پیروز «نبرد رمضان» کیست؛ میدان یا رسانه؟

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، پرسش از پیروز میدان در نبردهای بزرگ، فراتر از جنجال‌های رسانه‌ای، تابعی از نسبت میان «اهداف اعلام‌شده» و «تحقق عینی» آن‌هاست. علی سامع، پژوهشگر حوزه فلسفه علم، در یادداشتی تحلیلی به واکاوی بیست و اندی روز نبرد میان ایران و جبهه آمریکا-صهیونیستی پرداخته و معتقد است برای درک پیروز میدان، باید از تحلیل‌های پیچیده عبور کرد و به واقعیت‌های ملموس نگریست.

سامع در ابتدای این یادداشت به بازخوانی اهداف اعلامی از سوی رئیس‌جمهور آمریکا در آغاز حمله به ایران می‌پردازد. دونالد ترامپ در بدو نبرد، اهدافی نظیر دفاع از امنیت مردم آمریکا، ممانعت از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای، نابودی کامل توان موشکی و پهپادی، قطع پشتیبانی از محور مقاومت، انهدام ساختارهای نظامی (ارتش، سپاه و پلیس) و در نهایت ایجاد فرصت برای تغییر نظام اسلامی را مطرح کرد. مدتی بعد، واشینگتن با تغییر موضع به فاز دفاعی، هدف خود را خنثی‌سازی حملات پیش‌دستانه ایران عنوان کرد. در سوی دیگر، رژیم صهیونیستی نیز تضمین موجودیت و آینده خود را در گرو نابودی توان هسته‌ای ایران و تغییر ساختار سیاسی کشورمان تعریف کرده بود.

این پژوهشگر فلسفه علم با بررسی تک‌تک این اهداف، تأکید می‌کند که شواهد عینی از شکستی همه‌جانبه حکایت دارند. در حوزه امنیت ملی، نه‌تنها امنیت مردم آمریکا ارتقا نیافته، بلکه با صعود قیمت نفت و افزایش 30 تا 50 درصدی قیمت نهاده‌های کشاورزی، امنیت غذایی و اقتصادی ایالات متحده مستقیماً آسیب دیده است. در موضوع هسته‌ای نیز، دانش فنی و زنجیره هسته‌ای ایران امری انهدام‌ناپذیر است که با ترور یا بمباران از میان نمی‌رود.

یکی از کلیدی‌ترین بخش‌های این تحلیل، تمرکز بر وضعیت تنگه هرمز است. سامع معتقد است اگر هدف آمریکا مبنی بر نابودی توان موشکی ایران محقق شده بود، اکنون ناوگان دریایی آمریکا باید آزادانه در حال مین‌روبی یا اسکورت نفت‌کش‌ها می‌بود؛ در حالی که واقعیت میدانی نشان می‌دهد هیچ ناوشکن آمریکایی حتی در دریای عمان حضور ندارد و حاکمیت ایران بر این آبراه راهبردی همچنان پابرجاست. همچنین، انجام عملیات‌های مشترک میان ایران و نیروهای مقاومت در عراق و لبنان، بطلان ادعای قطع پیوند محور مقاومت را به اثبات رساند.

در بخش دیگری از این یادداشت، اهداف ایران از منظر «دفاع مشروع» تبیین شده است. سامع تأکید می‌کند که هدف ایران «حفظ و تقویت استقلال، عزت و حاکمیت ملی» بوده است. مهم‌ترین شاهد بر تحقق این هدف، کارکرد دقیق ارکان نظام در سخت‌ترین شرایط است؛ ایجاد بلافاصله شورای موقت رهبری و فرآیند انتخاب رهبر جدید توسط مجلس خبرگان در میانه تهدیدات هوایی، نشان از ثبات بی‌بدیل ساختار حاکمیتی ایران دارد. حمایت گسترده مردمی از منتخب خبرگان و حضور میلیونی در راهپیمایی روز قدس، ادعاهای دشمن مبنی بر جدایی مردم از نظام را به طور کامل ابطال کرد.

علی سامع در پایان یادداشت خود به مسئله فقدان رهبر شهید انقلاب پرداخته و خاطرنشان می‌کند که برخلاف تصور جبهه استکبار، شهادت ایشان به دستاوردی برای دشمن تبدیل نشد. به باور این تحلیلگر، این واقعه نه‌تنها هدف «تغییر نظام» را محقق نکرد، بلکه نظام جمهوری اسلامی را برای دهه‌های متمادی در برابر تهدیدات بیمه ساخت و حقانیت مسیر ایستادگی را در سطح جهان عیان کرد. در نهایت، با گذشت بیش از بیست روز از نبرد، ایران توانسته است با تکیه بر توان نیروهای مسلح و هوشمندی دستگاه دیپلماسی، بازدارندگی بلندمدت خود را احیا کرده و پیروز قطعی این مصاف تاریخی باشد.

انتهای پیام/