به گزارش خبرگزاری تسنیم، وب سایت رسمی فدراسیون جهانی بسکتبال (FIBA) در گزارشی مفصل به بررسی ابعاد کمتر شناخته شده دوران ورزشی مایکل جردن، یعنی پیوند عمیق او با تیم ملی پرداخته است.

این گزارش تأکید می‌کند که جردن برخلاف بسیاری از ستارگان بزرگ، بازی برای کشورش را نه یک وظیفه جانبی، بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت خود می‌دانست. او حتی در قراردادهای حرفه‌ای‌اش با شیکاگو بولز، بندی موسوم به «عشق به بازی» (Love of the Game) داشت تا اجازه داشته باشد در هر زمان و زیر هر پرچمی به میدان برود.

جردن پیش از آنکه به یک فوق‌ستاره جهانی در NBA تبدیل شود، در المپیک 1984 لس‌آنجلس به‌عنوان یک بازیکن دانشگاهی، قدرت خود را به رخ کشید. او در آن زمان درباره حضور در تیم ملی گفته بود: پوشیدن این پیراهن و شنیدن سرود ملی، احساسی به من می‌دهد که با هیچ چیز دیگری قابل مقایسه نیست. این فقط یک بازی نیست، این نمایش قدرت بسکتبال ما به تمام دنیاست.

اوج این میراث در المپیک 1992 بارسلونا و ظهور «تیم رؤیایی» رقم خورد. جردن در آن مسابقات نه تنها برای کسب مدال طلا، بلکه به‌عنوان سفیر جهانی این رشته ورزشی جنگید. او در توصیف آن دوران می‌گوید: «ما به بارسلونا نرفتیم که فقط طلا ببریم، رفتیم تا به بچه‌های سراسر جهان نشان دهیم که بسکتبال چقدر زیباست و آنها را عاشق این ورزش کنیم».

چاک دیلی سرمربی افسانه‌ای تیم ملی آمریکا، با اشاره به جدیت بی‌پایان جردن در تمرینات ملی خاطرنشان کرده بود که او هر روز طوری تمرین می‌کرد که انگار برای زندگی‌اش می‌جنگید! رویکردی که استانداردهای بسکتبال ملی را برای همیشه تغییر داد.

فیبا در نهایت نتیجه‌گیری می‌کند که میراث واقعی جردن، فراتر از مدال‌ها در الهام‌بخشی به نسل‌های بعدی و تبدیل کردن بسکتبال به ورزش اول بسیاری از کشورهای جهان نهفته است. او ثابت کرد که یک قهرمان واقعی، کمال ورزشی خود را در ترکیب افتخارات باشگاهی با تعصب و تعهد ملی پیدا می‌کند.

انتهای پیام/