به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، با گذشت چند هفته از جنگ حساب‌نشده آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، که پاسخ کوبنده کشورمان را در پی داشت، پیامدهای این جنگ بر زندگی صهیونیست‌ها در سطوح مختلف خیلی زود ظاهر شده و شواهد حاکی از عدم توانایی رژیم اشغالگر در تحمل این پیامدهاست.

هزینه سریع و غافلگیرکننده جنگ با ایران برای صهیونیست‌ها

یوسف الریس، نویسنده برجسته عرب زبان در مقاله‌ای در وبسایت العهد به این منظور نوشت: رژیم صهیونیستی در تشدید نظامی خود، سیاست حمله برق‌آسا را در پیش گرفت؛ به امید فروپاشی سریع محور مقاومت از طریق هدف قرار دادن رهبران آن، و در نهایت به شهادت رساندن امام سید علی خامنه‌ای، رهبر امت اسلامی. اما این برآورد، تبدیل شدن رویارویی به یک جنگ فرسایشی طولانی را که آثار آن مستقیماً بر اقتصاد اسرائیل بازتاب می‌یابد، در نظر نگرفت.

در این زمینه، هزینه اقتصادی به عنوان یک عامل تعیین‌کننده در مسیر و پایان جنگ برجسته می‌شود. رژیم صهیونیستی با اقتصادی که اساساً در نتیجه جنگ غزه فرسوده بود، وارد این جنگ شد. بر اساس گزارش خبرگزاری بلومبرگ، اسرائیل حدود 8.6% از تولید ناخالص داخلی خود، معادل 57 میلیارد دلار را طی دو سال تا سال 2025، در نتیجه وضعیت درگیری تقریباً دائمی از دست داد.

بر اساس این گزارش، با شروع جنگ با ایران، اقتصاد اسرائیل خود را در برابر یک چالش دوگانه یافت: تأمین مالی عملیات نظامی از یک سو، و مهار رکود اقتصادی از سوی دیگر.

در سطح هزینه‌های مستقیم، ارقام نشان‌دهنده سرعت بسیار بالای هزینه‌کرد است. بر اساس گزارش روزنامه عبری هاآرتص، هزینه‌های ارتش اسرائیل در بیست روز اول حدود 6.4 میلیارد دلار بوده است، با میانگین روزانه تقریباً 320 میلیون دلار.  بودجه کلی برای جنگ هم 12.5 میلیارد دلار تخمین زده شده است، با پیش‌بینی افزایش آن در صورت ادامه عملیات.

اما در گزارش دیگری از خبرگزاری آناتولی، ارقام بسیار بالایی ظاهر شد، به طوری که هزینه سامانه‌های دفاع موشکی اسرائیل بین 10 میلیون تا 200 میلیون دلار در روز متغیر بود، در حالی که هزینه‌های نظامی در هفته اول جنگ حدود 5 میلیارد دلار بود، با میانگین 725 میلیون دلار در روز، که نشان‌دهنده سطح بالایی از فرسایش مالی است.

البته این هزینه‌ها تنها به عملیات نظامی محدود نشد، بلکه شامل تخصیص بودجه‌های اضطراری برای خرید تجهیزات امنیتی فوری نیز می‌شد؛ در سایه گزارش‌هایی مبنی بر کمبود موشک‌های رهگیر، که نشان‌دهنده فشار فزاینده بر توانایی‌های دفاعی و مالی رژیم صهیونیستی به طور همزمان است؛ عاملی که ارتش این رژیم را به آماده‌سازی برای درخواست بودجه اضافی سوق داد.

بر همین اساس کابینه رژیم صهیونیستی با تخصیص بودجه اضطراری به مبلغ 825 میلیون دلار برای خرید تجهیزات امنیتی فوری موافقت کرد و انتظار می‌رود تل‌آویو برنامه هزینه‌های خود را در سال 2026 برای تأمین مالی خرید تجهیزات امنیتی، طبق آنچه کانال 12 این رژیم گزارش داده است، اصلاح کند.

جنگ با ایران چگونه در چند هفته اقتصاد اسرائیل را فلج کرد

اما در مورد هزینه‌های غیرمستقیم، این هزینه‌ها در تأثیر عمیق بر فعالیت‌های اقتصادی صهیونیست‌ها آشکار می‌شود. وزارت دارایی رژیم صهیونیستی در این زمینه هشدار داده است که هزینه جنگ ممکن است در صورت ادامه محدودیت‌ها بر فعالیت‌های اقتصادی، به 3 میلیارد دلار در هفته برسد. این امر به دلیل تعطیلی بخش‌های وسیعی در نتیجه تعطیلی مؤسسات آموزشی، فراخوانی تعداد زیادی از کارگران برای خدمت ذخیره به ارتش، علاوه بر محدودیت‌های امنیتی که مانع حرکت تولید و کار می‌شود، است.

