به گزارش گروه بین­‌الملل خبرگزاری تسینم؛ تبعیض علیه اعراب ساکن اراضی اشغالی همواره یک امر سیستماتیک در فلسطین اشغالی است که در اشکال مختلف بروز و ظهور پیدا می‌­کند. اما این مسئله به ویژه در شرایط بحرانی و جنگی به گونه­‌ای در دستور کار ساختارهای اداری اسرائیل قرار می‌­گیرد که گویی یک امر بدیهی است که به منظور تأمین امنیت صهیونیست‌ها، به شکل تبعیض­‌آمیزی با عرب­‌ها برخورد شود.

در همین رابطه شاهد هستیم به دنبال تصمیم اخیر کابینه نتانیاهو برای افزایش بودجه نظامی متأثر از جنگ با ایران، یکی از حوزه‌­هایی که بودجه آن به نفع ارتش کم شد، مربوط به پروژه­‌های توسعه شهرک­‌های بادیه‌­نشین عربی در سرزمین‌های اشغالی بود.

بنا بر گزارش رسمی منتشر شده در وبسایت «وای‌­نت» بودجه طرح توسعه شهرک‌های بادیه‌نشین عربی با 50 درصد کاهش از 302 میلیارد شِکِل به 152 میلیارد شِکِل رسید، اما تغییری در بودجه طرح‌های توسعه‌ای در همان بخش برای «قدس اشغالی و میراث یهودیان» رخ نداد.[1] این گام نخست است و بی­‌تردید همانطور که تجربه دو سال گذشته نشان داد، اگر هزینه‌­های نظامی باز هم بیشتر شود، اولین جایی که مورد دست­‌اندازی قرار می‌­گیرد بودجه بخش‌­های عربی است.

در تابستان و پس از جنگ 12 روزه، نتانیاهو برای ترمیم خسارات وارده به بخش نظامی و تقویت امنیت داخلی، بخشی از بودجه پنج ساله توسعه مناطق عربی را مصادره کرد، با این توجیه که مبالغ مذکور در اختیار وزارت امنیت داخلی قرار می­گیرد که حوزه کاریش با تأمین امنیت شهرهای عربی همپوشانی دارد. اما این تنها مشکل جدی اعراب ساکن اراضی اشغالی نیست. یک مطالعه جدید که برای اولین بار در وبسایت «وای­ نت» منتشر شد، شکاف‌های حفاظتی قابل توجهی را در جامعه عرب تباران ساکن در سرزمین‌های اشغالی آشکار می‌کند. حدود 41 درصد از  عرب تباران بدون هیچ فضای حفاظت‌شده‌ای هستند. این عدد برای یهودیان صهیونیست حدود 12 درصد است. علاوه براین نیمی از عرب‌ها پناهگاهی ندارند و تنها حدود 9 درصد در نزدیکی یک فضای حفاظت‌شده مشترک زندگی می‌کنند. این عدد برای یهودیان صهیونیست حدود 28 درصد است یعنی سه برابر. بنابراین در زمان اعلام خطر، تخمین زده می‌شود که حدود 680 هزار نفر از عرب تباران ساکن در فلسطین اشغالی اساسا بدون فضای حفاظت‌شده قابل دسترس باشند.

همچنین گزارش اخیر منتشر شده توسط بازرس دولتی اسرائیل افشا می‌­کند تنها حدود 0.3٪ از 11775 پناهگاه عمومی در فلسطین اشغالی در مناطق عرب‌نشین واقع شده‌اند. از این رو در مناطق عرب‌نشین، که حدود 13.8 درصد از جمعیت رژیم را تشکیل می­‌دهند، تنها 37 پناهگاه عمومی وجود دارد. از این پناهگاه‌ها، 8 پناهگاه اصلاً در وضعیت خوبی نیستند، به این معنی که حدود 22 درصد از کل پناهگاه‌ها در مناطق عرب‌نشین برای استفاده نامناسب هستند. این رقم در سایر مناطق اراضی اشغالی، حدود 11 درصد است.

