به گزارش خبرگزاری تسنیم، جنارو گتوسو که شاگردانش شب گذشته (پنجشنبه) در گام اول از پلی‌آف اروپایی راهیابی به جام جهانی 2026 با نتیجه 2 بر صفر ایرلند شمالی را شکست دادند و راهی فینال پلی‌آف شدند، گفت: بازی فینال فضای پرشوری خواهد داشت (بوسنی میزبان است)، هرچند اگر هم به کاردیف می‌رفتیم (در صورت رویارویی با ولز در فینال)، وضعیت مشابهی پیش می‌آمد. بوسنی‌وهرزگوین بازیکنان باتجربه زیادی در اختیار دارد، این در حالی است که ولز تیم خیلی متفاوتی است. بوسنی معمولاً فضاها را خیلی خوب می‌بندد و به مهاجمانش وابسته است، از این‌رو بازی خیلی متفاوتی خواهد شد، چیزی شبیه به بازی‌ با ایرلند شمالی.

وی در مواجهه با این پرسش که «آیا فشاری بابت بخت اول پیروزی بودن در این دیدار را بیش از حد احساس کردید؟»، اظهار داشت: گذشته از فشار، در نیمه اول با جاگیری بیش از حد لوکاتلی در عمق (عقب‌تر)، اشتباه دیگری هم مرتکب شدیم و در نهایت مانچینی به عنوان مدافع کناری بازی کرد که اصلاً چیزی نبود که برای آن آماده شده بودیم. باید هافبک‌های آنها را به جلو می‌کشاندیم و به دنبال مهاجمان خود می‌گشتیم، اما به جای این کار، توپ را به سمت راست پاس می‌دادیم تا پولیتانو بتواند بازیکن مقابلش را از پیش‌رو بردارد.

گتوسو افزود: گاهی اوقات هم به سمت چپ پاس می‌دادیم که این هم کافی نبود. ایرلند شمالی هم ما را غافلگیر کرد چون انتظار نداشتیم آنها زیاد در عرض بازی کنند، اما سعی کردند توپ را در عرض زمین به گردش در بیاورند و  به یکدیگر پاس بدهند. بعد از گذشت 15 یا 20 دقیقه از زمان بازی متوجه این موضوع شدیم و واکنش بهتری از خود نشان دادیم. ذهنیت و تاکتیک ما در نیمه اول آن چیزی نبود که می‌خواستیم.

سرمربی تیم ملی ایتالیا درباره رفتارهایش در کنار زمین خاطرنشان کرد: اگر متوجه شده باشید، در نیمه اول بسیار آرام‌تر بودم، اما با این حال عصبانی بودم چون زمان زیادی از بازی آنچه را که رویش کار کرده بودیم، در زمین به اجرا نگذاشتیم. بین دو نیمه به بازیکنانم گوشزد کردم که باید مهاجمان را تغذیه کنیم و خیلی عقب ننشینیم. در نیمه دوم نمایش خیلی بهتری از خود ارائه کردیم. متوجه هستم که اینها مسابقاتی هستند که در آنها تنش و آنچه در معرض خطر است را حس می‌کنید.

گتوسو در خصوص بازی در ورزشگاه خانگی آتالانتا (نیوبالانس آره‌نا واقع در شهر برگامو) تأکید کرد: تصمیم برای بازی در ورزشگاه کوچک‌تر عاقلانه بود چون اگر در یک ورزشگاه بزرگتر با 70 هزار نفر تماشاگر بازی می‌کردیم، باور کنید که 30 درصد از تماشاگران حاضر در ورزشگاه در پایان نیمه اول شروع به هو کردن تیم می‌کردند، انتخاب برگامو، کار درستی بود. هواداران به ما کمک کردند و با عدم فشار آوردن بیشتر به بازیکنان، نقش اساسی در کسب این پیروزی داشتند.

ایتالیا که حالا تنها یکقدم تا رسیدن به جام جهانی 2026 فاصله دارد، باید خود را برای رویارویی با بوسنی و هرزگوین آماده کند، دیداری که در تاریخ 11 فروردین در ورزشگاه بیلینو پولیه واقع در شهر زنیکای بوسنی و هرزگوین برگزار خواهد شد.

آتزوری در دو دوره اخیر جام جهانی (2018 و 2022) غایب بوده، به همین خاطر فشار زیادی روی شاگردان گتوسو برای بازگشت به این رقابت‌ها وجود دارد.

انتهای پیام/