به گزارش دفتر منطقه‌ای خبرگزاری تسنیم، سیاست خارجی هیئت حاکمه افغانستان در سال 1404 شاهد تحول‌های قابل توجهی بود. مقامات ارشد طالبان، از جمله عبدالغنی برادر، ابراهیم صدر و نورالدین عزیزی، در نشست‌های سازمان همکاری اقتصادی (ایکو) در جمهوری آذربایجان، ایران و ترکیه حضور یافتند؛ مشارکت‌هایی که نشان‌دهنده تلاش کابل برای تقویت پیوندهای اقتصادی و منطقه‌ای بود.

مهر ماه سال 1404 امیرخان متقی، وزیر خارجه حکومت طالبان، برای نخستین بار به‌عنوان عضو رسمی در هفتمین نشست مشورتی «فرمت مسکو» درباره افغانستان شرکت کرد و همچنین در نشست‌های سازمان همکاری اسلامی و مجمع گفتگوی تهران حضور یافت. متقی در این نشست‌ها تأکید کرد که افغانستان باید به جای میدان رقابت قدرت‌ها، به مرکز همکاری‌های منطقه‌ای تبدیل شود.

دیپلماسی چندجانبه و میزبانی کابل

کابل در سال 1404 میزبان نشست‌های چندجانبه مهمی بود. از جمله نشست سه‌جانبه وزیران خارجه افغانستان، ازبکستان و پاکستان در تیر ماه و همچنین نشست سه‌جانبه چین، افغانستان و پاکستان. با این حال، بخشی از تعامل‌های بین‌المللی بدون حضور مستقیم طالبان انجام شد و موضوعاتی مانند حقوق بشر، حقوق زنان، تشکیل حکومت فراگیر و کمک‌های بشردوستانه محور بحث‌ها بود، مسائلی که همچنان مانع اصلی در مسیر به‌رسمیت‌شناسی بین‌المللی به شمار می‌روند.

جورجت گانیون، سرپرست هیئت معاونت سازمان ملل در افغانستان، در نشست شورای امنیت سازمان ملل اعلام کرد: با حمایت شورا می‌توانیم پل‌های تعامل ایجاد کرده و به افغانستانی صلح‌آمیز، ادغام‌شده در جامعه جهانی و متعهد به حقوق بشر دست یابیم.

روابط دوجانبه و افزایش سفرهای خارجی

به گزارش «طلوع نیوز»، سفرهای خارجی مقامات طالبان در سال 1404 به حدود 100 سفر رسمی به کشورهای منطقه و فرامنطقه رسید. برای نخستین بار، وزیران خارجه، بهداشت و صنعت و تجارت به هند سفر کردند. همزمان هیئت‌های بلندپایه از آمریکا، انگلیس، پاکستان، ایران، ازبکستان، قزاقستان، چین و سازمان ملل وارد کابل شدند. کابل همچنین در 25 آبان میزبان یکی از کم‌سابقه‌ترین سفرهای دیپلماتیک تاجیکستان در سال‌های اخیر بود.

رزماری دی‌کارلو، معاون دبیرکل سازمان ملل درباره تعامل با هیئت حاکمه افغانستان گفت: جامعه جهانی خواهان پیشرفت افغانستان است، اما تأکید دارد که تعهدهای جهانی باید رعایت شود، از جمله احترام به منشور سازمان ملل و پایبندی به پیمان‌هایی که افغانستان طی سال‌ها به آن‌ها پیوسته است.

گسترش نمایندگی‌های دیپلماتیک

در سال 1404، شمار نمایندگی‌های فعال حکومت طالبان در خارج از افغانستان به بیش از 40 مورد رسید و حدود 20 نمایندگی خارجی در کابل فعال بودند. معرفی دیپلمات‌ها به سفارت‌های افغانستان در نروژ، سوئیس، آلمان و هند و تحویل اعتبارنامه سفیر افغانستان به ولادیمیر پوتین، نشان‌دهنده گسترش نسبی تعاملات دیپلماتیک بود.

ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در این زمینه گفت: ما علاقه‌مندیم افغانستان به‌عنوان کشوری متحد، مستقل و صلح‌آمیز، عاری از جنگ، تروریسم و قاچاق مواد مخدر باشد.

با این حال، برخی محدودیت‌ها ادامه دارد؛ از جمله تعلیق فعالیت سفارت افغانستان در استرالیا و توقف فعالیت‌های سفارت در ژاپن، که نشان‌دهنده محدودیت‌های موجود در برخی حوزه‌ها است.

تحولات مرتبط با رهایی زندانیان و واکنش‌ها

در 28 شهریور 1404، یک زوج انگیسی که در افغانستان زندانی بودند، آزاد شدند و 9 روز پس از آن، امیر امیری، شهروند افغان-آمریکایی، نیز توسط طالبان آزاد شد.

در همین سال، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، از بازپس‌گیری پایگاه هوایی بگرام خبر داد که با واکنش تند طالبان، چین و روسیه مواجه شد.

فصیح‌الدین فطرت، رئیس ستاد ارتش طالبان در واکنش به این درخواست و تهدیدهای ترامپ تصریح کرد: این را به مردم افغانستان اطمینان می‌دهیم حتی یک وجب خاک خود را معامله نخواهیم کرد، این اصلاً امکان‌پذیر نیست.

جمع‌بندی: توسعه روابط، اما تداوم چالش رسمیت

سال 1404 برای سیاست خارجی افغانستان سال افزایش تعامل منطقه‌ای و جهانی، گسترش سفرهای سیاسی و تقویت نمایندگی‌های دیپلماتیک بود. مقامات طالبان این روند را نشانه‌ای از حرکت افغانستان به‌سوی تعامل گسترده‌تر با جهان می‌دانند، هرچند چالش‌های بین‌المللی و مسئله رسمیت یافتن هیئت حاکمه افغانستان همچنان پابرجاست.

انتهای پیام/.