به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم،  ادعای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا مبنی ‌بر اینکه تجمعات ایران در شهرها ساخته هوش مصنوعی است، ناراحت‌کننده بود! ما مدت‌ها تصور می‌کردیم از دنیای هوش مصنوعی جامانده‌ایم، حالا ترامپ به ما فهماند که نه‌تنها عقب نیستیم، بلکه 18 روز است با هوش مصنوعی تجمعات میلیونی زیر بمب و موشک می‌سازیم، تنگه هرمز می‌بندیم، موشک و پهپاد می‌سازیم و بعد با یک پرامپت ساده پرتابه‌ها را از چندلایه پدافندی به قلب اهداف می‌کوبیم، سوخت‌رسان می‌زنیم و بعد به هوش مصنوعی می‌گوییم: «سامانه‌های راداری پدافند‌های یک میلیارد‌دلاری آمریکا در منطقه را بزن» و بلافاصله بوم! اینجا هوش مصنوعی می‌پرسد «هی ایران! دستوراتت را انجام دادم؛ اگر بخواهی می‌توانم تنگه باب‌المندب را هم برایت ببندم یا اوکراین را به دلیل اعلام آمادگی برای ورود به جنگ، با جنگ واقعی آشنا کنم.» 

آبروریزی ترامپ برای دفاع از نتانیاهو

«ملت ترور»، «ملت نفرت» و حالا «ملت هوش‌مصنوعی»، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا ملت ایران را این‌گونه می‌بیند. او بامداد روز گذشته (دوشنبه 25 اسفند) خطاب به خبرنگاران گفت: «آیا می‌دانستید که تجمع 250 هزار نفری ساختگی بود؟ کسی می‌داند که 250 هزار نفر حاضر نیستند دور هم جمع شوند و بگویند خامنه‌ای چقدر عالی است.» این دقیقاً همان خطای محاسباتی است که نظام ایران بارها درباره‌اش به آمریکا هشدار داده بود. خطایی که باعث شد جنگی که ترامپ انتظار داشت 4 روزه تمام شود، حالا به بیستمین روز خود نزدیک می‌شود.

ترامپ در این جنگ اهداف و ریزاهداف مختلفی تعریف کرد تا به محض به ثمرنشستن حداقل یکی از آنها، اعلام پیروزی کند و مدال پلاستیکی دیگری به دیوار اتاق طلایی‌اش آویزان کند. این روزها اما واقعیات میدانی بیشترین نبرد را با اصحاب اپستین دارد.  ترامپ این حرف‌ها را درست دو روز بعد از انتشار ویدئوی تولیدشده توسط هوش مصنوعی از سخنرانی نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی منتشر کرد که با واکنش‌های زیادی از سوی کاربران روبه‌رو شده بود. موضوعی که نشان می‌دهد رئیس‌جمهور آمریکا بار دیگر به خاطر منافع صهیونیست‌ها خود را مضحکه عام و خاص کرده است. 

دیپلماسی التماسی پشت تنگه

تنگه هرمز، امروز به صحنه «دیپلماسی التماسی» واشنگتن تبدیل شده است. دونالد ترامپ که هنوز مدعی نابودی زیرساخت‌های ایران است، حالا دست به دامان کشورهایی شده که تا دیروز آنها را تحقیر می‌کرد. ترامپ از چین، ژاپن، فرانسه و کره جنوبی برای اعزام ناو جنگی به منطقه درخواست کمک کرده، موضوعی که از سوی سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، «گدایی امنیت» توصیف شد. از سوی دیگر، آمریکا که مدعی بود به تنهایی پلیس جهان است، حالا برای بازگشایی مسیری که خودش با حماقت‌هایش مسدود کرده، به دنبال شریک جرم می‌گردد. 

پاسخ متحدان به این فراخوان اما تیر خلاصی بر اعتبار باقی‌مانده آمریکا بود. فرانسه به سرعت و به صورت رسمی هرگونه گزارش مبنی‌ بر اعزام ناو را تکذیب کرد تا نشان دهد حاضر نیست در قمارِ بازنده ترامپ شریک شود. ژاپن با وجود وابستگی شدید به انرژی منطقه، اعلام کرد «موانع قانونی بسیار بالایی» برای اعزام نیرو دارد و باید با احتیاط شدید عمل کند. استرالیا متحد همیشگی واشنگتن نیز به صراحت از اعزام کشتی جنگی سر باز زد. حتی چین که ترامپ مستقیماً از آن نام برده بود، با خونسردی ضمن دعوت به آرامش، ریشه اصلی بحران را در عملیات نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل دانست و به این ترتیب، مسئولیت حل بحران را به گردن خود ترامپ انداخت. 

