از قهرمانان ورزشی، به کنشگران اجتماعی نیز تبدیل شده‌اند. حضور آن‌ها در کنار مردم، چه در فضای عمومی و چه در موقعیت‌های پرالتهاب اجتماعی، حامل پیامی روشن از همدلی و همراهی است.

این کنشگری صرفاً محدود به حضور در خیابان نیست، بلکه در خودِ میدان‌های ورزشی نیز جلوه‌گر می‌شود. رفتارها و نمادپردازی‌های ورزشکاران پیش از رقابت‌ها، به بازنمایی عینی هویت ملی و اهمیت وطن در نگاه آنان تبدیل می‌شود. برای نمونه، اقدام اخیر تیم ملی فوتبال ایران پیش از دو دیدار تدارکاتی در گرامیداشت یاد کودکان شهید مدرسه‌ای در میناب، همدردی با شهدای ناو دنا و تخریب اماکن ورزشی مانند سالن ١٢ هزارنفری آزادی، نشان داد که چگونه میدان ورزش می‌تواند به بستری برای همدلی ملی و پاسداشت ارزش‌های انسانی و ایرانی بدل شود؛ اقدامی که بازتاب گسترده‌ای در افکار عمومی یافت و به تقویت حس همبستگی کمک کرد.

ورزشکاران به دلیل سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی، می‌توانند نقش مهمی در ترمیم شکاف‌های روحی و روانی در شرایط ملتهب ایفا کنند. وقتی یک چهره ورزشی—چه در خیابان و چه در زمین مسابقه—در کنار مردم و در همراهی با دغدغه‌های آنان دیده می‌شود، این تصویر به‌سرعت به نمادی از ما بودن تبدیل می‌شود؛ نمادی که در برابر روایت‌های واگرایانه، کارکردی انسجام‌بخش دارد.

این نقش در شرایطی که برخی جریان‌ها بر شکاف‌های قومی و اجتماعی تأکید می‌کنند، اهمیت بیشتری می‌یابد. تجربه‌های اجتماعی نشان داده است که جامعه متکثر ایران، در بزنگاه‌های حساس، بیش از آنکه به سمت واگرایی حرکت کند، ظرفیت بالایی برای همگرایی و همبستگی از خود نشان می‌دهد.

در چنین فضایی، حضور هم‌زمان مردم از اقشار مختلف در کنار چهره‌های مرجع—از جمله ورزشکاران—در عرصه عمومی، به بازنمایی عینی این همگرایی تبدیل می‌شود. چه در خیابان و چه در ورزشگاه، این حضور مشترک می‌تواند به تقویت انسجام ملی کمک کند.

در نهایت، شاید بتوان گفت مهم‌ترین شکاف، نه در درون جامعه ایران، بلکه میان روایت‌های بیرونی و واقعیت‌های درونی آن است؛ واقعیتی که نشان می‌دهد برخلاف تصویرسازی‌های تقلیل گرایانه، پیوندهای اجتماعی ایرانیان زنده‌اند و در لحظات حساس، در ملموس‌ترین شکل خود—یعنی همراهی مردم و چهره‌های مرجع—آشکارتر بروز پیدا می‌کنند.

انتهای پیام/