به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، جواد چپردار، عضو شورای اسلامی شهر کرج به دنبال شهادت فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در یادداشتی آورده است: إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْیَانٌ مَرْصُوصٌ (خدا کسانی را دوست دارد که صف زده در راه او جهاد می‌کنند و از استواری، گویی بنایی پولادین و به‌هم‌پیوسته‌اند.)

این آیه شریفه، سال‌ها پیش بر سینه‌های خاکی مردانی نقش بسته بود که نامشان با حماسه و ایثار گره خورده است. بر پیراهن خاکی رزمندگان خط‌شکن عملیات کربلای پنج در گردان حضرت علی‌اکبر (ع)، بر پیشانی سربندهای «یا زهرا (س)» و در دل‌های آکنده از ایمانشان، این آیه همچون چراغی فروزان می‌درخشید.

آنان در گروهان ویژه «صف»، همانند معنای بلند همین آیه، دوشادوش یکدیگر ایستاده بودند؛ استوار، به‌هم‌پیوسته و همچون بنایی مرصوص که هیچ طوفانی توان فرو ریختنش را ندارد. در شلمچه، آن سرزمین آغشته به خون و آسمان و آن خاکی که با گام‌های عاشقان خدا قداست یافت، این رزمندگان نستوه به فرماندهی سردار دلاورشان مردانه ایستادند.

تکمیلی شلمچه، میدان امتحان مردانی شد که ایمانشان از فولاد سخت‌تر و دل‌هایشان از آینه روشن‌تر بود. آنان تا آخرین نفس جنگیدند، تا آخرین قطره خون ایستادند و تا آخرین لحظه، عهد خود با خدا را فراموش نکردند. خاکریزهای آن شب‌های سرخ، شاهد قامت‌هایی بود که خم نشدند و دل‌هایی که از تپیدن برای حق بازنایستادند.

سال‌ها گذشت، اما آن پرچم بر زمین نماند. پرچم فرمانده شهید که روزی در میان غبار میدان‌های نبرد شلمچه برافراشته بود، امروز نیز در دستان سرداران رشید و جان‌برکف سپاه اسلام به اهتزاز درآمده است. راهی که آنان گشودند، همچنان ادامه دارد و اراده‌ای که در دل آن نسل جوانه زد، هنوز در رگ‌های این سرزمین جاری است.

پرواز ملکوتی و شهادت فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران، «سردار دلاور تنگستان»، نه پایان یک راه که آغاز فصلی تازه از همان روایت بزرگ است؛ روایتی که در آن خون شهیدان، چراغ راه آیندگان می‌شود. این شهادت‌ها، عزم پاسداران این مرز و بوم را برای مقابله با ظلم و دفاع از حقیقت، استوارتر از همیشه ساخته است.

گویی هر بار که ستاره‌ای از آسمان شهادت طلوع می‌کند، آسمان این سرزمین روشن‌تر می‌شود و اراده‌ها صیقل می‌یابد. قطره‌قطره خون فرماندهان شهید، بذر رویش سردارانی تازه را در خاک این سرزمین می‌پراکند. مردانی که پرچم عزت، شرف و مردانگی را نه فقط برای امروز، بلکه برای روزها، ماه‌ها، سال‌ها و حتی قرن‌های آینده برافراشته نگاه خواهند داشت.

این پرچم، یادگار نسلی است که به ما آموخت چگونه می‌توان ایستاد، چگونه می‌توان جنگید و چگونه می‌توان در اوج سختی‌ها، امید را زنده نگه داشت. بی‌تردید، ثمره این نبردها با همه رنج‌ها، مرارت‌ها و دلتنگی‌هایش در سپیده‌دمی روشن آشکار خواهد شد؛ سپیده‌ای که در آن، غرور مردم ایران و دلدادگی رزمندگان اسلام، همچون شبنم بر لاله‌های سرخ این سرزمین خواهد نشست.

روزی که تاریخ بار دیگر ورق خواهد خورد و روایت ملت‌هایی که در برابر ستم ایستادند، جهان را به یاد حقیقت و عدالت خواهد انداخت. آری، تاریخ گواه است که خون شهیدان هرگز هدر نمی‌رود. این خون‌ها، واژه‌های سرخ کتابی هستند که سرنوشت ملت‌ها را می‌نویسد؛ کتابی که در آن، ایستادگی و ایمان، سرانجام بر ظلم و ستم چیره می‌شود.

انتهای پیام/