به گزارش خبرگزاری تسنیم از بهارستان، امروز خاک صالحیه نه پیکری زمینی، که بذری آسمانی را در آغوش کشید، جنایتکاران آمریکایی و صهیونیستی باعث شدند، تصویر شهید «محمد نقوی» در قاب چوبی، بالاتر از موج جمعیت، مسیری را نشان داده شود که انتهایش به ملکوت می‌رسید. شهر امروز یکپارچه سیاهپوش و عزادار نبود، بلکه حماسه‌ای از غرور و افتخار را به نمایش گذاشته بود. مردم از پیر و جوان، زن و مرد، آمده بودند تا به فرزندی که برای امنیت و آرامش آن‌ها جان خود را فدا کرده بود، بگویند؛ «راهت ادامه دارد». این حضور، بیش از آنکه مراسمی برای وداع باشد، بیعتی دوباره با مکتبی بود که شهادت را «احلی من العسل» می‌داند.

در میان جمعیت، صدای لرزان اما استوار یکی از همرزمان دفاع مقدس به یکی از جوانان صالحیه که در کنارش بود می‌گفت: ما برای حفظ این آب و خاک رفتیم و این جوانان برای حفظ امنیت و ارزش‌هایش. نسل‌ها عوض می‌شوند اما این عَلَم هیچگاه بر زمین نمی‌افتد. این جمله، عصاره و مانیفست حضوری بود که از مسجد حضرت صاحب الزمان (عج) آغاز شد. شعارها نه از سر عادت، که از عمق جان برمی‌خاست و هر فریاد «یا حسین»، پاسخی کوبنده به تمام کسانی بود که گمان می‌کنند می‌توانند پیوند این ملت با عاشورا را سست کنند.

اوج این مراسم معنوی، در کوچه منتهی به منزل شهید رقم خورد، جایی که پیکر برای آخرین وداع با خانه و خانواده، توقف کرد. این لحظات، تلفیقی از اندوه فراق و شکوه ایثار بود. وداع مادر با عصاره جانش، نه ضجه و بی‌تابی، که نجواهای زینبی و طلب شفاعت بود. اینجا، مرز میان حماسه و عاطفه در هم شکست و اشک‌های مردم با صلوات‌هایشان در هم آمیخت تا این صحنه به عنوان سندی ماندگار از صبر و استقامت یک خانواده انقلابی در تاریخ شهرستان بهارستان ثبت شد.

در نهایت، کاروان عشق به آستان مقدس امامزاده باقر (ع) رسید و پیکر مطهر شهید «محمد نقوی» پس از اقامه نماز، در میان حزن و تکبیر جمعیت در خانه ابدی‌اش آرام گرفت. امروز، صالحیه تنها یک پیکر را به خاک نسپرد، بلکه چراغ راهی دیگر را برای آیندگان برافروخت تا مسیر عزت و سربلندی ایران اسلامی همچنان پرفروغ و پر رهرو باقی بماند. مزار این شهید، از امروز به بعد، میعادگاه دلدادگان به فرهنگ ایثار و شهادت خواهد بود.

انتهای پیام/