به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، رسیده است روی پل کالج. موبایلش را درمی‌آورد که جمعیت انبوه حاضر در راهپیمایی روز قدس را به تصویر بکشد. می‌خواهد نشان دهد مردم پایتخت بدون هراس از تهدیدهای نتانیاهو در خیابان‌ها حاضر شده‌اند تا نشان دهند هم همچنان بر پیمان‌شان با امام راحل، خمینی کبیر درباره آزادی قدس هستند؛ هم تا مجازات قاتلان امام شهیدشان از پا نمی‌نشینند؛ هم بر بیعت با رهبر سوم، وارث خون و مرام رهبر شهید، راسخند. داشت مردم را نشان می‌داد تا یادآور شود این مردم دارند ایران را در میانه جنگ با اهریمن رهبری می‌کنند.

ناگهان تصویر انفجار و دود در قاب تصویر می‌نشیند. در تقاطع آزادی و نواب، جنگنده‌های دشمن جایی را هدف قرار دادند.

در فاصله بسیار نزدیک با مسیر راهپیمایی که مملو است از جمعیت. چند ثانیه همه ساکت می‌‌شوند. فقط چند ثانیه. ناگهان مشت‌ها پر‌ می‌شود؛ دست‌ها بلند می‌شود؛ ملت یکصدا «الله‌ اکبر» می‌گوید. مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل می‌گوید. کم‌کم شعارها بلندتر می‌‌شود.‌ بلندتر و بلندتر.

جوش و خروشی در جمعیت پدید می‌آید. انگار خدا خواست یک نفر از دل صدها هزار جمعیت حاضر در راهپیمایی روز قدس، وقتی به جای مناسب مسیر راهپیمایی می‌رسد، به دلش بیفتد از مردم فیلم بگیرد؛ که نشان بدهد روز چهاردهم جنگ چه جمعیتی در خیابان‌های تهران جمع شده‌اند؛ که نشان بدهد مردم از تهدید نتانیاهو نمی‌ترسند.

اما از اینجا به بعد را خدا کارگردانی کرد. جنگنده‌های صهیون آمده بودند مردم را بترسانند.

جایی را نشان کرده بودند تا بمب را بیندازند و مردم را بترسانند. تا خیابان‌ها را خالی کنند. تا خیابان‌ها که خالی شد؛ تروریست‌ها بیایند. اما خدا کمی آن‌طرف‌تر دوربین را به دست یکی از همین مردم داد؛ تا تصویری تاریخی از ملت ایران ثبت کند. تا یک بار دیگر همه یادشان بیاید مکر خدا از مکر صهیون بالاتر است و دست خدا بالای همه دست‌هاست.

تا همه در ایران، همه در جهان ببینند چه ملتی در ایران تربیت شده است. عزم‌شان برای پیروزی راسخ است و از هیچ چیز نمی‌ترسند. از روز جمعه این فیلم در فضای مجازی ایران و دنیا می‌چرخد و دست به دست می‌‌شود و هزاران نفر درباره آن حرف زده‌اند و مطلب نوشته‌اند. چه نکته‌ها و تفسیرهای خوب و نابی که از این فیلم و رفتار مردم گفته و نوشته نشد. من اما یک چیز بیش‌تر از همه توجهم را به خودش جلب کرد.

یک بار دیگر فیلم را ببینید. مردم حاضر روی پل کالج، دارند پیش می‌روند. انفجار و دود را می‌بینند. اما نمی‌ایستند. شعارهای‌شان را عوض می‌کنند. الله‌اکبر و مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل می‌گویند. اما نمی‌ایستند؛ به راه‌شان ادامه می‌دهند. نمی‌ایستند.

دوباره فیلم را ببینید. این ملت توقف‌ناپذیرند.‌ این مردم شکست‌ناپذیرند. این مردم در میانه جنگ ایستاده‌اند. آرام نمی‌گیرند. تا دشمن را به شکست نکشانند، میدان را خالی نمی‌کنند. خون خامنه‌ای به جوش آمده است. خون خامنه‌ای در رگ‌های این مردم به جوش آمده است. دنیا دارد این مردم را تماشا می‌کند. دنیا دارد ما را می‌بیند. ما در میانه جنگی هستیم که به ما تحمیل شده است. اشرار عالم دست به دست هم داده‌اند تا ما را به زانو دربیاورند.

رهبرمان را، رهبر مقتدر و مظلوم‌مان را شهید کردند. 168 دخترک دبستانی را در میناب تکه‌تکه کردند. مدرسه می‌زنند؛ بیمارستان می‌زنند؛ آمبولانس می‌زنند؛ خانه‌های مسکونی را هدف قرار می‌دهند. وسط اتوبان را می‌زنند. می‌زنند. هر جا که دستشان برسد می‌زنند. می‌زنند تا به زعم خودشان این ملت را بترسانند و آن وقت است که نامه تسلیم را روی میز می‌گذارند.

