یادداشت| خون شهدا، امضای ماندگاری ایران

به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، صدیقه صباغیان به مناسبت 22 اسفند و روز شهدا در یادداشتی آورده است: گاهی تاریخ در سکوت رقم می‌خورد؛ در لحظه‌هایی که شاید در ظاهر شبیه روزهای دیگرند، اما در عمق خود سرنوشت یک ملت را تغییر می‌دهند. لحظه‌هایی که انسان‌هایی از میان جمع برمی‌خیزند و انتخابی می‌کنند که مسیر زمان را تغییر می‌دهد؛ انتخابی که میان ماندن و رفتن، میان آسایش و مسئولیت، میان زندگی معمولی و راهی بزرگ قرار دارد.

در چنین لحظه‌هایی است، ارزش‌ها معنا پیدا می‌کنند و واژه‌هایی همچون ایمان، ایثار و وفاداری از حد حرف فراتر می‌روند. بعضی‌ها در این بزنگاه‌ها تنها تماشاگر می‌مانند، اما برخی دیگر قدمی جلوتر می‌گذارند؛ قدمی که گاه به اندازه یک تاریخ اثر می‌گذارد. آنان با انتخاب خود، امنیت را برای دیگران می‌سازند و عزت را برای سرزمینشان حفظ می‌کنند؛ آنان کسانی نیستند جز شهدا.

22 اسفند، روز بزرگداشت شهدا، روزی برای یادآوری انسان‌هایی است که با گذشتن از جان خود، معنای تازه‌ای به زندگی، آزادی و عزت این سرزمین بخشیدند؛ روزی که نام بلند شهیدان در دل‌ها زنده می‌شود و ملت ایران به احترام همان انتخاب‌های بزرگ می‌ایستد، چراکه شهدا، تنها نام‌هایی بر سنگ مزار نیستند؛ آنان روح زنده یک ملت‌اند که در رگ‌های تاریخ جاری‌ هستند.

هر ملتی برای ایستادن، نیازمند ستون‌هایی بوده و خون پاک شهیدانی که از جان خود گذشتند تا ایمان، استقلال و عزت این سرزمین پابرجا بماند، ستون‌های استواری ایران است. شهدا انتخاب‌شدگان آگاه راه حق‌ هستند؛ کسانی که مرگ را پایان ندانستند و با ایثار خویش، زندگی را معنا کردند. یادشان یادآور این حقیقت است که امنیت امروز، حاصل آرامش دیروز نبوده، بلکه نتیجه فداکاری مردان و زنانی است که در سخت‌ترین لحظات، از همه‌چیز گذشتند تا ایران بماند.

امروز روز ایستادن تاریخ به احترام انسان‌هایی است که از جان شیرین خود گذشتند تا ما بمانیم. در این روز، نخست سر تعظیم فرود می‌آوریم در برابر رهبر شهید انقلاب اسلامی؛ مردی که تا آخرین لحظه، مسئولیت را بر زمین نگذاشت و شهادتش سندی شد بر اینکه خدمت در این راه، پایانش آسمان است. ایشان نه فقط یک رهبر که نماد تداوم مکتب شهادت در عصر مسئولیت بودند.

جا دارد یادی ‌کنیم از شهدای ترور؛ مظلوم‌ترین ستارگان این سرزمین که در کوچه‌ها، مساجد، محراب‌ها و میان مردم، ناجوانمردانه هدف کینه دشمنان قرار گرفتند. آنان که جرمشان ایمان، آگاهی و اثرگذاری بود و خونشان، رسواترین پاسخ به ترور و تروریسم شد. به احترام شهدای انقلاب اسلامی می‌ایستیم؛ جوانانی که در روزهای تاریک ستم‌شاهی، با دست خالی اما دلی پر از ایمان، مسیر تاریخ ایران را تغییر دادند.

شهدای دفاع مقدس، حماسه‌سازان هشت سال ایستادگی را که اصلاً نمی‌توان فراموش کرد، آنان که خاک را با خون خود حفظ کردند، ناموس وطن را سپر شدند و به ما آموختند که امنیت، آسان و ارزان به دست نمی‌آید. هر وجب از این سرزمین، یادگار قدم‌های استواری است که به آسمان ختم شد. از مدافعان حرم چه بگویم که کیلومترها دورتر از خانه و خانواده، برای دفاع از حرم اهل‌بیت(ع) و امنیت ایران جنگیدند و مظلومانه به شهادت رسیدند؟

در روزهای تلخ بیماری و اضطراب، این مدافعان سلامت بودند که لباس رزم پوشیدند و وارد میدان شدند اما نه با اسلحه که با ماسک؛ آنان با وجدان، بی‌پروا و فداکارانه پا به عرصه مبارزه با بیماری منحوس کرونا گذاشتند و در سکوت، جان دادند تا جان‌ها بمانند. شهادت کادر درمان در آن دوران ثابت کرد که جهاد، فقط حضور در میدان نبرد نظامی و مبارزه با دشمن فیزیکی نیست، بلکه گاهی در خدمت‌رسانی به همنوعی است که درمانده و بیمار است.

چند ماهی است که نام شهدای جنگ 12 روزه نیز به اسامی شهدا اضافه شده و اخیراً هم نام شهدای جنگ رمضان به‌ویژه رهبر معظم انقلاب، دل‌ها را خون و چشم‌ها را اشک‌بار کرده است؛ شهدایی که در روزگار جدید تهدید و نبرد، بار دیگر نشان دادند این ملت هنوز فرزندان مقاومی دارد که پیام‌آور این حقیقت‌ هستند که راه شهادت، نه تاریخ مصرف دارد و نه به نسل خاصی محدود می‌شود.

و امروز 22 اسفند، روز شهدا و روز افتخار اما بیش از آن، روز تعهد است؛ تعهد به راهی که با خون گرانبهای بهترین بندگان خدا امضا شده است. خون‌هایی که همه ما به صاحبانشان مدیونیم؛ امنیت، آرامش، استقلال، عزت و حتی نفس کشیدنمان مرهون همان مردان و زنان، کودکان و سالمندانی است که امروز مردم به خونخواهی آن‌ها برخاسته‌اند و خیابان‌ها را خالی نمی‌کنند، همان‌هایی که افتادند تا ما بایستیم.

این مسیر، راهی نیست که در هیاهوی زمان فراموش شود زیرا پرچمی که با خون شهیدان برافراشته شده، هرگز بر زمین نخواهد افتاد و ملتی که یاد شهیدانش را در دل دارد، شکست را نمی‌شناسد. امروز ما وارثان همان عهدیم؛ عهدی که می‌گوید این سرزمین با ایمان، مقاومت و ایستادگی زنده می‌ماند و تا زمانی که نام شهیدان در این خاک طنین دارد، ایران سرافراز خواهد ایستاد و دشمنانش خواهند دانست که ملت شهیدپرور ایران هرگز در برابر ظلم و تهدید سر خم نخواهد کرد.

انتهای پیام/