آنجا که امید وظیفه میشود
- اخبار حوزه امام و رهبری
- 24 اسفند 1404 - 16:36
یادداشت تسنیم- طاهره موحدیپور
تاریخ انقلابها همواره در نقاط عطف و گردنههای سخت بازخوانی میشوند. نخستین پیام حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای رهبر معظم انقلاب در بحبوحه یکی از پیچیدهترین طوفانهای تاریخ معاصر ایران فراتر از یک بیانیه تسلیت یا ابراز همدردی، نقشه راه تمدنی و دکترین بقای ملی در عصر جدید بود. این متن را باید مانیفست استقامت هوشمندانه قلمداد کرد.
نخستین پرسشی که هر ذهن پرسشگری در مواجهه با این پیام مطرح میکند، پرسش از تصویری است که رهبری از آینده ترسیم کردهاند.
در حالی که جبهه استکبار با ترور فیزیکی و روانی به دنبال القای بنبست و فروپاشی نظام بود، پیام رهبر جدید تصویری روشن کنشگر و تهاجمی از آینده ارائه میدهد.
آینده در این پیام حاصل حرکتی پرنشاط خواهدبود. ایشان با تکیه بر سنتهای الهی، آینده انقلاب را پیوند خورده با ظهور تمدنی میبینند که از مسیر صبر فعال میگذرد. این تصویر نقطه مقابل یأس تحمیلی دشمن است؛ آیندهای که در آن ایران نه تنها از بحران عبور میکند بلکه با تکیه بر ذخایر استراتژیک و ایمان، به توازنی نوین در منطقه دست مییابد.
هندسه قدرت در این بیانیه بر یک تثلیث ناگسستنی استوار است: مردم، رهبری و ایمان. در تحلیل مفهومی متن، رهبری نقطه پرگار وحدت تعریف شده است.
ایشان قدرت ملی را نه صرفا در موشکها و تجهیزات بلکه در حضور مردم در میدان میبینند. پیام به وضوح تبیین میکند که پشت میدان، یعنی عقبه فکری و حمایتی جامعه سنگر اصلی است. نسبت میان مردم و رهبری در این پیام نسبتی امام و امتگونه است که در آن قدرت از لایههای زیرین باورهای مردمی میجوشد و در قله رهبری جهتدهی و هدایت میشود. این پیام مردم را صاحبان اصلی سفره انقلاب مینامد که با توکل و صبر ستونهای خیمه قدرت ملی را استوار نگه داشتهاند.
نشانههای تداوم مکتب امام خمینی (ره) و رهبر شهید در جایجای این متن مانند رگههای طلا در کوهستان میدرخشد. ارجاعات قرآنی به مفاهیم نصرت الهی «إن تَنصُرُوا اللهَ یَنصُرکُم» و ثبات قدم بازتولید همان روحیه خللناپذیر امام در دهه 60 است.
تداوم مکتب در این پیام در سه ساحت تجلی یافته است:
- عقلانیت انقلابی: پرهیز از تندرویهای بیبنیاد و در عین حال، سازشناپذیری در اصول.
- مردمباوری: تکرار این آموزه امام که مردم ولینعمت ما هستند.
- شهادتطلبی: نگاه به شهادت رهبر پیشین نه به عنوان یک ضایعه فلجکننده، بلکه به مثابه سوخت موتور پیشران انقلاب. ایشان نشان دادند که پرچم بر زمین نمیماند، زیرا این مکتب شخصمحور نیست، بلکه خدامحور است.
در بخش راهبردی پیام رهبر جدید پاسخی قاطع به فشارهای خارجی و تهاجمات نظامی است. ایشان با ظرافتی حکیمانه، جنگ کنونی را فراتر از تبادل آتش، بلکه جنگ ارادهها توصیف کردند.
راهبرد ترسیم شده، بر دو پایه اصلی استوار است:
الف) بازدارندگی همهجانبه: نه فقط در حوزه نظامی بلکه در حوزه اجتماعی و اقتصادی.
ب) تهاجم فکری: شکستن هیمنه پوشالی استکبار با تکیه بر غیرت ملی و ایمان مذهبی.
ایشان به صراحت بیان داشتند که هرگونه خطای محاسباتی دشمن با پاسخی پشیمانکننده مواجه خواهد شد اما تأکید اصلی بر وحدت داخلی به عنوان برندهترین سلاح در برابر تحریم و تهدید است.
عمیقترین لایه انسانی این پیام دعوت به نشاط حرکتی است. در منطق این بیانیه صبر به معنای نشستن و منتظر ماندن نیست؛ بلکه به معنای پایداری در مسیر حرکت است. توکل نیز یک تکیهگاه عملیاتی برای پذیرش خطرات بزرگ در راه آرمانهای بزرگ است.
رهبر جدید از مردم میخواهد که امید را به عنوان یک وظیفه استراتژیک پاس بدارند. ایشان تأکید میکنند که حضور در میدان تنها حضور فیزیکی در خیابان یا جبهه نیست؛ بلکه حضور ذهن، حضور قلب و حضور تخصص در تمام عرصههاست.
نخستین پیام رهبری در تاریخ سیاسی ایران به عنوان نقطه پیوند خون و خرد ثبت خواهد شد. پیام مذکور توانست شوک ناشی از فقدان رهبری پیشین را به یک انرژی و پتانسیل برای جهش تبدیل کند. آینده ایران در آینه این پیام آیندهای مقتدر متکی به خود و الهامبخش برای ملتهای آزاده است. اکنون نوبت خادمان و مردم است که با یاری حق غبار غم از چهره بزایند و در مسیر رستگاری قدمهای استوارتر بردارند.
به برکت خون شهیدان مسیر روشن است؛ فقط باید با ایمان قدم زد.
انتهای پیام/