کمبود شدید پناهگاه در بخش عربی مشکلی است که کابینه به خوبی از آن آگاه است اما اکنون گزارش‌­ها نشان می‌­دهد اقدام مؤثری برای این مشکل صورت نگرفته است. در همین خصوص در یک نظرسنجی مشخص شد تقریباً نیمی از جمعیت عرب پناهگاهی در خانه خود ندارند و تنها حدود 50 درصد از آپارتمان‌ها در جامعه عرب دارای پناهگاه در برابر حملات و انفجار هستند، در مقایسه با حدود 61 درصد از آپارتمان‌ها در جامعه صهیونیستی. یک مطالعه جدید دیگر، تصویری تاریک از رها شدن اعراب به حال خود را نشان می‌دهد: تنها 37 پناهگاه عمومی برای یک و نیم میلیون نفر. براین اساس 60 درصد از کشته‌شدگان در اثر شلیک موشک‌ها در شمال اراضی اشغالی، عرب تبار هستند.[2]

به رغم چنین شرایطی، یک پژوهش مشخص کرده است عرب­ تباران حتی امکان طرح مشکلاتشان در سطح رسانه‌­های اسرائیل را هم ندارند. در این گزارش آمده است اگرچه تقریباً 18 درصد از ساکنان اسرائیل، عرب تبار هستند، اما تنها 0.5 درصد از برنامه‌­های رسانه‌ای در طول 9 روز اول جنگ علیه ایران شامل سخنرانانی از جامعه عرب بود. در حقیقت جامعه عرب تبار کاملاً از پرداختن به جنبه غیرنظامی جنگ کنار گذاشته شد و تقریباً هیچ نماینده‌ای در مورد مسئله حفاظت و پناهگاه در بخش عربی وجود نداشت که مشکلات آنها را رسانه‌­ای کند. در این راستا کمترین حضور کارشناسان و نمایندگان بخش عربی در شبکه 12 تلویزیون رژیم صهیونیستی به ثبت رسیده است.

بنابراین در جنگی که  28روز از آن می­‌گذرد گزارش‌های مختلف در مورد تعطیلی سیستم آموزشی، تاب‌آوری اسرائیلی‌ها و تلاش آنها برای ادامه زندگی روزمره، هیچ سخنگویی از جامعه عرب تباران اصلاً در برنامه‌­های رسانه‌­ای گنجانده نشده و تنها حدود 1.5 درصد از گزارش‌های مربوط به موضوع عدم محافظت در برابر موشک‌ها به وضعیت جامعه عرب تباران اختصاص داده شده است، در حالی که 41 درصد جوامع عربی محافظت خوبی در برابر حملات ندارند. از این رو جنگ اخیر، سخنگویان جامعه عرب تبار را از صفحه رسانه‌­ای اسرائیل حتی بیشتر از قبل دور کرد و باعث حذف تقریباً کامل صداهای جامعه عرب  تباران از پخش کانال‌های اصلی رژیم صهیونیستی شد.[3]

نکته دیگر اینکه هنوز گزارش رسمی و تفکیک شده­‌ای در مورد موج بیکاری شهروندان عرب منتشر نشده است، اما با ارزیابی آمار سال‌های 2024 و 2025 می­‌توان انتظار داشت شرایط جنگ کنونی موجب تصمیم کارفرمایان صهیونیست برای اخراج موج جدیدی از کارگران عرب تبار می­‌شود چرا که در دو سال قبل هم اکثر افراد بیکار را ساکنان عرب تبار فلسطین اشغالی تشکیل می‌­دادند.

پانوشت: 

[1] . https://www.davar1.co.il/662728/

[2] . https://www.ynet.co.il/economy/article/yokra14701084

[3] . https://www.the7eye.org.il/579373

انتهای پیام/