به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم،  در حالی که کره جنوبی به شدت به واردات نفت وابسته است، واردات گاز طبیعی (LNG) نیز نقش مهمی در تأمین انرژی این کشور ایفا می‌کند. بستن تنگه هرمز می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر واردات گاز طبیعی کره جنوبی داشته باشد.

کره جنوبی تقریباً تمام گاز طبیعی مورد نیاز خود را وارد می‌کند. بخشی از این گاز از طریق خطوط لوله از روسیه و آسیای مرکزی وارد می‌شود، اما بخش قابل توجهی نیز به صورت LNG از طریق دریا وارد می‌شود.

بخش قابل توجهی از LNG وارداتی کره جنوبی از طریق تنگه هرمز حمل می‌شود. این شامل گاز طبیعی از قطر، ایران و سایر کشورهای خلیج فارس است.

بستن تنگه هرمز می‌تواند تأثیرات منفی بسیار سختی بر واردات گاز طبیعی کره جنوبی داشته باشد. کره جنوبی متحد دشمنان ایران و در صف اول تبعیت از تحریم های امریکا علیه ایران است، حال آیا ایران نمی تواند آنها را از طریق کنترل تنگه هرمز تحریم کند؟ آیا عاقلانه نیست این کشور بجای بردگی آمریکا از الطاف دوستانه قدرت منطقه یعنی ایران تبعیت کند؟

بستن تنگه هرمز، فراتر از تأثیرات مستقیم بر انرژی، می‌تواند اثرات قابل توجهی بر امنیت غذایی کشورهای حوزه خلیج فارس، به ویژه  عربستان سعودی داشته باشد. این کشورها به شدت به واردات مواد غذایی وابسته هستند و تنگه هرمز نقش حیاتی در تأمین این واردات ایفا می‌کند.

 این کشورها به دلیل شرایط آب و هوایی و محدودیت‌های کشاورزی، برای تأمین نیازهای غذایی خود به واردات متکی هستند. بیش از 80 درصد از مواد غذایی مورد نیاز این کشورها از طریق دریا وارد می‌شود.

بخش قابل توجهی از واردات مواد غذایی این کشورها از طریق تنگه هرمز انجام می‌شود. این شامل غلات، روغن‌های گیاهی، شکر، لبنیات، گوشت و سایر مواد غذایی اساسی است.

بستن تنگه هرمز، زنجیره تأمین مواد غذایی را به شدت مختل می‌کند و می‌تواند منجر به آسیب های جدی ذیل شود:

کمبود مواد غذایی: کاهش واردات، کمبود مواد غذایی اساسی را در بازار کشورهای خلیج فارس ایجاد می‌کند.

افزایش قیمت مواد غذایی: کمبود عرضه، قیمت مواد غذایی را به شدت افزایش می‌دهد و می‌تواند به ناآرامی‌های اجتماعی منجر شود.

تأخیر در تحویل: تأخیر در تحویل مواد غذایی، می‌تواند به فساد مواد غذایی و کاهش کیفیت آنها منجر شود.

ذخایر استراتژیک: کشورهای خلیج فارس دارای ذخایر استراتژیک محدودی از مواد غذایی هستند. این ذخایر، تنها برای مدت کوتاهی می‌تواند نیازهای این کشورها را تأمین کند.

اگر این کشورها متحد دشمنان ایران باشند آیا ایران نمی تواند آنها را از طریق کنترل تنگه هرمز تحریم کند؟ آیا عاقلانه نیست کشورهای عربی خلیج فارس بجای ایفای نقش گاو شیرده برای امریکا از الطاف دوستانه قدرت منطقه یعنی ایران تبعیت کنند؟

تاثیر بر اقتصاد ژاپن

ژاپن حدود 93% از نفت مصرفی خود را وارد می‌کند و حدود 85% از این واردات از طریق تنگه هرمز انجام می‌شود.

بستن تنگه هرمز می‌تواند باعث افزایش شدید قیمت نفت شود. بر اساس برخی برآوردها، قیمت نفت خام می‌تواند به بیش از 200 دلار در هر بشکه برسد.

