حجت‌الاسلام‌والمسلمین کاظم شکری، مدیر ستاد کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان البرز در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم از کرج، زهد و ساده زیستی در سیره رهبر جدید انقلاب اسلامی را یکی از ویژگی‌های مهم شخصیتی ایشان دانست و مطرح کرد: در گزارش‌ها و روایت‌های مطرح شده از زندگی شخصی و مدیریتی ایشان، تأکید بر دوری از تجمل، زندگی معمولی و توجه به ارزش‌های معنوی دیده می‌شود.

وی گفت: ایشان در زندگی شخصی خود تلاش کرده از امکانات و مظاهر تجملی فاصله بگیرد و مانند بسیاری از روحانیان سنتی، زندگی ساده و کم‌هزینه‌ای داشته باشد. این رویکرد نه‌تنها در زندگی فردی بلکه در نوع نگاه او به مسئولیت‌های اجتماعی و مدیریتی نیز مشاهده می‌شود، بدین معنا که تأکید بر عدالت، پرهیز از اسراف و توجه به طبقات کم‌برخوردار از اصولی است که با مفهوم زهد در فرهنگ اسلامی همخوانی دارد.

مدیر ستاد کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان البرز با بیان اینکه به‌طورکلی زهد و ساده زیستی در سیره آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای بیشتر به‌صورت سبک زندگی شخصی، پرهیز از تجملات و تأکید بر ارزش‌های معنوی و خدمت به مردم نمود پیدا کرده است، افزود: البته ارزیابی دقیق میزان این ویژگی معمولاً بر اساس گزارش‌ها، رفتارهای عمومی و نحوه زندگی ایشان در طول زمان صورت می‌گیرد.

شکری با اشاره به مشاهده تقوای شخصی و اجتماعی در رفتارهای روزمره ایشان خاطرنشان کرد: تقوای شخصی ایشان شامل پایبندی به عبادات، صداقت در گفتار، کنترل خشم، پرهیز از اسراف و زندگی متواضعانه است و تقوای اجتماعی ایشان نیز مواردی از جمله رعایت عدالت در برخورد با دیگران، امانت‌داری در مسئولیت‌ها، احترام به حقوق مردم، کمک به نیازمندان و پرهیز از تبعیض را در برمی‌گیرد.

مدیر ستاد کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان البرز با اشاره به اینکه در جامعه، سبک زندگی رهبر می‌تواند الگویی برای سایر مسئولان باشد، بیان کرد: در اندیشه اسلامی، رهبران و مسئولان تنها وظیفه مدیریت و تصمیم‌گیری ندارند، بلکه رفتار و شیوه زندگی آنان نیز برای جامعه و به‌ویژه سایر مدیران الگو محسوب می‌شود و توجه به سادگی، مسئولیت‌پذیری و مردم‌داری در سبک زندگی آنان اهمیت ویژه‌ای دارد.

وی افزود: اگر رهبر جامعه در زندگی شخصی و اجتماعی خود ویژگی‌هایی مانند ساده‌زیستی، عدالت‌محوری، تقوا، امانت‌داری و توجه به مشکلات مردم را نشان دهد، این رفتارها می‌تواند به‌عنوان یک الگوی عملی برای دیگر مسئولان مطرح شود. چنین الگویی موجب می‌شود مسئولان نیز در انجام وظایف خود به ارزش‌های اخلاقی و دینی توجه بیشتری کرده و از تجمل‌گرایی، اسراف و فاصله گرفتن از مردم پرهیز کنند.

شکری با بیان اینکه در نتیجه، سبک زندگی رهبر در جامعه اسلامی می‌تواند نقش تربیتی و فرهنگی مهمی داشته باشد و به تقویت روحیه خدمتگزاری، مسئولیت‌پذیری و عدالت در میان مسئولان کمک کند، اذعان کرد: زهد به معنای مدیریت ضعیف یا دوری از امکانات نیست، بلکه به معنای استفاده درست و مسئولانه از امکانات در کنار ساده‌زیستی و پاکدستی شخصی است تا مدیریت کشور در مسیر عدالت و خدمت قرار گیرد.

