به گزارش خبرگزاری تسنیم، گزارش شماره 185 گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم به بررسی مسئله ایده دور زدن تنگه هرمز به‌ویژه اظهارات نتانیاهو پرداخته است:

نکته مهمی که می‌توان به آن اشاره کرد، طرحی است که اخیراً در اظهارات نتانیاهو نیز مطرح شد؛ ایده «دور زدن تنگه هرمز» با هدف آزادسازی جریان انرژی جهانی از آنچه «وابستگی به این گلوگاه» خوانده می‌شود.

مسیرهای پیشنهادی عمدتاً بر توسعه خطوط لوله‌ای متمرکز است که از ینبع در عربستان سعودی به سواحل دریای سرخ و نیز به بندر فجیره در امارات امتداد می‌یابند. با این حال، این طرح با چند محدودیت اساسی مواجه است.

نخست، از منظر ظرفیت، مجموع توان انتقال این مسیرها _حتی در برآوردهای خوش‌بینانه_ به‌مراتب کمتر از حجم عبور روزانه نفت از تنگه هرمز است. ظرفیت خط لوله ینبع حدود 5 تا 6 میلیون بشکه در روز و ظرفیت مسیر فجیره در حدود 1.5 تا 2 میلیون بشکه برآورد می‌شود؛ در حالی که تنگه هرمز روزانه حدود 20 تا 21 میلیون بشکه نفت را منتقل می‌کند.

بنابراین، از حیث مقیاس، این مسیرها نمی‌توانند جایگزین واقعی هرمز باشند.

دوم، مسئله کارکرد تنگه هرمز صرفاً به انتقال انرژی محدود نمی‌شود. این گذرگاه یکی از شریان‌های اصلی تجارت کالایی در منطقه است و بخش عمده‌ای از واردات _به‌ویژه در حوزه مواد غذایی_ کشورهای حاشیه خلیج فارس از این مسیر انجام می‌گیرد.

برآوردها نشان می‌دهد بیش از 80 تا 90 درصد امنیت غذایی این کشورها به جریان کالایی عبوری از هرمز وابسته است؛ امری که اساساً با خطوط لوله قابل جایگزینی نیست.

سوم، ملاحظات فنی و زمانی: توسعه شبکه‌های گسترده خطوط لوله در این مقیاس، مستلزم سرمایه‌گذاری عظیم و سال‌ها زمان است و به‌سادگی قابل تحقق نیست.

چهارم، مسئله ژئوپلیتیکی و امنیتی: این مسیرهای جایگزین نیز از منظر دسترسی و آسیب‌پذیری، در محیطی قرار دارند که در عمل از تنش‌های منطقه‌ای مصون نیستند. به بیان دیگر، حتی در صورت ایجاد چنین زیرساخت‌هایی، چالش‌های امنیتی پابرجا خواهد ماند و مسئله اصلی به‌طور بنیادین حل نخواهد شد.

انتهای پیام/