این افزایش قیمت، هزینه‌های تولید را برای صنایع مختلف افزایش می‌دهد و باعث کاهش سودآوری و کاهش رشد اقتصادی می‌شود.  برآوردها نشان می‌دهد که افزایش 10 دلاری قیمت نفت می‌تواند 0.2 تا 0.3 درصد از رشد تولید ناخالص داخلی ژاپن را کاهش دهد.

بر اساس مطالعات مختلف، بستن تنگه هرمز می‌تواند باعث کاهش 1 تا 3 درصدی تولید ناخالص داخلی ژاپن در سال اول شود. این رقم می‌تواند در سال‌های بعد به دلیل اثرات غیرمستقیم و طولانی‌مدت، بیشتر هم بشود.

آیا برای ژاپن بهتر نیست بجای تبعیت بی چون و چرا از تحریم های امریکا روابط اقتصادی خود را با ایران مستحکم کند و از مزایای ارتباط با قدرت اول منطقه بهره مند شود؟

تقویت روابط اقتصادی با ایران به جای تبعیت از تحریم‌های آمریکا، می‌تواند مزایای قابل توجهی برای ژاپن داشته باشد.

تأمین انرژی: ایران یکی از بزرگترین ذخایر نفت و گاز جهان رو دارد. تقویت روابط اقتصادی می‌تونه به ژاپن دسترسی مطمئن‌تری به منابع انرژی ارائه بدهد و وابستگی به سایر مناطق را کاهش بدهد.

تنوع بخشیدن به منابع: ژاپن می‌تواند با تنوع بخشیدن به منابع وارداتی، ریسک ناشی از اختلال در تنگه هرمز رو کاهش بدهد.

بازار جدید: ایران یک بازار بزرگ و رو به رشد برای کالاهای ژاپنی هست. تقویت روابط اقتصادی می‌تواند فرصت‌های جدیدی برای صادرات کالاها و خدمات ژاپنی ایجاد کند.

تأثیرگذاری دیپلماتیک: ژاپن می‌تواند با تقویت روابط اقتصادی با ایران، نقش مهمی در حل و فصل اختلافات منطقه‌ای ایفا کنه و به ثبات در منطقه کمک کند.

تاثیر بر اقتصاد هند

زیان هند از بستن تنگه هرمز به دلیل وابستگی شدید این کشور به عبور نفت و گاز از این مسیر استراتژیک، بسیار جدی و چندبعدی است. هند به عنوان یکی از بزرگترین واردکنندگان نفت جهان، بیش از 80٪ نفت خود را از مناطق خلیج فارس (مانند عربستان سعودی، امارات، عراق و ایران) وارد می‌کند. تنگه هرمز تنها مسیر اصلی این ورودی است و هرگونه بسته شدن آن، به طور فوری و گسترده، تأثیرات منفی بر اقتصاد، انرژی و امنیت ملی هند خواهد داشت.

بدون دسترسی به تنگه هرمز، هند مجبور به استفاده از مسیرهای بسیار طولانی‌ و پرهزینه خواهد شد، مانند دور زدن قاره آفریقا. این امر باعث افزایش هزینه حمل و نقل و کاهش سرعت تأمین می‌شود.

 هند به عنوان یکی از سریع‌ترین رشدکننده‌های اقتصادی جهان، وابستگی زیادی به انرژی و مواد اولیه دارد، لذا قطع یا کاهش عرضه نفت می‌تواند منجر به: کاهش فعالیت کارخانه‌ها و صنایع، توقف یا کاهش حمل و نقل داخلی و بین‌المللی، کاهش تولید و صادرات و کاهش رشد GDP شود.

اینک آیا بهتر نیست کشور هند، به جای زانو زدن در برابر امریکا، روابط خود را با یگانه قدرت برتر منطقه، یعنی ایران آزاد و مستقل، بهبود بخشد و از منافع آن با سربلندی بهره مند گردد؟

یادداشت از: دکتر سید مجید ظهیری، رئیس پژوهشکده اسلام تمدنی و عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی

انتهای پیام/