به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، همزمانی مبارک بهار طبیعت و بهار قرآن، پیام نوروزی مقام معظم رهبری آیت الله سید مجتبی حسینی خامنه ای  صرفاً یک سنت ابلاغی برای آغاز سال نو نبود بلکه تبیین یک دکترین جامع صیانت در یکی از حساس‌ترین برهه‌های تاریخ معاصر منطقه به شمار می‌رود. برای درک عمیق این پیام پیش از هر چیز باید به بستر زمانی آن یعنی جنگ رمضان نگریست، نبردی که در آن جبهه مقاومت در برابر استکبار  نه تنها در میدان‌های نظامی  بلکه در ساحت اراده‌ها و تاب‌ آوری‌های تمدنی پنجه در پنجه افکنده است. رهبر انقلاب با درایتی فیلسوفانه هسته مرکزی شعار سال را بر پیوند ارگانیک میان «اقتصاد» و «امنیت» استوار کردند تا این پیام روشن را به اتاق‌های فکر دشمن مخابره کنند که اقتدار برون‌ مرزی ایران ریشه در انضباط و پایداری درون‌مرزی دارد. ایشان با هوشمندی، اقتصاد را از حصار محاسبات عددی خارج کرده و آن را به مثابه عقبه استراتژیک امنیت ملی بازتعریف نمودند و  در نگاه ایشان، هر واحد تولیدی در داخل کشور سنگری است که در امتداد جبهه‌های مقاومت منطقه‌ای بنا شده و تضعیف آن به معنای نفوذپذیری در برابر راهبرد فرسایشی دشمن است.

یکی از نکات کلیدی و بنیادین در فرمایشات ایشان که نیازمند تامل جدی است تاکید بر «مشارکت مردم» در چرخه اقتصاد است. این نگاه فراتر از یک توصیه مدیریتی، بازگشت به فلسفه سیاسی اصیل انقلاب اسلامی یعنی «مردم‌سالاری دینی» در ساحت معیشت است. رهبر معظم انقلاب به درستی تشخیص داده‌اند که در عصر جنگ‌های ترکیبی بزرگترین سرمایه برای عبور از تحریم و فشار  نه ذخایر ارزی بلکه «سرمایه اجتماعی» و حضور فعال آحاد ملت در صحنه تولید است و  با پیوند زدن اقتصاد مقاومتی به حرکت‌های مردمی  راهبرد دشمن برای ایجاد شکاف میان حاکمیت و ملت از طریق فشارهای معیشتی را خنثی کردند. از منظر اندیشه سیاسی این مدل از حکمرانی مدعی است که اگر مردم خود را صاحبان و کنش‌گران اصلی میدان اقتصاد بدانند پایداری ملی به صورتی خودجوش و درونی تضمین خواهد شد و  این دقیقاً همان نقطه‌ای است که در آن «اقتصاد» به «امنیت» گره می‌خورد  چرا که امنیتی که ریشه در رضایت و مشارکت عامه داشته باشد خلل‌ناپذیر خواهد بود. از سوی دیگر تلازم میان «وحدت ملی» و «امنیت ملی» در پیام ایشان پاسخی استراتژیک به الزامات جنگ رمضان است. در شرایطی که دشمن تمام توان خود را برای ایجاد دوقطبی‌های کاذب و گسست‌های مذهبی و سیاسی در دنیای اسلام و به ویژه در داخل ایران به کار بسته است تاکید بر وحدت ملی به عنوان زیربنای امنیت نشان از یک دیدگاه واقع‌گرایانه دارد. رهبر انقلاب به خوبی بر این حقیقت واقفند که در منظومه قدرت وحدت به مثابه چسبی است که قطعات مختلف اقتدار ملی را به هم متصل می‌کند و بدون وحدت صلب‌ترین ابزارهای دفاعی نیز در برابر تکانه‌های اجتماعی فرو خواهند پاشید. لذا ایشان با قرار دادن وحدت در کنار امنیت هشدار دادند که صیانت از مرزهای جغرافیایی  بدون صیانت از مرزهای عاطفی و اعتقادی میان آحاد ملت امکان‌پذیر نیست. این نگاه، امنیت را از یک مقوله صرفاً سخت‌افزاری به یک پدیده فرهنگی، اجتماعی ارتقا می‌دهد که در آن همدلی عمومی، خود بخشی از توان بازدارندگی کشور محسوب می‌شود.

نکته ظریف دیگری که در پیام رهبر معظم انقلاب باید به آن توجه کرد، اصرار ایشان بر تداوم حرکت اقتصادی علیرغم درگیری‌های منطقه‌ای است که بدان معناست که جمهوری اسلامی ایران در تله «تقابل‌های یک‌بعدی» گرفتار نمی‌شود. دشمن در پی آن است که با درگیر کردن ذهن و توان ایران در بحران‌های پیرامونی مسیر رشد داخلی و اصلاحات اقتصادی را مسدود کند اما نام‌گذاری سال جدید نشان داد که در منظومه فکری رهبری میدان و سفره دو بال یک پرواز هستند. ایشان با تمرکز بر اقتصاد مقاومتی در سایه امنیت، این پیام را منتقل کردند که ایران مقتدر کشوری است که در آن صدای چکش‌های تولید مکمل غرش موشک‌های بازدارنده است که این نگاه متوازن مانع از آن می‌شود که جامعه دچار فرسایش روانی شود و اجازه نمی‌دهد که سختی‌های معیشتی شکوه پیروزی‌های استراتژیک در جنگ رمضان را تحت‌الشعاع قرار دهد.

باید به این نکته اشاره کرد  ایشان به دنبال پی‌ریزی یک «هندسه جدید از قدرت» هستند که در آن معنویت رمضان با عقلانیت اقتصادی و اقتدار امنیتی در هم آمیخته است. این پیام مانیفستی برای عبور از بحران‌ها و رسیدن به ثبات پایدار است. ایشان با تاکید بر نکات کلیدی همچون نقش محوری مردم، ضرورت وحدت کلمه و اولویت تولید نقشه راهی را ترسیم کردند که در آن مقاومت نه به معنای تحمل رنج بلکه به معنای پویایی و پیشرفت در سخت‌ترین شرایط است. برای جامعه نخبگانی و دانشگاهی وظیفه اصلی تبیین این حقیقت است که تحقق این شعار  تنها با نگاهی سیستمی و یکپارچه به تمامی ابعاد قدرت ممکن خواهد بود. ایران 1405 در نگاه رهبری کشوری است که با تکیه بر ایمان رمضانی و انضباط اقتصادی و خود را برای ایفای نقشی تمدن‌ساز در نظم نوین جهانی آماده می‌کند؛ نظمی که در آن ملت‌های مستقل امنیت و معیشت خود را نه از طریق تمکین به قدرت‌های بیگانه بلکه از مسیر خودباوری و انسجام درونی به دست می‌آورند و شعار سال جدید را باید نقطه عطف بازگشت به توانمندی‌های درونی برای فتح قله‌های بیرونی دانست.

انتهای پیام/