به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در روزهایی که نیروهای امدادی و داوطلبان مردمی بی‌وقفه در صحنه‌اند، حضور چهره‌های شناخته‌شده نیز رنگ تازه‌ای گرفته است؛ حضوری که از قاب‌های مجازی عبور کرده و در میدان عمل معنا یافته است. 

با این حال برخی چهره‌های شاخص هنوز ترجیح داده‌اند سکوت کنند؛ سکوتی که در چنین روزهایی برای مردم قابل درک نیست.

این روزها موج‌های تهدیدآمیز فضای مجازی دیگر کارایی گذشته را ندارند. بسیاری از چهره‌ها دریافته‌اند که فشارهای آنلاین، قضاوت‌های لحظه‌ای و هجوم کامنت‌های عصبی نمی‌تواند جای مسئولیت انسانی را بگیرد. همین درک باعث شده آن‌ها قدم از دایره ترس بیرون بگذارند و انتخاب کنند که در کنار مردم باشند، جایی که رفتار واقعی اهمیت دارد نه جنجال‌های زودگذر.

در میدان بحران است که همراهی معنا پیدا می‌کند، نه بعد از فروکش‌کردن ماجرا. آنچه مردم انتظار دارند، حضور واقعی است؛ همان حضوری که با یک لبخند ساده می‌تواند بخشی از خستگی امدادگران را سبک کند. 

جامعه حالا بیش از همیشه چشم‌به‌راه چهره‌هایی است که سال‌ها مورد حمایت همین مردم بوده‌اند.

بغض پردیس احمدیه هنگام دیدار با امدادگران، شوخی‌های روحیه‌بخش مهران غفوریان در جمع آتش‌نشان‌ها، همراهی نعیمه نظام‌دوست، وحید رهبانی، شهرزاد کمال‌زاده و سجاد بابایی و دیگران، تصویری روشن از همبستگی ساخته است؛ تصویری که مردم آن را «حضور واقعی» می‌دانند نه «واکنش مجازی».

با وجود نقدها، بسیاری از این چهره‌ها تصمیم گرفته‌اند کنار مردم بایستند و اجازه ندهند موج‌های مقطعی فضای مجازی، وظیفه اجتماعی‌شان را کم‌رنگ کند. عمل می‌ماند، نه پست‌ها و جملاتی که پس از عبور بحران منتشر می‌شود.

افکار عمومی این روزها صریح است: زمان سکوت نیست. اعتبار چهره‌ها در همین لحظه‌ها شکل می‌گیرد. امید می‌رود دیگرانی که هنوز مرددند، پیش از دیر شدن قدم در میدان بگذارند؛ چون پس از آرام‌شدن اوضاع، نگاه مخاطبان دگرگون شده خواهد بود.

انتهای پیام/