به گزارش خبرگزاری تسنیم از رشت، شب‌های میدان شهدای ذهاب رشت این شب‌ها بوی دیگری می‌دهد؛ بویی از امید، از رنگ، از آینده‌ای که ترسیم شده در ذهن‌های با ایمان و در حال زاده شدن است. 

در میان جمعیت‌های شبانه میدان که برای یاد و نام‌های شهدای وطن گرد آمده‌اند، کودکانی دیده می‌شوند که با کاغذهای نقاشی و مدادهای رنگی در دستان کوچکشان ترسیم کننده آینده ایران هستند. 

این کودکان نه مهمان این شام‌شب‌ها، که میزبانان آینده‌اند، در گوشه گوشه میدان شهدای ذهاب رشت، تابلوی زنده‌ای از خیال‌پردازی کودکان ایرانی را می‌بینید که روی کاغذهای سفید نقاشی می‌کشند از آسمان‌های آبی، خانه‌های سرسبز، پرچم‌های قرمز و سفید و سبز، و دستان‌هایی که به آسمان می‌رسند؛ همه و همه را می‌توان در آثار آن‌ها دید. 

کودکی حدودا هفت‌ساله در حالی که مدادش را روی کاغذ فشار می‌دهد، می‌گوید: من می‌خواهم سرباز بکشم که تفنگ دارد. 

کودکی دیگر، در هشت سالگی، می‌گوید: من دارم کوه و جنگل سبز میکشم و بچه‌هایی که در حال بازی هستند. 

کودکی پنج‌ساله در حالی که نقاشی پرچم می‌کشد، می‌گوید: می‌خواهم پرچم ایران را بکشم بزرگ ولی جا نمیشه در کاغذ. 

کودک دیگری که مدادرنگی سبز در دست دارد می‌گوید: می‌خواهم موشک سجیل بکشم، به سختی تلفظ می‌کند اما می‌داند چه می‌خواهد بکشد. 

مادری راهنمای فرزندش در نقاشی کشیدن است و می‌گوید: وقتی این بچه‌ها را می‌بینم، می‌فهمم که آینده دست ما است و شوق آمدن در این اجتماع برایم صدچندان می‌شود. 

این شب‌های نقاشی، نماد پیوند نسل‌هاست، کودکانی که رویاهایشان را روی کاغذها ترسیم می‌کنند، همان‌هایی هستند که فردا می‌آیند و آن رویاها را به واقعیت تبدیل می‌کنند. 

پرچم‌هایی که می‌کشند، نه‌تنها نماد کشور، بلکه نماد اعتماد و ایمان آن‌ها به آینده این دیار است، شب‌های ایران، این‌گونه شب‌هایی هستند که آینده در آن‌ها متولد می‌شود. کودکانی که با رنگ‌هایشان، با قلم‌هایشان، با خیال‌هایشان در خیابان‌های ایران می‌نویسند: ما می‌آییم، ما می‌آییم، ما آینده ایرانیم. 

این نقاشی‌ها در قلب مردم ثبت می‌شود و این‌گونه است که هر شب، در هر شهر، در هر خیابان، کودکانی طلوع امید ایران را نقاشی می‌کنند. 

کودکان در شب‌های ایران، مثل ستارگانی می‌درخشند، نه برای دیده شدن، که برای روشن کردن مسیر، نه برای خود، که برای مردم. نه برای امروز، که برای فردا، آن‌ها هستند که تاریخ را می‌سازند.

این کودکان امروز نقاشی می‌کشند، فردا می‌آیند و آن نقاشی‌ها را به واقعیت تبدیل می‌کنند، امروز رویا دارند، فردا رویاها را زندگی می‌کنند، امروز رنگ می‌زنند، فردا جهان را رنگ می‌کنند. 

این حرکت فرهنگی پیامی روشن برای نسل جوان ارسال می‌کند: آینده در دستان کسانی است که امروز رویا می‌پندارند. این کودکان با نقاشی‌هایشان نماد امید و آینده‌ای روشن برای این سرزمین هستند. 

این حرکت فرهنگی در شب‌های اخیر، نمادی از مشارکت نسل جوان در زندگی اجتماعی و فرهنگ‌سازی مثبت بود. کودکان با آثار خود نه‌تنها برای خود، بلکه برای کل جامعه پیامی امیدبخش ارسال کردند. این حرکت می‌تواند الگویی برای مشارکت‌های اجتماعی باشد. 

انتهای پیام/