خبرگزاری تسنیم، کرج - مهدی عسگری مورودی - جنگ‌ها تنها در خطوط مقدم تعیین تکلیف نمی‌شوند؛ جایی در عمق جامعه، صداها و روایت‌ها نیز می‌جنگند. تجربه جنگ ایران و عراق به‌خوبی نشان داد که چگونه مداحی و نوحه می‌تواند به موتور محرک روحیه ملی تبدیل شود. در آن سال‌ها، صدای صادق آهنگران فراتر از یک آیین مذهبی عمل کرد و به زبان مشترک مقاومت و نماد ایستادگی بدل شد.

امروز، در شرایطی که تقابل با آمریکا و اسرائیل در سطوح مختلف ادامه دارد، همین کارکرد در قالبی نو بازتولید شده است. مداحانی همچون مهدی رسولی، حسین طاهری و حسین ستوده و ... با بیانی متناسب با نسل امروز، توانسته‌اند مفاهیم میهن‌دوستی، مقاومت و دشمن‌ستیزی را در میان مخاطبان، به‌ویژه جوانان، زنده نگه دارند. حضور آن‌ها دیگر محدود به مجالس سنتی نیست، بلکه در بسترهای گسترده‌تری بازتاب یافته و به بخشی از جریان فرهنگی معاصر تبدیل شده است.

در کنار این جریان، خواننده‌هایی همچون محسن چاوشی و ... نیز با تلفیق موسیقی معاصر و مضامین آیینی و اجتماعی، صدایی متفاوت اما هم‌جهت با این فضا خلق کرده‌اند تا جایی که دبیر شهید شورای عالی امنیت ملی دست به قلم شد و در تحسین چاوشی نگاشت. محسن چاوشی که همچون بسیاری از هنرمندان و نویسندگان جریان انقلابی گاها مورد بی‌مهری نیز قرار گرفته، در هنگامه جنگ تعهد خود را به نظام و مردم اثبات کرد.

این آثار در بزنگاه‌های حساس، پژواکی از همان حس مشترک مقاومت و همبستگی است که در دوران جنگ ایران و عراق نیز جامعه را دربرگرفت. آنچه میان این دو نسل پیوند ایجاد می‌کند، تداوم یک کارکرد فرهنگی است؛ تبدیل صدا به ابزار برانگیختن احساس تعلق و حماسه. از نوحه‌های ماندگار صادق آهنگران تا آثار مداحان و خوانندگان امروز، این خط ممتد همچنان پابرجاست؛ خطی که روایت مقاومت را نه‌فقط بازگو، بلکه در حافظه جمعی بازتولید می‌کند.

انتهای پیام/