به گزارش خبرگزاری تسنیم دفتر جزایر خلیج فارس، 25 اسفند، تنها یک روز در تقویم نیست. روزی است که واژه‌ی شهردار رنگی از ایمان، تعهد و روحیه‌ی جهادی به خود می‌گیرد؛به نام شهید مهدی باکری، مردی که مدیریت را نه در قالب عنوان و منصب، بلکه در قامت مسئولیت و خدمت معنا کرد.

روایات از دوران کوتاه اما ارزشمند شهرداری او در ارومیه تصویری روشن از یک مدیر مردمی ترسیم می‌کند؛ مدیری که در تاریکی شب، بی‌هیاهو و بی‌دوربین، به قلب محله‌های محروم می‌رفت تا ببیند مردم چگونه زندگی می‌کنند.

هیچ گزارش کتبی، هیچ جلسه رسمی، جای نگاه مستقیم او به رنج مردم را نمی‌گرفت. باور او این بود که شهردار باید درد شهر را لمس کند، نه فقط آن را در گزارش‌ها بخواند.

از پشت میز تا کوچه‌های خاکی

باکری باور داشت مدیریت واقعی از پایین‌ترین سطح شهر آغاز می‌شود. کنار کارگران خدمات شهری می‌ایستاد، زباله جمع می‌کرد، جوی‌ها را می‌دید، و خستگی را با مردم تقسیم می‌کرد. برای او، تمیزی خیابان‌ها فقط پروژه‌ای اداری نبود؛ نشانه‌ای از کرامت شهروندان بود.

او می‌گفت: اگر شهردار شهرش را نشناسد، نمی‌تواند برای آبادانیش تصمیم بگیرد. همین باور سبب شد نگاه انسانی به اداره شهر، از همان زمان در تاریخ مدیریت شهری ایران ماندگار شود.

از مدیریت شهر تا فرماندهی میدان

وقتی به جبهه رفت، همان منش مدیریتی را با خود برد. در میدان جنگ، مانند دوران شهرداری، جلوتر از نیروهایش حرکت می‌کرد. فرمانده‌ای نبود که دستور بدهد؛ در میان خاک و آتش، همراه و همدل رزمندگان بود.

او همان‌قدر که برای آسفالت شهر دل می‌سوزاند، برای خاک وطن نیز جان می‌داد. پیوند میان مدیریت و جهاد در وجود او به روشن‌ترین شکل ممکن تجلی یافت. پس از او، واژه‌ی شهردار دیگر فقط به معنای مسئولیت شهری نبود؛ به نماد خدمت، ایثار و پیشتازی تبدیل شد.

الگوی مدیریتی باکری؛ خادم نه حاکم

شهید باکری الگویی از مدیریتی به جا گذاشت که می‌توان آن را مدیریت خادمانه نامید. او اعتقاد داشت مدیر، صاحب شهر نیست؛ خدمتگزار آن است. چنین باوری اگر در تار و پود نظام شهری امروز جریان یابد، بسیاری از فاصله‌ها میان مردم و مدیران از بین خواهد رفت.

در روزگاری که مدیریت شهری گاه درگیر نمودارها، بودجه‌ها و جلسات است، بازگشت به نگاه مردمی و خاکی باکری می‌تواند چراغ راهی برای مدیران امروز باشد.

روحیه جهادی در قاموس مهدی باکری به معنای کار بیشتر با امکانات کمتر نبود؛ بلکه با عشق، تعهد و وجدان کاری، از دل محدودیت‌ها راه بسازی. این همان درسی است که شهرهای امروز نیز به آن نیاز دارند. مدیریت جهادی یعنی شهرداری نه صرفاً نهاد اجرایی، بلکه نهاد امید و اعتماد عمومی باشد.

پرسشی برای امروز

اکنون که 25 اسفند دوباره فرا رسیده، این روز فرصتی است برای بازاندیشی در معنای واقعی مدیریت شهری که آیا شهردار امروز ما تنها مدیر پروژه‌هاست؟ یا باید در کنار مردم، در خیابان‌ها و کوچه‌ها، لمس‌گر دردها و خالق امیدها باشد؟.

بازخوانی زندگی مهدی باکری پاسخی روشن دارد؛ مدیریت یعنی ایستادن در خط مقدم، چه در میدان جنگ و چه در مسیر خدمت به شهر.

روز شهردار یادآور آن است که شهر، صرفاً از آسفالت و سازه ساخته نمی‌شود؛ از ایمان، مسئولیت و محبت انسان‌ها ساخته می‌شود. مهدی باکری با زندگی‌اش نشان داد که می‌توان شهردار بود، بی‌آنکه از مردم فاصله گرفت؛ می‌توان مدیر بود، اما خادم ماند.

25 اسفند، روز شهردار، نه فقط یاد شهید باکری، بلکه یاد همه آنان است که با بازوان خدمت و دل‌های صادق، شهر را زنده و مردم را امیدوار نگه می‌دارند.

انتهای پیام/7558