به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، ابتدای انقلاب اسلامی، هم‌زمان شد با ترور نیروهای تأثیرگذار در جریان‌بخشی و ساختار سازی و نظریه‌‌پردازی برای اضلاع مختلف انقلاب اسلامی شهید مطهری و شهید مفتح، که هر دو از نظریه پردازان انقلاب اسلامی بودند، دو شهید سال 58 هستند که به فاصله چندماه به شهادت رسیدند.

شهید رجایی رئیس جمهور و شهید باهنر نخست‌وزیر با فاصله دوماه بعد از ترور شهید بهشتی و 72 نفر از مسئولان دولتی و قضایی و مجلسی، همگی در سال 1360 شهید شدند. همچنین، این ترورها همزمان بود با دفاع مقدس 8 ساله، که هر روز از جبهه‌ها شهید می‌آوردند و تشییع شهدا به یکی از کارهای روزانه مردم تبدیل شده بود.

در آن ایام، جمهوری اسلامی نهال نورسی بود که هنوز ریشه‌هایش به قوت امروز نبود و ساختارش تازه در حال شکل‌گیری بود و به هیچ عنوان به جمهوری اسلامی امروز، از جهت استحکام و قدرت اقتصادی و سیاسی و نظامی، شباهتی نداشت.

ولی کشور به برکت همین خون‌های پاک و به برکت حضور مومنانه و باشکوه مردم در میدان حفظ شد. پس در مورد شهادت‌ها نگران نباشیم حتی به اندازه یک سر سوزن؛ در این شهادت‌ها برکاتی است که بعدها متوجه خواهیم شد بعون‌الله جمهوری اسلامی در دوران استحکام ریشه‌های خود است و خدا را شکر!

ایران توسط مسئولینی اداره می‌شده که لایق شهادت بودند به زودی کار به دست جوانانی خواهد بود که هیچکس حسابشان هم نمی‌کرد؛ سرعت اوج‌گیری انقلاب به قدری بالا خواهد رفت که تاریخ مبهوت بماند در نزدیکی قله، ان‌شاءالله تقویت مجدد می‌شویم با مدیران جوان و رشید اینجاست که باید یک‌بار دیگر، به این سخن گوهربار امیرالمؤمنین علیه‌السلام نظر افکنیم.

در حکمت 84 نهج‌البلاغه آمده است که یکی از فرماندهان امیرالمؤمنین علیه‌السلام به حضرت یادداشت کوتاهی فرستاد که اکثر یارانم به شهادت رسیدند.

حضرت در حاشیه‌ نامه‌اش با این جمله‌ کوتاه به او آرامش دادند: «بَقِيَّةُ اَلسَّيْفِ أنمی عَدَداً وَ أَكْثَرُ وَلَداً باقیماندهٔ از یاران شهید، پرتعدادتر و روینده‌تر هستند».

نویسنده: حجت‌الاسلام دکتر سید احمد غفاری‌ قره‌باغی، عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران

انتهای پیام/