به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، واشنگتن و تل‌آویو در بحبوحه تشدید تنش‌های نظامی در خاورمیانه بار دیگر از گروهک‌های تجزیه طلب کُرد به‌ عنوان ابزاری ارزان برای پیشبرد اهداف خود سوء استفاده می‌کنند.

بسیاری از کارشناسان و ناظران معتقدند آنچه امروز در مرزهای ایران و عراق رخ می‌دهد در درجه نخست یک کارت آمریکایی–اسرائیلی است که هدف آن ایجاد جبهه‌ای داخلی در ایران، فرسوده‌ کردن نظام سیاسی در تهران و کسب دستاوردهای راهبردی برای محور مخالف آن است؛ بدون آنکه توجهی به هزینه‌های انسانی و سیاسی سنگینی که کُردهای تجزیه طلب خواهند پرداخت، داشته باشد. به گفته کارشناسان، تاریخ و همچنین مواضع منطقه‌ای نشان می‌دهد که این ماجراجویی چیزی جز مصیبت برای کُردهای تجزیه طلب به همراه نخواهد داشت.

تحرکات گروهک‌های تجزیه طلب کرد در مرز عراق

در همین راستا، قرارگاه خاتم‌الانبیاء نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران بارها اعلام کرده است که مقرهایی از گروه‌های کُرد تجزیه طلب را در اقلیم کردستان عراق هدف قرار داده است؛ تحولی میدانی مهمی که در بحبوحه تشدید تقابل بین تهران از یک سو و واشنگتن و تل‌آویو از سوی دیگر رخ می‌دهد. این اقدام پس از آن صورت گرفت که رسانه‌های آمریکایی ادعا کردند که کردهای تجزیه طلب به دنبال حمله‌ای زمینی به شمال‌غرب ایران هستند.

این در حالی است که وب ‌سایت «آکسیوس» به نقل از یک مقام آمریکایی گزارشی را منتشر کرد و مدعی شد که نیروهای تجزیه طلب کرد حمله‌ای زمینی در شمال‌غرب ایران انجام داده‌اند، بدون آنکه جزئیات بیشتری درباره تعداد نیروهای شرکت‌کننده یا ماهیت اهداف ارائه کند. براساس این گزارش حتی معلوم نشد آیا کردهای تجزیه طلب واقعاً عملیات زمینی را آغاز کرده‌اند یا هنوز در حال آماده‌سازی آن هستند. این در حالی است که ایران تأکید کرده هرگونه تلاش برای تهدید امنیت غرب کشور را به‌شدت سرکوب خواهد کرد.

از سوی دیگر، شبکه 12 تلویزیون رژیم صهیونیستی مدعی شد این رژیم طی روزهای گذشته چندین سایت ایرانی در نزدیکی مرز عراق را منهدم کرده است و افزود این حملات می‌تواند راه را برای پیشروی نیروهای تجزیه طلب کرد به سمت ایران از نظر عملیاتی «آسان‌تر» کند. با وجود همکاری تاریخی میان آمریکا و نیروهای کُرد در عراق و سوریه، کُردها اغلب در لحظات حساس از سوی آمریکا به عنوان طعمه مورد استفاده قرار گرفته اند؛ همان‌گونه که پس از جنگ خلیج فارس بین کویت و عراق در سال 1991 رخ داد.

سوءاستفاده تاریخی از رؤیای تشکیل کشور کُردی؛ طعمه‌ای آمریکایی–اسرائیلی

برای دهه‌ها، «کارت کُردی» در پرونده‌های سیاسی آمریکا و اسرائیل؛ هر زمان که واشنگتن و تل‌آویو نیاز به ابزاری برای فشار بر حکومت‌های بغداد، دمشق، آنکارا یا تهران داشته‌اند، مورد استفاده قرار گرفته‌اند. رؤیای تشکیل کشور کُردی هر بار برای تحریک احساسات میلیون‌ها نفر مطرح می‌شود و پس از پایان مأموریت کنار گذاشته می‌شود، در حالی که تنها ویرانی برای کردها به‌جا می‌گذارد؛ همان‌گونه که پس از جنگ خلیج فارس در سال 1991 در عراق اتفاق افتاد.

امروز واشنگتن و تل‌آویو تلاش دارند همین سناریو را اما این بار در خاک ایران تکرار کنند. گزارش‌هایی در رسانه‌های آمریکایی از تماس‌های اطلاعاتی با فرماندهان گروهک‌های کُرد تجزیه طلب خبر می‌دهد و از احتمال حمایت از گروه‌های تجزیه طلب برای انجام حملات زمینی پرده بر می‌دارند. اما پرسش اساسی این است: آیا آمریکا یا اسرائیل پس از سوءاستفاده از کُردهای عراق و سوریه علیه داعش و علیه ارتش سوریه (در زمان بشار اسد)، دستاورد قابل توجهی برای آنان فراهم کردند؟، آیا سرنوشت نیروهای کُرد در سوریه ـ که هر لحظه در معرض حملات ترکیه قرار دارند ـ بهترین شاهد بر این نیست که حمایت آمریکا «مشروط» و «موقت» است و بیش از آنکه منافع کُردها را در نظر بگیرد، تابع توافقات واشنگتن با آنکارا است؟

واقعیت این است که گروهک‌های کرد تجزیه طلب امروز در نبردی برای تضعیف ایران مورد استفاده قرار می‌گیرند، نه برای توانمندسازی خودشان. آنان در واقع «ابزاری ارزان» برای گشودن جبهه‌ای تازه علیه تهران هستند؛ در حالی که طراحان واقعی این پروژه آمریکا، ترکیه، رژیم صهیونیستی و برخی دیگر از بازیگران منطقه‌ای هستند.

