به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم ایو دالدر، تحلیلگر ارشد مسائل بین‌الملل و سفیر پیشین آمریکا در ناتو در یادداشتی برای نشریه پولیتیکو نوشته است که تصمیم دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای پیوستن به جنگ اسرائیل علیه ایران، از اشغال عراق در سال 2003 نیز بزرگ‌تر و فاجعه‌بارتر است. 

به گفته او، این جنگ نه‌تنها پیامدهای فوری و گسترده‌ای برای منطقه و اقتصاد جهان دارد، بلکه تبعات آن برای جایگاه آمریکا در جهان و رقابت با چین و روسیه بسیار عمیق‌تر از جنگ عراق خواهد بود.

دالدر تأکید می‌کند که جنگ عراق با تصور سقوط سریع صدام حسین آغاز شد، اما در جنگ با ایران، ترامپ تصور می‌کرد صرفاً با حملات هوایی می‌توان حکومت را سرنگون کرد.

 در حالی که بوش برای اشغال عراق از نیروی زمینی استفاده کرد، ترامپ چنین نکرد و اکنون به جایی رسیده که مقامات اطلاعاتی آمریکا خودشان می‌گویند حکومت ایران همچنان «پابرجا» مانده است.

از نظر دالدر، نتیجه این اشتباه استراتژیک در ایران بسیار خطرناک‌تر از عراق است. دولت ایران اکنون تمرکز خود را بر آسیب زدن به آمریکا و متحدانش گذاشته و با حملات موشکی و پهپادی، تأسیسات انرژی را هدف قرار داده و تنگه هرمز را عملاً بسته است.

 او این بحران را بزرگ‌ترین اختلال در تاریخ عرضهٔ نفت و گاز جهان توصیف می‌کند که اقتصاد تمام کشورها را برای ماه‌ها و سال‌ها تحت تأثیر قرار خواهد داد.

نکتهٔ دیگری که دالدر به آن اشاره دارد، تفاوت در رویکرد واشنگتن نسبت به متحدانش است. دولت بوش برای جلب حمایت متحدان در جنگ عراق تلاش کرد، اما ترامپ نه‌تنها متحدان آمریکا را در جریان تصمیم خود قرار نداد، بلکه پس از بسته شدن تنگه هرمز از آنها خواست ناوهای خود را برای اسکورت کشتی‌ها اعزام کنند.

 به گفته او، این رفتار باعث شده متحدان آمریکا دیگر نتوانند به واشنگتن اعتماد کنند و این آسیب به روابط فراتر از چیزی است که جنگ عراق بر جای گذاشت.

دالدر در بخش دیگری از تحلیل خود می‌گوید بزرگ‌ترین تفاوت میان دو جنگ در جایگاه قدرت‌های رقیب در زمان وقوع آنهاست. 

در زمان حمله به عراق، روسیه و چین هنوز قدرت‌های بزرگی محسوب نمی‌شدند، اما اکنون چین رقیب جدی آمریکاست و روسیه درگیر بزرگ‌ترین مناقشهٔ نظامی اروپا از زمان جنگ جهانی دوم. به باور او، این دو کشور برندگان اصلی جنگ با ایران هستند.

روسیه از افزایش قیمت نفت روزانه بیش از 150 میلیون دلار درآمد اضافی کسب می‌کند تا هزینه‌های جنگی خود را تأمین کند.

 آمریکا نیز در تلاش برای کنترل قیمت بنزین، تحریم‌های روسیه را کاهش داده است. در همین حال، اوکراین بدون تجهیزات پیشرفتهٔ دفاعی که اکنون به اسرائیل و کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس ارسال می‌شود، در برابر حملات روسیه تنها مانده است.

چین نیز از این وضعیت بهره می‌برد. نیروهای نظامی آمریکا از جمله یک ناوگان حامل هواپیما، سامانهٔ دفاع موشکی از کرهٔ جنوبی و یک گروه اعزامی از ژاپن، از منطقهٔ هند-اقیانوسیه به خاورمیانه منتقل شده‌اند و احتمالاً ماه‌ها در آنجا باقی خواهند ماند. 

دالدر خاطرنشان می‌کند که هرچند اختلال در عرضهٔ نفت و گاز برای چین نیز مسئله‌ای کوتاه‌مدت است، اما پکن با تکیه بر گذار سریع به انرژی‌های تجدیدپذیر و همسویی نزدیک با روسیه، خود را برای مقابله با آینده آماده کرده است.

ایو دالدر در پایان می‌نویسد که اگرچه بوش و ترامپ هر دو با شعار اجتناب از جنگ‌های بیهوده وارد کاخ سفید شدند، اما هر دو گرفتار توهم قدرت آمریکایی شدند. 

او نتیجه می‌گیرد که آمریکا در زمان جنگ عراق قدرت کافی برای جبران آسیب‌ها را داشت، اما جنگی که امروز در ایران در جریان است، ایالات متحده را چنان تضعیف خواهد کرد که بخش عمدۀ قدرت، نفوذ و جایگاه بین‌المللی خود را از دست خواهد داد و در آینده در برابر رقبای قدرتمند خود تنها خواهد ماند.

انتهای پیام/