بر این اساس، طبق گزارش روزنامه تایمز آو اسرائیل،  ایلان روم، مدیر کل وزارت دارایی رژیم اشغالگر، از شای کلابر، فرمانده فرماندهی جبهه داخلی، درخواست کرد محدودیت‌ها را کاهش دهد تا امکان بازگشایی تدریجی و جزئی شرکت‌ها و محل‌های کار فراهم شود، اما فرماندهی جبهه داخلی در ارتش اسرائیل از اظهار نظر خودداری کرد.

این واقعیت، میزان تأثیر جنگ بر چرخه‌ی اقتصادی رژیم صهیونیستی را نشان می‌دهد؛ جایی که بخش‌های وسیعی در نتیجه تعطیلی مؤسسات آموزشی و فراخوانی نیروهای ذخیره، مختل می‌شوند، که توانایی تولید را محدود کرده و منجر به کاهش درآمدهای مالیاتی می‌شود.

استیبان کلور، اقتصاددان صهیونیست و استاد اقتصاد در دانشگاه عبری، در گفتگو با تایمز آو اسرائیل، اشاره کرد که هزینه مستقیم نبرد جاری، بار اصلی بر اقتصاد را تشکیل می‌دهد؛ حتی فراتر از تأثیرات افزایش قیمت انرژی. در این شرایط، اسرائیل مجبور به افزایش استقراض و تأمین کسری بودجه است، که به معنای انتقال هزینه جنگ به آینده است؛ با تمام بارهایی که این امر بر ثبات مالی دارد.

علاوه بر این، شاخص‌های دیگری نیز فشارهای اضافی را بر صهیونیست‌ها نشان می‌دهند، مانند روی آوردن ارتش به استفاده از مهمات قدیمی‌تر و با دقت کمتر به منظور کاهش هزینه‌ها که نشان‌دهنده تلاشی برای مدیریت منابع در سایه افزایش هزینه جنگ است.

شبکه کان رژیم اشغالگر گزارش داد که ارتش اسرائیل از سلاح‌های ذخیره شده از نیم قرن پیش برای حمله به پایگاه‌های نظامی در ایران استفاده می‌کند. این اقدام، طبق گزارش، با هدف کاهش هزینه‌ها و تخلیه ذخایر قدیمی انجام می‌شود.

علاوه بر این، اقتصاد اسرائیل متحمل خسارات مادی مستقیم ناشی از آسیب‌های حملات شد. اداره مالیات اسرائیل ثبت بیش از 10,000 درخواست غرامت (10,314 درخواست) را تا اواسط مارس 2026 اعلام کرد، که شامل 7,250 درخواست برای آسیب به ساختمان‌ها، 1,770 درخواست برای آسیب به وسایل نقلیه، و 1,130 درخواست بر ای آسیب به اموال و تجهیزات بود.

این آسیب‌ها از نظر جغرافیایی در مناطق حیاتی متمرکز بود، به طوری که حدود 5,300 درخواست در تل‌آویو و 3,900 درخواست در عسقلان، علاوه بر درخواست‌هایی در قدس، عکا و طبریا، ثبت شد. همه اینها بدان معناست که اقتصاد، ریتم خود را بر جنگ تحمیل می‌کند و هرچه هزینه جنگ بالاتر رود، حاشیه مانور سیاسی و نظامی کاهش می‌یابد و با ادامه فرسایش، تصمیم نظامی نه تنها توسط ملاحظات میدانی، بلکه توسط توانایی اقتصاد برای تأمین مالی تعیین می‌شود.

بنابراین، مسیر جنگ نه فقط با آنچه در میدان رخ می‌دهد، بلکه با آنچه در خزانه عمومی می‌گذرد، مشخص می‌شود. هنگامی که اقتصاد به حداکثر ظرفیت خود می‌رسد، هزینه به یک عامل فشار تبدیل می‌شود که به سمت بازنگری محاسبات و شاید پایان دادن به خود جنگ سوق می‌دهد. در نهایت، ممکن است این ظرفیت نظامی نباشد که سرنوشت رویارویی را تعیین کند، بلکه هزینه اقتصادی است که سقفی واقع‌بینانه برای ادامه جنگ تحمیل می‌کند. در اینجا، اقتصاد از یک ابزار حمایتی صرف به یک عنصر تعیین‌کننده تبدیل می‌شود که مسیر و پایان جنگ را ترسیم می‌کند.

انتهای پیام/