خبرگزاری تسنیم ـ ابراهیم شریفی*؛ پیام نوروزی 1405 رهبر عزیزمان را می‌توان نمونه‌ای روشن از تلفیق دو عنصر مهم در رهبری اجتماعی دانست؛ شور و عاطفه انسانی در کنار شعور، عقلانیت و تدبیر راهبردی. درنگی بر این پیام داشته‌ام که نکاتم را با شما بزرگواران به اشتراک می‌گذارم.

سوگ و عاطفه جمعی؛ رهبر عزیزمان با کاربرد واژه‌هایی مانند «پدر مهربان»، «چشمانی اشکبار»، «قلوب محزون و شکسته»، «حسرت فراوان» پیام را از سطح گزارش و پیام سیاسی به سطح «سوگنامه جمعی» بردند؛ حتی شهدا را نه فقط عامل پیروزی یا سرمایه استراتژیک بلکه موضوع «محبت و دلتنگی» و «پیوند عاطفی» معرفی کردند.

محبت اجتماعی و تنظیم احساسات نوروزی؛ رهبر عزیزمان در اوج عزا، مردم را از شادی منع نمی‌کند؛ این پیام عاطفی ظرافتی دارد. توصیه می کنند که مردم در فضای غم، شادی‌های حلال خودشان را داشته باشند؛ این شادی، بی‌وفایی به شهدا نیست بلکه با دعای شهدا همراه می‌شود.

عقلانیت اقتصادی و تدبیر

اقتصاد نه به‌عنوان شعار ارزشی بلکه به‌عنوان جبهه جنگ اقتصادی و ابزار دفاع و پیشروی تعریف می‌شود و معیشت به درستی با امنیت ملی گره می‌خورد.

رهبری شنوا؛ از تجربه میدانی تا تصمیم عقلائی

این بخش از نامه رهبر جوان‌مان نوید ترجیح تجربه زیسته مردم بر داده‌های رسمی است. تصمیمی مبتنی بر شنیدن دردها و نقدهای واقعی مردم باشد.

جمع عاطفه و عقلانیت در توصیه‌های رفتاری

شروع دید و بازدید با تکریم شهدا یعنی ریشه‌دار کردن مناسبات عاطفی محلی در یاد شهدا است. رهبر عزیزمان عملاً مدیریت مناسک انجام می‌دهند. به جای لغو کلی شادی، آن را در قالبی نمادین و همدلانه تنظیم می‌کنند. این تلاش برای جلوگیری از دو افراط است: شادی بریده از غم یا عزایی که حیات اجتماعی را می‌خشکاند.

خدای عزیزم را به خاطر داشتن چنین رهبری جامع در ادامه مسیر نورانی امام راحل و امام شهیدمان بارها شاکر بودم و هستم و خواهم بود.

*دکتری فلسفه‌ی اخلاق

انتهای پیام/