به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، در حالی که برخی تحلیل‌ها بر کاهش وابستگی مستقیم آمریکا به نفت خلیج فارس تأکید دارند، شواهدی از پیوند عمیق میان درآمدهای نفتی کشورهای عربی و ساختار مالی ایالات متحده حکایت دارد؛ پیوندی که نقش راهبردی تنگه هرمز را فراتر از یک گذرگاه انرژی، به یک مؤلفه اثرگذار بر اقتصاد آمریکا ارتقا داده است.

در این میان، تجربه عربستان در تأمین مالی ابرپروژه NEOM به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین طرح‌های اقتصادی منطقه، نمونه‌ای قابل توجه به شمار می‌رود.

بر اساس برخی روایت‌ها، Mohammed bin Salman برای پیشبرد این پروژه، نیازمند منابع مالی بسیار گسترده‌ای بوده و در مقطعی تلاش کرده حدود 800 میلیارد دلار از دارایی‌های خود را از ایالات متحده خارج کند.

با این حال، درهم‌تنیدگی عمیق سرمایه‌های نفتی عربستان با بازارهای مالی آمریکا، مانع از تحقق آسان این هدف شد؛ موضوعی که در نهایت ریاض را به سمت تأمین مالی از مسیرهای جایگزین از جمله عرضه بخشی از سهام شرکت Saudi Aramco سوق داد.

این تجربه از نگاه برخی تحلیلگران، بیانگر آن است که درآمدهای حاصل از صادرات نفت و گاز کشورهای عربی—که بخش عمده آن از مسیر تنگه هرمز به بازارهای جهانی می‌رسد—پس از تبدیل به دلار، مجدداً به اقتصاد آمریکا بازمی‌گردد. این بازگشت در قالب خرید اوراق قرضه، سپرده‌گذاری در بانک‌ها و انعقاد قراردادهای کلان اقتصادی و نظامی، به تقویت زیرساخت‌های مالی ایالات متحده کمک می‌کند.

بر همین اساس، هرگونه اختلال در تردد انرژی از تنگه هرمز می‌تواند زنجیره درآمدی کشورهای صادرکننده نفت را مختل کرده و در ادامه، حجم سرمایه‌گذاری‌های آن‌ها در اقتصاد آمریکا را کاهش دهد. این روند، به‌طور غیرمستقیم بر بازارهای مالی، سطح نقدینگی و حتی شاخص‌های رفاهی در ایالات متحده تأثیرگذار خواهد بود.

در مجموع، اگرچه آمریکا در سال‌های اخیر تلاش کرده وابستگی مستقیم خود به واردات انرژی از منطقه را کاهش دهد، اما تداوم جریان نفت و گاز از تنگه هرمز همچنان به‌عنوان یکی از پایه‌های شکل‌گیری و انتقال سرمایه در اقتصاد جهانی—و به‌تبع آن اقتصاد آمریکا—نقش‌آفرینی می‌کند؛ موضوعی که از وجود نوعی وابستگی غیرمستقیم اما معنادار حکایت دارد.

انتهای پیام/