فرض کن این موشک‌ها هوش مصنوعی‌اند

برای درک فروپاشی دستگاه محاسباتی غرب، باید هر یک از ادعاهای واشنگتن را در برابر واقعیت‌های سخت روز هجدهم جنگ کالبدشکافی کرد. این تضاد، داستانی از شکست یک امپراتوری در برابر حقیقت عریان است. در حوزه هسته‌ای و موشکی، روایت رسمی پنتاگون بر پایه «نابودی کامل توان تهاجمی ایران» بنا شده بود؛ اما حقیقت میدانی با شلیک مستمر و بی‌وقفه موشک‌هایی که به سوی اهداف استراتژیک پرتاب می‌شوند، این ادعا را به سخره گرفته است. جالب اینجاست که علی‌رغم ادعای قبلی مبنی ‌بر بمباران مراکز حساس، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و آمریکا اعتراف کرده‌اند که حتی به یک گرم از مواد هسته‌ای ایران دسترسی پیدا نکرده‌اند. 

بیمه کشتی‌ها با هوش مصنوعی

در عرصه دریایی و امنیت هرمز، ترامپ از تسلط مطلق بر خلیج‌فارس دم می‌زد، اما واقعیت، دور شدن ناوگروه‌های آمریکایی از آب‌های جنوب ایران و انسداد کامل تنگه به روی کشتی‌های دشمن است. کار به جایی رسیده که آمریکا که روزی مدعی تأمین بیمه جهانی کشتیرانی بود، حالا با استیصال به کشتی‌های تجاری پیام می‌دهد «عبور از منطقه با مسئولیت شخصی خودتان است» و هم‌زمان از 7 کشور التماس می‌کند تا برایش عملیات مین‌روبی انجام دهند. این یعنی سقوط آزادِ قدرت تأمین امنیت که پایه اصلی هژمونی دریایی آمریکا بود. 

رژیم‌چنج با هوش مصنوعی

توهم «تغییر رژیم» و «سقوط شهرها» به سرعت در برابر تجمعات میلیونی ضدآمریکایی در روزهای قدس و مراسم بیعت با رهبر جدید انقلاب رنگ باخت. درحالی‌که اتاق‌های فکر واشنگتن منتظر بودند مردم ایران با گل و شیرینی از اشغالگران استقبال کنند، نه‌تنها چنین نشد، بلکه نظام ایران در اوج جنگ و از طریق مجلس خبرگان، فرایند انتخاب رهبری جدید را به سرعت به سرانجام رساند. این انتقال قدرتِ نهادمند و سریع، درحالی‌که دشمن تصور می‌کرد با ترور و بمباران دچار فروپاشی می‌شود، نشان‌دهنده عمق استراتژیک و ثبات نهادی است که فرسنگ‌ها با تصورات «هوش مصنوعی‌زده» ترامپ فاصله دارد. 

ادعای تصاحب منابع نفتی و کنترل بازار هم به نوسانات قیمت‌ها بدل شد. ترامپ مدعی بود که برای «تفریح» به جزیره خارک حمله کرده است، اما این تفریح گران‌قیمت، به قیمت توقف صادرات رقبای ایران و جهش قیمت بنزین در فلوریدا و تگزاس تمام شد. کارآمدی نظامی آمریکا فرسایش یافته و آنها مجبور شده‌اند پدافندهای خود را از پایگاه‌های حساس کره جنوبی فرا بخوانند تا شاید بتوانند جلوی باران موشک‌های «هوش مصنوعی» ایران را بگیرند. 

فرار به دنیای موازی

امروز، میدان جنگ پیامی «واقعی» برای قماربازان واشنگتن دارد. هیچ‌کدام از طرفین شاید توان یک جنگ ابدی را نداشته باشند، اما دست برتر با کسی است که واقعیت میدان را می‌فهمد، نه کسی که در توییتر برای خود دنیای موازی می‌سازد. درنهایت سؤال اینجاست که آیا نارضایتی‌های داخلی در میان پایگاه اجتماعی خود ترامپ، رد قاطع درخواست کمک‌ها به ترامپ از سوی دنیا و حتی ابراز نگرانی جمهوری‌خواهان هم با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند؟ 

منبع: فرهیختگان

انتهای پیام/