به گزارش خبرگزاری تسنیم، روایت جنگ بخش عبری تسنیم برای ساکنان سرزمین‌های اشغالی:

به‌گفته فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، نرخ اصابت موفق موشک‌های ایرانی به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است. هم‌زمان گزارش‌ها نشان می‌دهد که سامانه‌های هشدار در اسرائیل نیز با اختلال‌های جدی روبه‌رو شده‌اند؛ گاهی آژیرها بدون هیچ حمله‌ای فعال می‌شوند و گاهی در جریان حملات سنگین موشکی اصلاً آژیری به صدا درنمی‌آید.

اما چه اتفاقی افتاده که چنین وضعیتی ایجاد شده است؟

نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران از ابتدا با یک سناریوی عملیاتی چندمرحله‌ای وارد این رویارویی شدند؛ مرحله نخست بر هدف قرار دادن زیرساخت‌های کشف و هشدار زودهنگام متمرکز بود؛ یعنی رادارهای سامانه‌های پدافند هوایی دوربرد آمریکا در منطقه. این رادارها که در چند کشور مستقر هستند، برای شناسایی پرتاب موشک‌های بالستیک از فاصله دور و ارسال اطلاعات به اسرائیل برای رهگیری طراحی شده‌اند.

در این مرحله رادارهای سامانه THAAD در هفت کشور منطقه با ترکیبی از موشک‌ها و پهپادها هدف قرار گرفتند و کارآیی آن‌ها به‌شدت کاهش یافت، پس از آن، رادارهای دوربرد آمریکایی در امارات متحده عربی و اسرائیل نیز هدف حمله قرار گرفتند؛ رادارهایی که بنا بر گزارش‌ها قادر بودند بردی در حدود پنج هزار کیلومتر را پوشش دهند.

مرحله بعدی بر رادارهای سامانه‌های پدافند هوایی اسرائیل متمرکز شد. رادارهای سامانه‌هایی مانند پیکان (حِتس)، فلاخن داوود و گنبد آهنین مورد حمله قرار گرفتند. در هر سامانه پدافند هوایی، رادار در واقع «چشم» سامانه است و نابودی آن می‌تواند فوراً باعث اختلال در عملکرد کلی سیستم شود،

اما این سناریو به اینجا ختم نمی‌شود، در مرحله بعد ممکن است پرتابگرهای سامانه‌های پدافند هوایی نیز هدف قرار گیرند؛ اقدامی که بازگرداندن این سامانه‌ها به عملیات کامل را دشوارتر خواهد کرد.

و در مرحله نهایی، اگر این روند ادامه یابد، مراکز فرماندهی و کنترل این سامانه‌ها نیز ممکن است به اهداف حمله تبدیل شوند؛ مراکزی که مسئول هماهنگی کل شبکه پدافند هوایی هستند.

לתושבי השטחים הכבושים: "העיניים" של ההגנה האווירית שלכם עוורות. אל תסמכו לאזעקות והימלטו לחלוטין!

 ביומיים האחרונים, לדברי מפקד חיל האוויר והחלל של משמרות המהפכה, שיעור הפגיעות המוצלחות של הטילים האיראניים עלה באופן משמעותי. במקביל, דיווחים מצביעים על כך שגם מערכות ההתרעה בישראל מתמודדות עם שיבושים חמורים: לפעמים האזעקות מופעלות ללא כל מתקפה, ולפעמים במהלך מתקפות טילים כבדות כלל לא נשמעת אזעקה.
אבל מה קרה שהוביל למצב כזה?

 הכוחות המזוינים של איראן נכנסו לעימות מלכתחילה עם תרחיש מבצעי רב־שלבי. השלב הראשון התמקד בפגיעה בתשתיות הגילוי וההתרעה המוקדמת – כלומר במכ״מים של מערכות ההגנה האווירית ארוכות הטווח של ארצות הברית באזור. מכ״מים אלה, הפרוסים במספר מדינות, נועדו לזהות שיגור טילים בליסטיים ממרחק רב ולהעביר מידע לישראל לצורך יירוט.

 נטען כי בשלב זה מכ״מי מערכת THAAD בשבע מדינות באזור הותקפו בשילוב של טילים וכטב״מים, ויעילותם נפגעה קשות. לאחר מכן הותקפו גם מכ״מים אמריקאיים ארוכי טווח באיחוד האמירויות ובישראל – מכ״מים שלפי הדיווחים היו מסוגלים לכסות טווח של חמשת אלפים קילומטרים.

 השלב הבא התמקד במכ״מים של מערכות ההגנה האווירית של ישראל. מכ״מי מערכות כמו חץ, קלע דוד וכיפת ברזל הותקפו. בכל מערכת הגנה אווירית, המכ״ם הוא למעשה ה״עיניים״ של המערכת; והשמדתו עלולה לגרום מיד לשיבוש בתפקוד הכולל שלה.

 אך התרחיש אינו מסתיים כאן. בשלב הבא, ייתכן שיופנו התקיפות גם לעבר משגרי מערכות ההגנה האווירית – מה שיקשה עוד יותר על החזרת המערכות לפעילות מלאה.

 ובשלב הסופי, אם התהליך יימשך, גם מרכזי הפיקוד והשליטה של מערכות אלה עלולים להפוך למטרות. אלו המרכזים האחראים על תיאום כל רשת ההגנה האווירית.

انتهای پیام/+