هدف‌شان هم صرفا جمهوری اسلامی نیست. هدف‌شان تنها ایران نیست. هدف اصلی اشرار عالم این مردمند؛ مردمی که 47 سال است از پا ننشسته‌اند. 8 سال جنگ تحمیلی را پشت سر گذاشتند. در مقابل ترور و وحشت مقاومت کردند. با تحریم ساختند و حالا در برابر جنگ‌ تکنولوژیک آمریکا و رژیم صهیونیستی ایستاده‌اند و خم به ابرو نمی‌آورند. از دین و مذهب و اعتقادشان دفاع می‌کنند. پای مرزهای وطن‌شان ایستاده‌اند تا مبادا مشتی خاک از ایران کم‌ شود.

دشمنان خبیث، ساکنان جزیره اپستین هستند. برای آنهایی که به کودکان تجاوز می‌کنند و گوشت نوزاد چند ماهه را سرو می‌کنند؛ کشتن دخترکان میناب سخت نیست. برای کسانی که به دختران کم‌سن و سال تجاوز کردند و بعد جنازه‌شان را در حیاط عمارت‌شان چال کردند، زدن بیمارستان‌ها و مدارس و منازل مسکونی چیز عجیبی نیست. اکنون در برابر ملت ایران، چنین جانورانی هستند. دشمنان مردم ایران، ساکنان جزیره اپستین هستند. کثیف‌ترین موجودات عالم حالا می‌خواهند شریف‌ترین مردمان جهان را به زانو دربیاورند. اما نفهم هستند. اصلا چرا باید بفهمند؟

کسی که 60 سال از عمر نحسش را به کاباره و کازینو‌داری و دادن خدمات جنسی به پولدارها و سیاستمداران آمریکایی و دیگر فاسدان عالم سپری کرده؛ کی وقت کرده بفهمد ملتی که ریشه‌اش در خون زلال کربلاست چگونه ملتی است. کسی که زنش را و مادر پسرش را از میان دختران جفری اپستین انتخاب کرده؛ چرا باید بداند بمب و موشک نمی‌تواند ملتی را که سال‌هاست برای حسین(ع) اشک ریخته، بترساند.

ملت امام حسین(ع) با بمب و موشک نمی‌ترسد. اصلا مگر می‌شود ملتی که عاشق شهادت است را با شهادت ترساند؟!!

نمی‌دانم این فیلم را به دستش می‌رسانند یا نه. اما اگر این فیلم را به آن ملعون نشان دهند لااقل اینقدر را می‌فهمد: ملت انفجار را دیدند اما به راه‌شان ادامه دادند. ملت دود انفجار را دیدند؛ آنجا را نشان کردند و به سمتش روانه شدند. اگر بفهمد حتما با خودش فکر می‌کند این ملت شکست‌ناپذیر است. این ملت را نمی‌توان با لاکهید مارتین ترساند. این ملت را نمی‌توان با F35 و B2 وادار به تسلیم کرد.

آن ابله جزیره اپستین دیوانه‌وار و مستأصل دارد از ترور رهبر و فرماندهان شهید می‌گوید. دارد تهدید می‌کند ماشین ترور روشن است. اما فهم این را ندارد که الان، این مردم هستند که دارند ایران را رهبری می‌کنند. چه دقیق گفتند رهبر انقلاب در پیام راهبردی‌شان. آنجا که همه را به این مهم اشاره دادند: آن 10 روز که ایران رهبر نداشت؛ همین مردم داشتند کشور را رهبری می‌کردند.

این مردم مهم‌ترین سلاح ایرانند. ابلیس دارد به دروغ می‌گوید موشک‌های ایران کم شده‌اند. غافل از اینکه سلاح اصلی ایران، ملتش است. هر کدام از این مردم، خودشان یک خیبر‌شکن هستند. یک خرمشهر 4 هستند. دوربینی که روز قدس آن لحظه بزرگ را ثبت کرد در اصل داشت اصابت هزاران خرمشهر 4 را بر فرق سر ترامپ و نتانیاهو نشان می‌داد. داشت ملتی مشتاق شهادت را نشان می‌داد. داشت ضبط می‌کرد «ملتی که شهادت دارد؛ اسارت ندارد».

یک بار دیگر فیلم پل کالج را ببینید. این بار دقیق‌تر ببینید. ملتی‌ را ببینید که نه می‌ترسد و نه متوقف می‌شود.

منبع: وطن امروز

انتهای پیام/