وتوی ترکیه؛ چرا هر تحرک کُردی با مخالفت آنکارا روبه‌رو می‌شود؟

هرگونه تحرک کُردی در منطقه، صرف‌نظر از هدف آن، بلافاصله با خط قرمز ترکیه مواجه می شود. آنکارا که تحولات کُردی در سوریه و عراق را با دقت زیر نظر دارد، در برابر هرگونه تقویت نظامی یا سیاسی کُردها دست‌بسته نخواهد ماند. موضع ترکیه روشن است و جای تفسیر ندارد. هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، بارها اعلام کرده است که کشورش اجازه تهدید امنیت ملی خود را نخواهد داد و هرگونه حضور نظامی کُردی در مناطق مرزی ـ صرف‌نظر از توجیه آن ـ برای ترکیه خطر محسوب می‌شود. حتی در شرایط تنش اخیر نیز ترکیه آمادگی خود را برای حفاظت از مرزهایش اعلام کرده و تأکید کرده است که تحولات را با دقت زیر نظر دارد.بنابراین، تلاش برای وارد کردن گروهک‌های تجزیه طلب کُرد به جنگ نیابتی علیه ایران، آنان را در برابر آنکارا نیز قرار خواهد داد؛ کشوری که هرگونه نزدیکی کُردی–آمریکایی که به تقویت نفوذ نظامی کُردها منجر شود را یک «کابوس راهبردی» برای خود قلمداد می‌کند. از این رو هر «دستاورد» احتمالی با خسارتی بزرگ در روابط با آنکارا همراه خواهد شد؛ آنکارایی که می‌تواند مرزها را ببندد و همانند گذشته اقلیم را از نظر اقتصادی و نظامی تحت فشار قرار دهد.

سوء استفاده از کردهای تجزیه طلب برای شعله ور کردن آتش بحران در منطقه

خطرناک‌ترین بخش این روند آن است که مسئله کُردی از یک مسئله حقوقی به ابزاری در یک جنگ ویرانگر تبدیل شود. اسرائیل که پشت بخشی از این تحرکات قرار دارد، اهداف خود برای «شعله‌ور کردن آتش بحران در منطقه» را پنهان نمی‌کند. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، بارها ایرانیان را به شورش و اقدام علیه نظامشان فراخوانده است.

اسرائیل می‌خواهد همه کارت‌ها، از جمله کارت کُردی، را مورد استفاده قرار دهد تا آتش جنگ داخلی یا شورش مسلحانه‌ای را روشن کند که ایران را از درون دچار شکاف و فروپاشی کند. گزارش‌های میدانی از شهرهای کُردنشین ایران مانند مهاباد و سنندج نشان می‌دهد که حملات آمریکا و اسرائیل به مناطق کُردی که واشنگتن آن را هدف قرار داده خشم گسترده مردمی علیه آمریکا و اسرائیل ایجاد کرده است.

حال این سوال مطرح می شود وقتی موشک‌های بالستیک ایرانی مقرهای گروهک‌های کرد تجزیه طلب در سلیمانیه واربیل را هدف قرار دهند، آیا موشک‌های اسرائیل از آنان دفاع خواهند کرد، یا اینکه آنان را رها کرده و صرفاً به‌عنوان ابزاری ارزان برای منافع خود از آنها سوءاستفاده خواهند کرد؟

درس‌های تاریخ فراموش شدنی نیست. تاریخ بار دیگر تکرار می شود و گروهک‌های تجزیه طلب کرد در برابر آزمونی دشوار قرار دارند. رؤیای قدیمی تشکیل کشور مستقل بارها به کابوسی تکراری تبدیل شده است؛ هر بار که آنان به آتش درگیری‌های منطقه‌ای نزدیک شده‌اند، خود نیز در آن سوخته‌اند. تجربه‌های گذشته در عراق، سوریه و ترکیه نشان می‌دهد هر کس سوار موج جنگ‌های نیابتی شود، سرانجام در خون خود غرق خواهد شد؛ پس از آنکه قدرت‌های بزرگ از او به‌عنوان ابزاری ارزان سوءاستفاده کنند و سپس او را کنار بگذارند.

با مطرح شدن شعارهایی مانند «آزادی» و «مبارزه با نظام»، برخی تلاش می‌کنند گروه‌های تجزیه طلب کرد را به باتلاق جنگی باز با ایران بکشانند؛ جنگی که تنها این گروه‌ها بهای آن را خواهند پرداخت، در حالی که کسانی که آنان را به این مسیر سوق داده‌اند، پشت میزها نشسته و غنائم را تقسیم خواهند کرد. از این رو برای گروهک‌های کُرد تجزیه طلب بهتر است خود را در برابر این خطرات مصون سازند، زیرا مشارکت در چنین جنگی نه‌ تنها یک ماجراجویی سیاسی شکست‌خورده، بلکه به‌معنای واقعی کلمه «خودکشی سیاسی» است.

 نویسنده: دکتر ایمن عز العرب، پژوهشگر و تحلیلگر حوزه خاورمیانه و روابط بین‌المللی 

انتهای پیام/