تفسیر سرجنگی‌های کمتر از یک تن چیست؟

گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم (روز 11 - گزارش شماره 79):  فرمانده نیروی هوافضای سپاه اعلام کرده است که از این پس در عملیات‌های موشکی از سرجنگی‌های کمتر از یک تن استفاده نخواهد کرد. پیش از این، سنگین‌ترین سرجنگی در میان موشک‌های ایرانی مربوط به موشک خرمشهر بود که امکان تجهیز آن تا حدود دو تن سرجنگی وجود دارد. با این حال اعلام شده که برای موشک خیبرشکن نیز سرجنگی‌هایی در حدود یک تن در نظر گرفته شده است.

 

 

 این تغییر نشان می‌دهد سپاه با تکیه بر تجربه عملیات‌های گذشته به این جمع‌بندی رسیده که افزایش وزن سرجنگی و قدرت تخریب موشک‌ها می‌تواند اثربخشی عملیات را بیشتر کند. به این ترتیب به جای شلیک تعداد بسیار زیادی موشک، می‌توان با تعداد کمتری موشک اما با قدرت انفجاری بالاتر به همان یا حتی اثرگذاری بیشتری دست یافت.

 علاوه بر افزایش وزن سرجنگی، گفته می‌شود در برخی از این موشک‌ها از مواد منفجره‌ای استفاده شده که قدرت انفجاری آن‌ها دست‌کم سه برابر TNT است. این موضوع نیز نقش مهمی در افزایش قدرت تخریبی این موشک‌ها دارد.

یکی دیگر از مزیت‌های مهم موشک خیبرشکن نسبت به بسیاری از موشک‌های سوخت جامد ایران، فناوری سکوی پرتاب آن است. در حوزه موشکی، فناوری پرتابگر گاهی حتی به اندازه خود موشک اهمیت دارد. در موشک خیبرشکن، سپاه و وزارت دفاع به فناوری‌ای دست یافته‌اند که بعدها در موشک‌های حاج قاسم و فتاح نیز به کار گرفته شد.

 این فناوری باعث می‌شود زمان آماده‌سازی و شلیک موشک تا حدود یک‌ششم کاهش یابد؛ موضوعی که برای سامانه‌های موشکی تاکتیکی اهمیت بسیار زیادی دارد. همچنین در این سامانه‌ها از سامانه‌های پیشرفته موقعیت‌یابی و هدف‌گیری استفاده شده است که امکان انتخاب دقیق محل استقرار سکوی پرتاب و آماده‌سازی سریع آن برای شلیک را فراهم می‌کند. به این ترتیب موشک می‌تواند در کوتاه‌ترین زمان ممکن به سمت هدف شلیک شود؛ قابلیتی که نقش مهمی در افزایش بقا و کارایی سامانه‌های موشکی دارد.
 

انتهای پیام/