به گزارش خبرگزاری تسنیم از شهرکرد، در سراسر تاریخ اسلام، یک قاعدهٔ تکرارشونده و شگفت‌انگیز دیده می‌شود: پیروزی همیشه در گروِ کثرتِ نفرات و تجهیزات نبوده است.

 قرآن صریح می‌فرماید:  «كَم مِّن فِئَةٍ قَلِیلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِیرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ» (بقره، 249).  

این آیه یک سنت الهی است، سنتی که بارها در میدان‌های سخت، از جنگ بدر تا امروز، خود را نشان داده است.

در جنگ بدر، مسلمانان با کمترین عِده و عُده، در برابر دشمنی ایستادند که چند برابر آنان نیرو و سازوبرگ داشت. اما آنچه موازنه را تغییر داد، ایمان، توکل و حضور قلب بود.

 قرآن دربارهٔ آن روز می‌فرماید:  «وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ» (آل‌عمران، 123).  

یعنی پیروزی نه از قدرت ظاهری، بلکه از اتصال به قدرت مطلق برخاست.

در کنار ایمان، قرآن بارها بر عوامل مکمل پیروزی تأکید می‌کند: ایستادگی، نترسیدن، فرار نکردن و مغرور نشدن.  

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا لَقِیتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا»  (انفال، 45)  

و در جای دیگر هشدار می‌دهد که غرور، حتی پس از پیروزی، می‌تواند به شکست بینجامد؛ همان‌گونه که در اُحد، غفلت و دنیاطلبی برخی، مسیر میدان را تغییر داد. پس ثبات قدم و اخلاص، دو بال ماندگار نصرت الهی‌اند.

از صدر اسلام تا امروز، این حقیقت همچنان زنده است: ملتی که به خدا توکل کند، از یاد او غافل نشود، به وعده‌های الهی یقین داشته باشد و در سختی‌ها ایستادگی کند، شکست نمی‌خورد.

« إِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا… یُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم» اگر صبر و تقوا پیشه کنید، خداوند شما را یاری می‌دهد. (آل عمران، 125)

و این همان سرمایه‌ای است که هیچ قدرتی قادر به نابود کردنش نیست.

انتهای پیام/7540