مدیر ستاد کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان البرز پرهیز از تجمل و اسراف را از جمله ویژگی‌های مدیران زاهد خواند و با اشاره به اینکه این مدیران از امکانات عمومی برای رفاه شخصی استفاده نمی‌کنند و بیت‌المال را امانت می‌دانند، اظهار کرد: عدالت در تصمیم‌گیری دیگر ویژگی چنین مدیرانی است؛ وابسته نبودن به منافع مادی موجب می‌شود مسئولان با انصاف و بدون تبعیض تصمیم‌گیری کنند.

وی با بیان اینکه نگاه زاهدانه موجب می‌شود مسئولیت به‌عنوان فرصتی برای خدمت به مردم دیده شود، نه وسیله‌ای برای کسب قدرت یا ثروت اظهار کرد: با مشاهده ساده‌زیستی و پاکدستی مدیران، اعتماد اجتماعی به حکومت افزایش می‌یابد. تسلط بر فقه و اصول فقه را می‌توان از جمله ویژگی‌های رهبر جدید دانست؛ ایشان توانایی استنباط احکام شرعی (اجتهاد) از منابع اصلی مانند قرآن، سنت، اجماع و عقل را دارند.

شکری با اشاره به آثار علمی و تألیفات ایشان در حوزه‌های فقهی و اصولی، تدریس دروس عالی حوزه مانند خارج فقه و اصول و تأیید یا شهادت دیگر فقهای برجسته بر اجتهاد فرد در پاسخ به این سؤال که وظیفه‌ روحانیت در تبیین و حمایت از دیدگاه‌های رهبر جدید را چگونه باید تعریف کرد؟ مطرح کرد: در این رابطه باید به نقش تاریخی روحانیت در جوامع اسلامی در دوره‌ها و مناطق مختلف اشاره کرد.

مدیر ستاد کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان البرز بیان کرد: روحانیت مهم‌ترین نقش را در آموزش، تفسیر و انتقال علوم دینی داشته است؛ مانند فقه، حدیث، تفسیر قرآن و کلام و مدارس، حوزه‌های علمیه و حلقه‌های درس ابزار اصلی این کار بوده‌اند. در بسیاری از جوامع اسلامی، علما به‌عنوان مرجع فقهی عمل و مردم برای مسائل شرعی، معاملات، ارث، ازدواج و اختلافات اجتماعی به آنان مراجعه می‌کردند.

وی با اشاره به اینکه قضاوت شرعی نیز در دوره‌هایی به علما سپرده می‌شد، عنوان کرد: روحانیت در منبرها، مساجد و مجالس مذهبی به آموزش اخلاق، اصلاح رفتار اجتماعی و تقویت ارزش‌های دینی می‌پرداخت و نقش مهمی در شکل‌دهی فرهنگ دینی جامعه داشت. همچنین بسیاری از مدارس، کتابخانه‌ها و مراکز علمی توسط علما تأسیس یا اداره می‌شد و نگارش کتاب‌های علمی و دینی نیز از فعالیت‌های مهم آنان بود.

مدیر ستاد کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان البرز با بیان اینکه در برخی دوره‌ها روحانیت در سازمان‌دهی امور خیریه، اوقاف، کمک به فقرا و مدیریت نهادهای مذهبی نقشی فعال داشت، خاطرنشان کرد: در بعضی از مقاطع تاریخی، علما در جنبش‌های اجتماعی یا اصلاحات فرهنگی نیز حضور و بر روندهای اجتماعی و فکری جامعه تأثیر داشتند، هرچند میزان و نوع این نقش در کشورهای مختلف متفاوت بوده است.

انتهای پیام/