به گزارش خبرگزاری تسنیم از ساری، علیرضا کیاسری، مربی پاتوق نویسندگی باشگاه رشد سوره امید مازندران خطاب به آقای مایکل مور، کارگردان آمریکایی گفت: صدای خاموش قربانیان جنگ ایران باشید!

علیرضا سعیدی کیاسری، نویسنده،کارگردان و روزنامه‌نگار سینمایی که مدیرمسئول پایگاه خبری «حالامستند» رسانه‌ی تخصصی و مستقل سینمای مستند ایران است، در دل جنگ آمریکا و اسراییل با ایران، خطاب به «مایکل مور» مستندساز نامدار آمریکایی و خالق آثاری چون: «فارنهایت 9/11» و «بولینگ برای کلمباین»، که برنده جوائز معتبری از جمله: اسکار، کن سزار، امی، برلین، شیکاگو، آمستردام و سن پائولو بوده نوشته و از او خواسته‌ است تا با دوربین خود صدای خاموش قربانیان این جنگ در ایران باشد.

متن نامه‌ی سعیدی کیاسری به مور به شرح زیر است:

«آقای مایکل مور؛ فیلمساز صاحب‌سبک و پیشرو در عرصه مستندسازی سیاسی اجتماعی

سلام؛ با احترام و تحسین فراوان نسبت به جایگاه ویژه شما در سینمای مستند جهان، اینجانب، یک روزنامه‌نگار سینمایی از ایران، امروز با دغدغه‌ای عمیق و با اتکا به قدرت نگاه مستندگونه شما، نامه‌ای را برایتان ارسال می‌کنم. 

شما که با آثار جسورانه و نگاه تیزبین خود، همواره مسائل اجتماعی و سیاسی را از دریچه‌ای نو و تأثیرگذار به تصویر کشیده‌اید، اکنون در مقابل واقعه‌ای انسانی قرار گرفته‌ایم که نیازمند ثبت و روایت هنرمندانه آن است.

در چهار هفته گذشته، در پی حملات نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران، شاهد آسیب‌های گسترده‌ای به مراکز و اماکن غیرنظامی از جمله: بیمارستان‌ها و مراکز امدادی، مدارس و دانشگاهها، ساختمانهای فرهنگی و آثار تاریخی بوده‌ایم و تعداد زیادی از غیرنظامیان از جمله زنان و کودکان نیز جان خود را از دست داده‌اند.  

اما در این میان، رویدادی دلخراش رخ داده است که هر وجدان هنری را به تأمل وا می‌دارد: جان باختن 180 دانش‌آموز بی‌گناه در مدرسه ابتدایی شهر میناب استان هرمزگان در جنوب ایران. این فقدان، نه تنها یک تراژدی انسانی، بلکه یک گسست در روایت پیوستگی زندگی و امید بوده که شایسته ثبت و بررسی عمیق است.

شما، آقای مور، به عنوان فیلمسازی که در آثارتان همواره به دنبال کشف حقیقت و به چالش کشیدن روایت‌های رایج بوده‌اید، و توانسته‌اید با آثاری چون «فارنهایت 9/11» و «بولینگ برای کلمباین»، نگاهی انتقادی و در عین حال عمیق به مسائل سیاسی و اجتماعی داشته باشید، اکنون با ظرفیت هنری خود می‌توانید این واقعه را از زاویه‌ای منحصر به فرد روایت کنید. 

نگاه شما به جزئیات، توانایی‌تان در به تصویر کشیدن پیامدهای انسانی جنگ در مناطق غیرنظامی، و تجربه‌تان در مستندسازی وقایعی که اغلب نادیده گرفته می‌شوند، می‌تواند ابزار قدرتمندی برای آگاه‌سازی جهانی باشد.

من به عنوان یک روزنامه‌نگار سینمایی و مستندساز از شما دعوت می‌کنم تا با دیدگاه سینمایی و مستندسازانه خود، به این فاجعه انسانی نزدیک شوید. ثبت این رویداد، تنها به معنای نمایش خشونت نیست، بلکه به معنای کاوش در لایه‌های عمیق‌تر تأثیر جنگ بر زندگی انسان‌های بی‌دفاع، به خصوص کودکان، و همچنین بررسی چگونگی شکل‌گیری چنین رویدادهایی از منظر جامعه‌شناسی و روان‌شناسی جنگ است. 

این فرصتی مغتنم به شمار می‌رود تا با زبان سینما، روایتی مستند از یک واقعه تلخ ارائه دهید که فراتر از مرزهای سیاسی و ایدئولوژیک، بر انسانیت مشترک ما تأکید کند.

من باور دارم که آثار شما، با ترکیب نگاه مستندگونه و رویکرد هنری، توانایی بیدار کردن احساسات و تفکر مخاطبان را در سرتاسر جهان دارد. از شما درخواست دارم تا این فاجعه را به عنوان سوژه‌ای برای کاوش و مستندسازی در نظر بگیرید و با لنز دوربین خود، داستانی را روایت کنید که صدای خاموش قربانیان باشد و تلنگری نیز بر جامعه جهانی.
با سپاس از توجه شما،

انتهای پیام/
روزنامه‌نگار سینمایی از ایران