به گزارش خبرگزاری تسنیم از سمنان، ساعت 10 صبح دومین روز از سال 1405 در حالی که بهار تازه از راه رسیده بود، معراج شهدای سمنان میزبان بدرقه‌ای دیگر شد، بدرقه پنج شهید والامقامی که در حمله ددمنشانه دشمنان آمریکایی-صهیونیستی به استان، دعوت حق را لبیک گفته بودند.

هنوز ساعتی به آغاز مراسم نمانده بود که خیابان‌های منتهی به معراج شهدای بلوار سعدی پر از جمعیت شد. مردم سمنان که دیشب تا دیروقت با پیکر این شهدا وداع کرده بودند، امروز دوباره به صحنه آمده بودند تا در تشییع آنان، آخرین بدرقه را به جای آورند. بوی بهار با بوی گل و اشک در هم آمیخته بود و فضای معراج را آکنده از حال و هوایی دیگر کرده بود.

ساعت 10 صبح بود که پنج تابوت پوشیده در پرچم سه‌ رنگ ایران، در میان جمعیت جای گرفت. هر تابوت قصه‌ای از یک عشق را روایت می‌کرد. شهید حجت‌الاسلام محمد قدرتی، روحانی والامقامی که در راه اقامه نماز جمعه به شهادت رسید. شهید امیرحسین دلاویز از درجزین، شهید مهدی حامدی از مهدیشهر، شهید رضا دوست‌محمدی که در شهمیرزاد به فیض شهادت نائل آمد و شهید رحیم کتوکی که در این دیار به آرزویش رسید.

تشییع از معراج شهدا به سمت میدان امام خمینی(ره) برگزار شد. جمعیت موج می‌زد و هر کس می‌خواست سهمی در این بدرقه داشته باشد. پیرمردها با عصا، زنان با کودکان در آغوش، نوجوانان با پرچم‌های سه‌رنگ و جوانان با سربندهای یا زهرا(س)، همه یکصدا با شهدای خود عهد می‌بستند.

در میان جمعیت زن میانسالی با چادر مشکی، گل‌های سفیدی بر تابوت شهید قدرتی می‌پاشید. از او پرسیدم این شهید را می‌شناختی؟ اشک‌هایش را پاک کرد و گفت: حاج آقا قدرتی مدت‌ها برایمان از صبر می‌گفت. امروز خودش صبر را به ما آموخت. آمدیم تا به او بگوییم که راهش را ادامه می‌دهیم.

پیرمردی که با عصا خود را به جمعیت رسانده بود، نفس‌زنان می‌گفت: از خیرآباد آمدم. شنیدم امروز تشییع شهداست، نمی‌توانستم نیایم. این شهدا برای همه ما عزیزند.

در طول مسیر تشییع موکب‌های مردمی برپا بود و چای و خرما و شربت بین عزاداران توزیع می‌شد. یکی از خادمان که مشغول توزیع شربت بود، می‌گفت: امروز دومین روز بهار است. عید است، اما دل ما در سوگ این شهدا می‌سوزد. این شربت را به یادشان می‌دهیم و برایشان طلب آمرزش می‌کنیم.

دختر نوجوانی با چادر مشکی، پرچم کوچکی در دست داشت و در کنار تابوت شهید مهدی حامدی قدم برمی‌داشت. از او پرسیدم چند سالت است؟ گفت: 16 سال. عضو تشکل دانش‌آموزی پیشتازان هستم. امروز با دوستانم آمدیم تا به این شهدا بگوییم که نسل جوان فراموششان نمی‌کند.

محمدجواد کولیوند، استاندار سمنان و جمعی از مدیران دستگاه‌های اجرایی استان نیز در میان جمعیت حضور داشتند و با مردم در این بدرقه همراهی می‌کردند. حضور آنان در کنار مردم، پیام وحدت و همدلی را به خوبی به تصویر می‌کشید.

ساعت از 11 صبح گذشت و جمعیت به میدان امام خمینی(ره) رسید. فریاد «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» از حلقوم هزاران نفر برخاست و فضای میدان را پر کرد، اما در میان این شعارها، صدای «انتقام، انتقام» نیز شنیده می‌شد؛ خواست مردمی که خون شهدایشان هنوز بر زمین سرد نشده بود.

پدری با دو پسر نوجوانش در میان جمعیت دیده می‌شد. از او پرسیدم چرا بچه‌ها را به این مراسم آورده‌ای؟ نگاهی به پسرانش کرد و گفت: می‌خواهم از همین حالا یاد بگیرند که برای چه باید ایستاد. می‌خواهم بدانند که شهادت چه مقامی دارد و دشمن چه چهره‌ای.

حجت‌الاسلام والمسلمین مرتضی مطیعی، نماینده ولی‌فقیه در استان و امام جمعه سمنان، بر پیکر این شهدای والامقام نماز اقامه کرد. جمعیت صف‌های طولانی را پشت سر امام جمعه تشکیل دادند و با چشمانی اشک‌آلود و دل‌هایی آکنده از ایمان، بر پیکر این عزیزان نماز خواندند.

در گوشه‌ای از میدان، پیرمردی ایستاده بود و اشک می‌ریخت. جلو رفتم و گفتم: پدرجان، چه شده است؟ گفت: از روستای لاسجرد آمده‌ام. من این شهدا را نمی‌شناختم، اما می‌دانم که آنها برای من و تو و همه ما جان دادند. نمی‌توانستم نیایم.

ساعت از 12 ظهر گذشت و مراسم تشییع به پایان رسید. جمعیت آرام آرام پراکنده می‌شد، اما اشک‌ها و دعاها همچنان بر لب بود. پنج تابوت راهی گلزار شهدا شدند تا در جوار دیگر شهیدان آرام بگیرند و مردمی که آمده بودند، با دلی پر از اندوه و امید، به خانه‌هایشان بازگشتند.

امروز سمنان در دومین روز بهار، شاهد صحنه‌ای بود که در تاریخ این شهر ثبت خواهد ماند. مردمی که نه از سر تکلیف که از سر عشق آمده بودند تا با شهدای خود عهد ببندند و به دشمنان بگویند که هر چه بیشتر بکشند، ما بیشتر می‌ایستیم. گویی آنان با حضور خود یک پیام را فریاد زدند: بهار می‌آید و ما در بهار هم عزاداریم.

عید می‌رسد و عید ما در سایه شهدا، رنگ حماسه می‌گیرد و ما تا آخر ایستاده‌ایم.

انتهای پیام/363/